ફૂંક મારીને

By heenaparekh  

ફૂંક મારીને તકદીર ઊરાડીને જીવ્યો
અસંખ્ય ઈશ્વરોની આંખ ઊઘાડીને જીવ્યો

ચબરખી જેમ મારી જાતને ફાડીને જીવ્યો
અવાક છું છતાં ય ગાઈ વજાડીને જીવ્યો

બિસતંતુનો મૃદુ ભાર હું જીરવી ન શક્યો
ગાંસડી વેઠની હું કાંધે ઊપાડીને જીવ્યો

કલ્પવૃક્ષોને પરાજય મેં એમ આપ્યો
મૂળસોતાં આ મનોરથને ઉખાડીને જીવ્યો

ભરવૈશાખના બળતા સૂરજનાં કિરણોને
જવારા જેમ હું હૈયામાં ઉગાડીને જીવ્યો

ગાંઠ મારી’તી એવા જોરથી, છૂટી ન શકી
શું કરું? છેડો આમ છેકથી ફાડીને જીવ્યો

સરકતી ક્ષણને પકડવાની આમ ચપટીમાં
જો ચટપટી હતી, હું ચપટી વગાડીને જીવ્યો

વિષગ્રંથિ કદાપિ સર્પની સ્વપ્ને ન ધરું
હું તો રજ્જુની જેમ રમ્ય ફૂંફાડીને જીવ્યો

કોણ જાણે છે,- ગરલ કંઠમાં રૂંધી રાખી
ગઝલને બહાને હું અમૃત ચખાડીને જીવ્યો

( હરીશ મીનાશ્રુ )

Share

4 Comments

  1. hanif
    Posted September 26, 2009 at 10:37 am | Permalink | Reply

    aa rachna khub gami

  2. Posted September 26, 2009 at 11:41 am | Permalink | Reply

    ગાંઠ મારી’તી એવા જોરથી, છૂટી ન શકી
    શું કરું? છેડો આમ છેકથી ફાડીને જીવ્યો

    saras

  3. Pancham Shukla
    Posted September 26, 2009 at 5:48 pm | Permalink | Reply

    khoob sarasa rachanaa.

  4. Posted September 26, 2009 at 7:38 pm | Permalink | Reply

    કલ્પવૃક્ષોને પરાજય મેં એમ આપ્યો
    મૂળસોતાં આ મનોરથને ઉખાડીને જીવ્યો..

    હિનાબેન સરસ મોતી કાઢ્યુ.ઃ)
    Sapana

Post a Comment

Your email is never shared. Required fields are marked *

*
*
Powered By Indic IME