મેવાડી મીરાંની નાતનાં-મધુમતી મહેતા

By heenaparekh  

રાણાજી અમે મેવાડી મીરાંની નાતનાં

રાણાજી અમે ટહુકાતી પીડાની જાતનાં

.

આંખે ઊઘડે છે હવે સૂની સવાર

અને ડાળે ગુલાબ કેરો ગોટો

મંદિરની ઝાલરનાં મોતી વીણાય નહીં

લટકાવી કાનજીનો ફોટો

રાણાજી અમે ખળખળતાં ઝરણાંના પ્રાંતના

રાણાજી અમે મેવાડી મીરાંની નાતનાં

.

જંગલમાં જેમતેમ ઊગ્યા છે થોર

એમાં વાંસળીના સૂર કેમ ભાળું

ખુલ્લાં મેદાન મને તેડાવે રોજરોજ

ક્યાં લગ હું કહેણ એનાં ટાળું ?

રાણાજી અમે ટળવળતાં હરણાંને જાતનાં

રાણાજી અમે મેવાડી મીરાંની નાતનાં

.

ગઢ રે ગિરનાર તણી ટોચે ચડીને

અમે સળગાવ્યાં ઈચ્છાનાં તાપણાં

પાણી વચાળ રહ્યાં કોરા તે આજ

અમે પાણીને થઈ ગ્યાં અળખામણાં

રાણાજી અમે તરતા એક તરણાની ભાતનાં

રાણાજી અમે મેવાડી મીરાંની નાતનાં

.

( મધુમતી મહેતા )

Share

3 Comments

  1. Posted December 17, 2010 at 6:57 pm | Permalink | Reply

    સરસ ગીત…મજા આવી
    અભિનંદન મધુમતીબેન..
    સપના

  2. Posted December 18, 2010 at 8:05 pm | Permalink | Reply

    very good geet written by DR.Madhumatiben

  3. vajesinh pargi
    Posted December 25, 2010 at 1:39 pm | Permalink | Reply

    મધુમતીબહેનમાં પણ મીરાંપણું પ્રમાણવા મળ્યું. સરસ ગીત.મેવાડના રાજમહેલમાં હોય તોય હૃદયના વૃંદાવનમાં તો મીરાંપણું ક્યાંક ટહુકતું જ હોય છે.

Post a Comment

Your email is never shared. Required fields are marked *

*
*
Powered By Indic IME