મારો સમય

મારો સમય તમારી પ્રતીક્ષા બની ગયો

હું તો હજી ઊભો જ છું રસ્તો વહી ગયો

એથી તો મારા લોહીમાં લીલી વ્યથા વહે

ગુલમ્હોરને હું આંસુની સાથે જ પી ગયો

તારા સ્મરણની એક ક્ષણ ટહુકી ઊઠી અને-

ઘરની સફેદ ભીંત પર થાપો પડી ગયો

મારું બયાન એ રીતે કીધું નદી સમક્ષ

એક ખાલી નાવ સોંપીને, પાછો ફરી ગયો

અગ્નિપરીક્ષામાંથી તો થઈ ગઈ પસાર પણ

આ મારી લાગણીને ધુમાડો નડી ગયો.

( હર્ષદ ત્રિવેદી )

One thought on “મારો સમય

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.