ગ્લાનિ – જયંત દેસાઈ

By heenaparekh  

જ્યારે

જ્યારે

હું કાવ્ય

લખવા,

હાથમાં

પેન

ઉપાડું છું

કે

પવનમાં

ફફડતું પાનું

ચિત્કારી

ઉઠતું લાગે

છે,

અને ત્યારે

પેનને

બાજુએ

મૂકીને

જેવો હું

એના પર

પેપર વેઈટિયો

બળાત્કાર

કરું છું,

તેવી જ

પેનની

નીબમાંથી

ડબકી પડે છે,

લોહિયાળ

આંસુઓ જેવી

ભૂરી શાહી !!

મને

સતત

લાગ્યા કરે છે ‘:

‘હવે હું

કવિ નથી

રહ્યો….!!!’

.

(જયંત દેસાઈ)

Share

2 Comments

  1. Posted May 22, 2011 at 9:41 pm | Permalink | Reply

    સરસ અને અત્યંત સંવેદનશીલ અભિવ્યક્તિ.
    પ્રતિકો પણ ભાવવાહી રહ્યાં.
    બહુજ ગમી નાનકડી પણ સુંદર વાત.
    -અભિનંદન.

  2. Posted May 25, 2011 at 12:12 am | Permalink | Reply

    સારી રચના…

Post a Comment

Your email is never shared. Required fields are marked *

*
*
Powered By Indic IME