જે માણસ

By heenaparekh  

જે માણસ ખૂબ દેખાય મઝાના,
મળ્યા તો નીકળ્યા જાડી ત્વચાના.

રહે છે આમ તો થઈને બધાના,
છતાં લાગે છે મ્હારા એકલાના.

ધરમશાળા સમો આ દેહ પૂછે,
પ્રવાસો ક્યાં લગી છે? કઈ દિશાના?

ઉભા છે પાંપણે આવીને આંસુ,
અધૂરા શબ્દ છે કોઈ કથાના.

હવે તો એય ભૂલાઈ ગયું છે,
અહીં જીવી રહ્યા કોના વિનાના?

છતાં પણ ના કદી દેખાય મિસ્કીન,
પ્રભુની જેમ સરનામા વ્યથાના.

( રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’ )

Share

4 Comments

  1. Posted September 24, 2009 at 6:03 pm | Permalink | Reply

    વાહ.. મજાની ગઝલ… વ્યથાના સરનામાં ગમી ગયાં…

  2. Posted September 24, 2009 at 7:34 pm | Permalink | Reply

    સુંદર ગઝલ.

  3. Posted September 25, 2009 at 9:32 am | Permalink | Reply

    છતાં પણ ના કદી દેખાય મિસ્કીન,
    પ્રભુની જેમ સરનામા વ્યથાના.
    best lines.Very nice gazal.
    Sapana

  4. Posted September 28, 2009 at 3:48 pm | Permalink | Reply

    બહુજ સુંદર રચના!

Post a Comment

Your email is never shared. Required fields are marked *

*
*
Powered By Indic IME