શ્રાવણ વરસે…

By heenaparekh  

શ્રાવણ વરસે સરવડે

નદિયું જળબંબોળ

કાંઠે બેસી કુંવારકા,

નહાતી માથાબોળ.

કુંવારકાના રૂપને

માણે એક જુવાન

જળમાં તરતી માછલી

શી રમણી છે બેધ્યાન.

પગમાં પહેરી ઝાંઝરી

છમછમ છમછમ થાય

શ્રાવણિયા તડકા પરે,

ચળકે કૂણી કાય.

જુવાન હસિયો ઝરુખડે,

કુંવારકાને જોઈ

કુંવારકાયે જુવાનને

ભીને લુગડે મોહી.

પરભવ કેરી પ્રીતના

ટહુકી ઊઠ્યા મોર

આજ મળી ગ્યાં આભ પરે

ચંદ્ર ને ચકોર….

(યોગેશ પંડ્યા)

Share

2 Comments

  1. Posted July 29, 2010 at 12:46 pm | Permalink | Reply

    vaah, khub sneh sabhar rachna

    bhinjai javayu

  2. Posted July 29, 2010 at 8:05 pm | Permalink | Reply

    sundar poem.

Post a Comment

Your email is never shared. Required fields are marked *

*
*
Powered By Indic IME