જાહેરમાં એ પ્રતિભા કે પાસ આવવા ન દે,
અંદરથી એ સજાગ કે છેટે જવા ન દે.
છોડ એવા શ્વાસને કે કશો એમાં દમ નથી,
જે મોતનો પસીનો સૂકવવા હવા ન દે.
મનદુ:ખ થશે જરામાં કે ઊર્મીપ્રધાન છું,
તારી બધીય વાત મને જાણવા ન દે.
તુજ દર્દ જોઈએ છે મગર આટલું નહીં
થોડી કચાશ કર, મને પૂરી દવા ન દે.
એના ઈશારા રમ્ય છે પણ એને શું કરું?
રસ્તાની જે સમજ દે, એને ચાલવા ન દે.
એવા કોઈ દિલેરની સંગત દે ઓ ખુદા,
સંજોગને જે મારું મુકદ્દર થવા ન દે.
એ અડધી મૌત કષ્ટ બની ગઈ છે પ્રાણ પર,
જે ઊંઘ પણ ન આપે અને જાગવા ન દે.
આનંદ કેટલો છે બધી જૂની યાદમાં,
કિંતુ સમય જો એમાં ખ્યાલો નવા ન દે.
કેવો ખુદા મળ્યો છે ભલા શું કહું ‘મરીઝ’,
પોતે ન દે, બીજાની કને માગવા ન દે.
( અબ્બાસ એ. વાસી ‘મરીઝ’)



4 Comments
કેવો ખુદા મળ્યો છે ભલા શું કહું ‘મરીઝ’,
પોતે ન દે, બીજાની કને માગવા ન દે.
The last lines tell all….the realities of LIFE !
Chandravadan
www,chandrapukar.wordpress.com
સુંદર અને હ્રદય સ્પર્શિ કવિતાના સર્જન માટે અભિનંદન. મારા બ્લોગનું સરનામું : http://www.navinshah.wordpress.com (2) navinshah.blogspot.com
સુંદર અને હ્રદય સ્પર્શિ કવિતાના સર્જન માટે અભિનંદન. મારા બ્લોગનું સરનામું : http://www.navinshah.wordpress.com (2) http://www.navinshah.blogspot.com
Very nice