http://heenaparekh.com/2010/09/23/ajmavi-gaya/
કૈં અજબ તરસીને તરસાવી ગયા,
આપણે ફાવટ વગર ફાવી ગયા.
.
કોણ ભીતર ભાવનું ભૂખ્યું હતું,
જે મળ્યું એ સર્વ અપનાવી ગયા.
.
એક પણ પાનું ન વાંચ્યું કોઈ દી,
ગ્રંથ સઘળા એ જ સમજાવી ગયા.
.
જિંદગીભર સાથ મન ઝંખ્યા કરે,
હાથ છેલ્લે એમ લંબાવી ગયા.
.
સાવ તરસી આંખમાં એનાં સ્મરણ,
આજ પણ છલક્યાં ને છલકાવી ગયા.
.
મ્હેં બચાવ્યા જેને કપરા કાળમાં,
તક મળી ત્યારે એ સપડાવી ગયા.
.
તોડતો પળપળના પથ્થર એકલો,
એ સહજ પાતાળ પ્રગટાવી ગયા.
.
એ બધા તો નીકળ્યા સપના ફક્ત,
ભરબપોરે રણમાં રઝળાવી ગયા.
.
નામ કોનાં કોનાં ગણશું ક્યાં લગી?
સૌ કલા પોતાની અજમાવી ગયા.
.
( રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’ )
2 Comments
vaah vaah! khoob sundar gazal chhe
શ્રી રાજેશ વ્યાસની શૈલીની સુંદર ગઝલ….
આ બહુજ સુંદર વાત આવી,
એકપણ પાનું ન વાંચ્યું કોઇ દી
ગ્રંથ સઘળા એજ સમજાવી ગયા !
-અભિનંદન કવિને.