માનું હ્રદય

By heenaparekh  

શિકારીના તીરથી ઘાયલ

છેલ્લા શ્વાસ લેતી એક હરિણીએ

પોતાની આંખ ખોલી

પીડિત અને કરુણ સ્વરે

શિકારીને વીનવતાં કહયું

મારાં સ્તનોને છોડીને

મારાં આખા શરીરનું માંસ

તું લઈ લે

મૃત્યુજાળનાં મારાં બંધનો

તોડી દે.

અને મને છોડી દે.

ભૂખથી વ્યાકુળ મારું

નાનું બાળક

મારી રાહ જોઈ રહ્યું હશે

તેની પાસે જવા હું તત્પર છું

અને

મરતાં પહેલાં એક વાર મને

મારાં સ્તનનું દૂધ

પીવડાવવા ઈચ્છું છું.

( હુલ્લડ મુરાદાબાદી, અનુ: ગણપતલાલ ઝવેરી )

Share

6 Comments

  1. Posted April 11, 2009 at 8:22 pm | Permalink | Reply

    saras vaat
    umadaa rajuaat
    maa te maa
    bija badha vagadana va

  2. Chandra
    Posted April 11, 2009 at 11:38 pm | Permalink | Reply

    maani vahal taa par jitlu lakhaay tetlu ochhu
    chhe,,,,,,bhal bhalane pigdavi nakhkhe,,,
    kharekhar sundar,,

  3. vnay shah
    Posted April 12, 2009 at 1:18 pm | Permalink | Reply

    superb rajuaat kare cha je hraday ne vichar kartu kare muke cha k jo ek vyakte aavu samje sakte hoe to aa aatakvad felava vada nathe samjta na samje cha pan shanic aanand mate ek lakhone ranjade che.

  4. bhagvanji
    Posted April 12, 2009 at 5:34 pm | Permalink | Reply

    superb

    મરતાં પહેલાં એક વાર મને

    મારાં સ્તનનું દૂધ

    પીવડાવવા ઈચ્છું છું.’

    ( હુલ્લડ મુરાદાબાદી, અનુ: ગણપતલાલ ઝવેરી )

    Posted in કવિતા-હિન્દી/ઉર્દૂ

  5. pinke
    Posted April 14, 2009 at 2:09 pm | Permalink | Reply

    KHUB SARSH CHHE. MAA NI LAGINI NI RAJUAAT SHUNDAR RITE KARI CHHE.

  6. hiten bhatt
    Posted April 17, 2009 at 11:16 am | Permalink | Reply

    tamara karne amru sahityanu gyan vadhe chhe…abhar

Post a Comment

Your email is never shared. Required fields are marked *

*
*
Powered By Indic IME