એ નામે બોલાઉં છું તને

નાના હોઠ, માના ધાવણને જે નામે બોલાવેને,

એ નામે બોલાઉં છું તને.

એ નામે,

જે નામે નાનો કાંટો બોલાવે ડંકાને,

સુરખાબને બોલાવે નળસરોવર,

ઘાસને વરસાદ બોલાવે,

સાંજનો દરિયો બોલાવી લે સૂરજને,

તીણી ઘંટડી બોલાવે આજ્ઞાંકિત પટાવાળાને,

સાકર કીડીને,

વસ્તી કોલેરાને,

લોકલ ગિરદીને,

ટૂંકમાં,

ઉનાળો ને ગરમાળો ભેગા થઈને પીળા ઝૂમખાને જે નામે બોલાવેને,

ટૂંકમાં,

જે નામે બોલાવાય તો આવવું જ પડે ને,

એ નામે બોલાઉં છું તને.

( સૌમ્ય જોશી )

5 thoughts on “એ નામે બોલાઉં છું તને

  1. dear heenaji

    somewhere i read this poems and than i forgotton it, but to day i remember by read ur
    blog. pl. send a more gujarati poems & stories like this.

    thank you

    vinay margi
    vapi

  2. તકલીફ એ છે કે ‘એ’ને કોઈ નામ કે રુપ જ નથી .. પછી એ શી રીતે આવે?

    અને સાચું કહો તો એને બોલાવવાની જરુર જ શી છે? એ તો હાજરા હજુર છે — એકે એક કોશમાં.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *