…દોસ્ત

જ્યારે હું શોધતો હતો રણમાં પડાવ, દોસ્ત;

ઘરમાં પતંગિયાની હતી આવજાવ દોસ્ત !

ઊભો છું ભિક્ષાપાત્ર લઈ તારે આંગણે…

હા, હાથમાં છે ખાલી થયેલું તળાવ, દોસ્ત !

તારી સ્મૃતિઓ સાથે હવે હો સીધો સંબંધ,

ન અંતરાય બન, હવે વચ્ચે ન આવ, દોસ્ત !

વરસોથી એક નામની સંબંધને તલાશ,

વરસો વીત્યાં તો નામ મળ્યું અણબનાવ, દોસ્ત !

માફક તને ન આવે એ સમજી શકાય છે,

મારો સ્વભાવ અંતે છે મારો સ્વભાવ, દોસ્ત !

બસ જ્યારથી મળ્યું છે હલેસું કલમ તણું,

દુનિયા ફરી વળી છે આ કાગળની નાવ, દોસ્ત !

( ડો. રઈશ મનીઆર )

One thought on “…દોસ્ત

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.