દે મને !-સતીન દેસાઈ ‘પરવેઝ’

પ્રત્યક્ષ કે અગમના નહીં સાર દે મને !

નરસિંહની મશાલ નિરાકાર દે મને !

 

આંખોની હર સલામતી કાજે જ એ ખુદા,

અંધાર દે મને અને ચોધાર દે મને !

 

ક્યાંયે પુગાડશે નહીં અજવાસી દિવ્યતા,

આરોહની ઊંચાઈ ધૂંઆધાર દે મને !

 

દરબારી સભ્યતા જ કબૂતરને દે પ્રથમ,

જ્યારે હવડ મહેલનો દરબાર દે મને !

 

બીજાની કર તલાશ જે મારા સમો જ હો,

તારું બધું ય કેમ તું હરવાર દે મને !

 

પંખી ન દે, અખિલની નહીં વૃક્ષતા ય દે,

ટહૂકો કરે એ છાંયડા બે-ચાર દે મને !

 

હસ્તાક્ષરોની બાબતે ચાલે ન આંગળી,

બળતા કલાં ને કાગળો દાતાર દે મને !

 

ચાલી શકે તો ચાલ સમંદરના જળ ઉપર,

આરાનું કોઈ વહાણ પેલે પાર દે મને !

 

ઝળહળવું છે મનેય ઘડી મુક્તિ-ભાવમાં,

સ્વીકારવા કશુંક અસ્વીકાર દે મને !

 

તારી કૃપાને દોષ ન હો મારા દંડમાં,

આ જાતના તમામ તડીપાર દે મને !

 

મારા સજાવવા જ છે મારી કબર ઉપર,

જે ના થયા કદીય એ શૃંગાર દે મને !

 

( સતીન દેસાઈ ‘પરવેઝ’ )

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.