માલામાલ – કૃષ્ણ દવે

By heenaparekh  

તારી એક એક વાતમાં કમાલ રે,

અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે.

તું નીરખે ત્યાં ઊડે ગુલાલ રે,

અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે.

.

ઝાકળની પાંદડીમાં હૈયું ગૂંથીને પછી ઝળહળતો દીધો આ દેહ રે !

પાંપણ ખોલીને જરા મધમીઠી જનનીની નજરેથી પીવડાવે નેહ રે !

તારી કીકીમાં ટહુકે છે વ્હાલ રે,

અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે.

.

મ્હેંદી મુકાય એમ ધૂળની હથેળીમાં મૂકી દે પગલીની ભાત રે !

લીલાંછમ ગીતોનાં લીલાંછમ સપનામાં ઊઘડે છે લીલીછમ વાત રે !

તારી કેવી આ મ્હેક ભરી ચાલ રે,

અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે.

.

ઝરણાંઓ આવીને નવડાવી જાય પછી સૂરજ પણ આંજી દે તેજ રે !

  દરિયાનાં મોજાંઓ હાલરડાં ગાઈ ગાઈ હીંચકો નાખીને જાય સહેજ રે !

આખો અવસર થઈ જાય માલામાલ રે,

અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે.

.

( કૃષ્ણ દવે )

Share

2 Comments

  1. Posted August 31, 2011 at 2:16 am | Permalink | Reply

    મીઠી ઊંઘ આવી જાય એવી સુમધુર શબ્દાવલિનુ જાણે ઘોડિયુ છે આ તો..
    “દરિયાના મોજાઓ હાલરડા ગાઇ ગાઇ હિંચકો નાંખીને જાય સ્‍હેજ રે…”

  2. Posted August 31, 2011 at 9:36 pm | Permalink | Reply

    મહેંદી મુકાય એમ ધૂળ ની હથેળીમાં મૂકી દે પગલીની ભાત રે…!!!

    આવી મહેંદી હું મૂકી આપું?

Post a Comment

Your email is never shared. Required fields are marked *

*
*
Powered By Indic IME