તરફડતા શ્વાસની

By heenaparekh  

તરફડતા શ્વાસની

એકમાત્ર તૃષ્ણાને

નામ જો હું આપું,

તો તું.

ટુકડે ટુકડે મારાં જોડાતાં

સપનાંમાં,

રંગોની છોળ

ને, રંગોમાં લાલ રંગ તું.

અડધી મીંચેલી મારી

આંખોની આરપાર

ઝલમલતો તડકો

ને, તડકાનો ટુકડો – તે તું.

અમથું જરાક તું સામે જુવે

ને, પછી રગરગમાં દોડે

જે ધગધગતો લાવા – તે તું.

અડધા – અધૂરા બધા

અસ્પષ્ટ લાગતા

શબ્દો ખૂટે, ને પછી

સાંપડે જે અર્થ તે જ…

તું!

( કાજલ ઓઝા-વૈદ્ય )

Share

One Comment

  1. Posted June 18, 2009 at 1:02 am | Permalink | Reply

    સુંદર કાવ્ય…ગીત જેવું ગુંજન અને પ્રવાહી લય.

Post a Comment

Your email is never shared. Required fields are marked *

*
*
Powered By Indic IME