મારો સમય

By heenaparekh  

મારો સમય તમારી પ્રતીક્ષા બની ગયો

હું તો હજી ઊભો જ છું રસ્તો વહી ગયો

એથી તો મારા લોહીમાં લીલી વ્યથા વહે

ગુલમ્હોરને હું આંસુની સાથે જ પી ગયો

તારા સ્મરણની એક ક્ષણ ટહુકી ઊઠી અને-

ઘરની સફેદ ભીંત પર થાપો પડી ગયો

મારું બયાન એ રીતે કીધું નદી સમક્ષ

એક ખાલી નાવ સોંપીને, પાછો ફરી ગયો

અગ્નિપરીક્ષામાંથી તો થઈ ગઈ પસાર પણ

આ મારી લાગણીને ધુમાડો નડી ગયો.

( હર્ષદ ત્રિવેદી )

Share

One Comment

  1. chandra
    Posted August 2, 2008 at 1:08 am | Permalink | Reply

    wah wah shu kavita chhe , r’dayma sosarvi
    asar kari gai.
    chandra.

Post a Comment

Your email is never shared. Required fields are marked *

*
*
Powered By Indic IME