http://heenaparekh.com/2009/08/20/laghu-kavyo/
૧.
આખું આકાશ
સમાઈ જાય
મારી આંખોમાં !
કેવડો શૂન્યાવકાશ
મારી આંખમાં
૨.
શકુંતલાની આંગળીએથી
સરી ગયેલી વીંટી સાથે
સરી ગઈ છે લાગણી !
વીંટી વગરની આંગળી લઈને
જવું તો જવું ક્યાં?
કોઈ પણ યુગનો હોય
દુષ્યંત તો આખરે
પ્રમાણ માગે !
૩.
એકાદ સંબંધ તો
પાંખો ફફડાવી ઊઠશે
ને ફિનિક્સ પંખીની વાયકા
સાચી પડશેની આશામાં !
હું મારી છાતીમાં
ધરબી બેઠો છું:
બળીજળી ગયેલા
કેટલાય સંબંધોની
રાખના ઢગલા !
( વજેસિંહ પારગી )



5 Comments
નાની રચનાઓ ઘણી મજાની હોય છે.વાંચેલી એક રજુ કરું છું.
આખા આકાશનો ફોટો લઇ,
દરિઓ ડૂબી ગયો પરપોટો થઇ.
EKAD SABDH TO PAKHO FAFDAVI UDSHA. KHUB SHRSH.
traney laghu-kavyo khubaj sundar che
Heenaben aabhar,,,
Ch@ndr@
Wah…..shakuntala..ghani gami!!!
Sapana
Very thought provoking and at times taking down the memory lane with nostalgia.