ગુરુ-દેવાયત ભમ્મર

ગાજતો મેઘ મારો ગુરુ છે.
ને ગહેંકતો મોર મારો ગુરુ છે.

ગગન ભેદી લડતાં શીખવે.
આ અષાઢી તોર મારો ગુરુ છે.

મને જે સપનાં સમેત ઉઠાડે.
એ ભરેલો ભોર મારો ગુરુ છે.

ઓછપમાં મારે કેમ ઉછરવું?
લે લીલેરો થોર મારો ગુરુ છે.

આફળી ઝબૂકે જ્ઞાન વિજળીયા,
ને ઘટા ઘનઘોર મારો ગુરુ છે.

સૂર્ય, ચંદ્ર, તારા, પવન, ગગન.
એક કૂંપળની કોર મારો ગુરુ છે.

ઉઠે અવાજ ભભૂકી અંદરથી,
એ આત્મ અઘોર મારો ગુરુ છે.

એક બાળક મને ટોકી શકે,
તો સ્નેહની ટકોર મારો ગુરુ છે.

કાળની થપાટ ન ડગાવી શકે.
સિંહણના નહોર મારો ગુરુ છે.

અભાવ છતાં ‘દેવ’થી ન યાચે,
એ સુદામો ગોર મારો ગુરુ છે.

તડકો,છાંયો,ભડકો,હો શાંતી,
સવાર,સાંજ બપોર મારો ગુરુ છે.

‘દેવ’ પોતે પોતાનો તો છે જ,
કૃષ્ણ આંઠે પહોર મારો ગુરુ છે.

( દેવાયત ભમ્મર )

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.