ફેરવાતા જાય છે – મનીષ પરમાર

પથ્થરે પથ્થર વમળમાં ફેરવાતા જાય છે,

પ્હાડ જેવા પ્હાડ જળમાં ફેરવાતા જાય છે.

 .

એક છે એની નજરનો જાદુ એવો દોસ્ત કે,

આંસુ અટકળને અકળમાં ફેરવાતા જાય છે.

 .

આંગણું મઘમઘ થઈ મ્હેંકી રહ્યું છે એટલે-

એમનાં પગલાં કમળમાં ફેરવાતા જાય છે.

 .

સૂસવાડો મૂકીને ચાલ્યો સમયની રેતનો,

શ્વાસ આ કેમેય સળમાં ફેરવાતા જાય છે.

 .

મોસમોની જેમ હું ખીલી અને ખરતો રહ્યો,

જિંદગીના રંગ પળમાં ફેરવાતા જાય છે.

.

( મનીષ પરમાર )

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.