સાવ અચાનક

By heenaparekh  

સાવ અચાનક,

મારી અંદર કંઈક તૂટ્યું…

અને

એક ઝાટકા સાથે

અસ્તિત્વ આખામાંથી,

ધગધગાટ લાવાનો ધોધ ફૂટી નીકળ્યો.


રૂંવે રૂંવે દઝાડે….

કણ કણને બાળે…એવો !

ગરમ-ખારું પાણી

મારા ગળાને ભીંજવતું,

તદ્દન બેકાબૂ બનીને,

મારા ગાલ પરથી વહ્યા કર્યું…

…ક્યાંય સુધી.

અને બધું પછી, ઠરી ગયું.

મારી ચેતના સહિત !


હવે એક સખત આવરણ લપેટાઈ ગયું છે.

મારા મનને-મારી સંવેદનાઓને ઢબૂરીને.

એક કડક કોચલું છે…

..મારી આંખોથી મારા હોઠ સુધી !

બધું સુક્કુંભઠ્ઠ છે.

રણની રેતી જેવું.

મુઠ્ઠીમાં ભરો તો સરકી જાય,

પાણી રેડો એટલું પી જાય.

હવે ક્યાંય કશું સળગી ઊઠે એવું નથી,

ને તોય,

દાઝ્યા કરે છે-સતત ઊંડે ને ઊંડે !


( કાજલ ઓઝા-વૈદ્ય )

Share

3 Comments

  1. Posted September 3, 2009 at 12:34 am | Permalink | Reply

    દઝાડી દે એવું કાવ્ય. સરસ.

  2. Posted September 3, 2009 at 9:17 am | Permalink | Reply

    dilne dukhyu.

    Sapana

  3. Posted September 3, 2009 at 12:01 pm | Permalink | Reply

    મુઠ્ઠીમાં ભરો તો સરકી જાય,

    પાણી રેડો એટલું પી જાય.

    હવે ક્યાંય કશું સળગી ઊઠે એવું નથી,

    ને તોય,

    દાઝ્યા કરે છે-સતત ઊંડે ને ઊંડે !

    ( કાજલ ઓઝા-વૈદ્ય )

    very very good fueeling

Post a Comment

Your email is never shared. Required fields are marked *

*
*
Powered By Indic IME