સંવાદી ગઝલ – ગણપત પટેલ ‘સૌમ્ય’

.

એમણે પૂછ્યું : ‘થયો શું લાભ મુજ સહવાસથી ?’

મેં કહ્યું : ‘જાણી શકો પ્રસરેલી આ સુવાસથી.’

.

‘રાહ જોશો ક્યાં લગી’ જ્યાં એમણે પૂછ્યું મને

‘જ્યાં લગી ધબકાર ચાલે’ હું વદ્યો વિશ્વાસથી.

 .

એ કહે : સંબંધ છે આ આપણો કેવો ? કહે’

‘આના જેવો’ મેં કહ્યું લઈ ઓસબિંદુ ઘાસથી.

 .

એ પૂછે છે : ‘અંત શું આનો હશે’ તો મેં કહ્યું:

‘આપણેશું જાણીએ ? જગ જાણશે ઈતિહાસથી.’

 .

‘હું મળું ના તો કરું શું ?’ એમની ધમકી હતી

‘ખ્વાબને ટાળી શકો ના’ મેં કહ્યું હળવાશથી.

 .

‘કંટકોથીછે સભર આ પંથ, પાછો વળ’ કહે,

મેં કહ્યું : ‘તો ફૂલડાં વેરીશ હું આકાશથી’.

 .

‘દૂર ચાલી જઈશ’ નો ઉત્તર હતો મુજ એટલો;

‘હો ગમે ત્યાં તોય સૂંઘી લઈશ મારા શ્વાસથી.’

.

એ કહે : ‘આ ચાંદ સુણે છે, જરા શરમાવ રે’

મેં કહ્યું : એ રાહ ચીંધે છે સ્વયં અજવાસથી’.

 .

ભોંય ખોતરતાં કહ્યું કે : ‘શું ચહે છે તું અરે ?’

મેં કહ્યું : ‘તું જે ચહે છે શ્વાસથી-ઉચ્છવાસથી’.

 .

( ગણપત પટેલ ‘સૌમ્ય’ )

2 thoughts on “સંવાદી ગઝલ – ગણપત પટેલ ‘સૌમ્ય’

  1. મારી પાસે આજની રચનાની અને ફોટોના વખાણ કે અનુભૂતિને વ્યક્ત કરવા માટે કોઈ જ શબ્દો નથી…અવર્ણનીય સંવેદનાઓ સ્ફૂરી રહી છે હૃદયના ઊંડાણમાંથી…I Love You.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.