મોરપીંછ

9 Comments

1. kabbar
   Posted July 13, 2008 at 7:13 pm | Permalink | Reply

   nice poem realy nice
   your poem give reminder of collage time and one best frd…..
   in that time gf ti vadhu best frd hoy
   and i time jaay and ena baad eni yaad ma aa poem perfact che…………………….

   afsos k aj na busy jamana ma koij mate koi ni pase time nati……

2. CHANDRAVADAN MISTRY
   Posted July 13, 2008 at 10:29 pm | Permalink | Reply

   SUNDAR RACHANA…I am reminded of my post EK MITRTA on my site CHANDRAPUKAR at
   http://www.chandrapukar.wordpress.com ….

3. sunil
   Posted July 14, 2008 at 12:59 pm | Permalink | Reply

   Khas mara pan koi Dost hot to hu pan Tamari jem Kalpana karto karekhar Adbut kalpana che

4. himalek32
   Posted July 14, 2008 at 6:29 pm | Permalink | Reply

   HINA BAHEN

   SUNDAR RACHANA
   HANIF MALEK

5. nilam doshi
   Posted July 15, 2008 at 5:19 am | Permalink | Reply

   sundar….મિત્રતાની નાત જાત અલગ… અને અલગારી હોય છે. જે સાચા અર્થમાં પામી શકે એ નશીબદાર કહેવાય.

   અને હું તો હમેશા નશીબદાર રહી છું..!!

6. Jignesh Adhyaru
   Posted July 15, 2008 at 9:04 am | Permalink | Reply

   very nice creation ….
   any such good poem on friendship always reminds of old friends …. who are not forgotten but somewhere in sacred corner of heart …..

7. Harsukh Thanki
   Posted July 15, 2008 at 10:56 am | Permalink | Reply

   એક્બીજાથી દૂર પણ એકમેકથી એટલાં જ નજીક બે મિત્રોની સંવેદના સુંદર રીતે વ્યક્ત થઈ છે. જોકે મિત્રોને લગતી કોઇ પણ રચના વાંચતી વખતે મને વર્ષો પહેલાં “ધર્મયુગ”માં વાંચેલી પંક્તિઓ અચૂક યાદ આવી જાય છે.
   “હમ કોઈ કાંચ કે ગિલાસ થોડે હી હૈં
   જો ગીરેંગે ઔર ટુટ જાયેંગે…
   હમ તો દોસ્ત હૈં મેરે યાર,
   પહલે હમ એક દૂસરે કી નજરોં સે ગીરેંગે
   ઔર ફિર આહિસ્તા આહિસ્તા ટુટ જાયેંગે.”

8. હેમંત પુણેકર
   Posted July 15, 2008 at 12:07 pm | Permalink | Reply

   saras rachana!

9. chetanparekh
   Posted July 23, 2008 at 11:09 pm | Permalink | Reply

   ખુબ સરસ
   મિત્રતા વિશે જેટલુ લખીએ એટલુ ઓછુ.
   રોજેરોજ નવી રચના મુકી શકે છે તે માટે અભિનંદન .