Archives

મોનો ઈમેજ-રમેશ પટેલ

વરસાદનું

ચિત્ર જોઈ-

મન મારું નખશિખ

ગયું ભીંજાય !

વરસાદનું

કાવ્ય છે-

ધરા પર ઊગેલું

લીલેરું ઘાસ !

વરસાદમાં

ભીંજાતું હતું

સામેનું વૃક્ષ

કે તું ?!

નભે

મેઘધનુ જોતાં

બાળક

વિસ્મયના વરસાદે

ભીંજાય ગયો !

વરસાદમાં

મશરૂમની છત્રી

ઓઢી ઊભી છે-

કીડી !

.

( રમેશ પટેલ)

પોસાય કંઈ ?-જીજ્ઞા મહેતા

જો તમે હો માર્ગમાં, થાકી જવું પોસાય કંઈ ?

થાકથી રિસાઈને, હારી જવું પોસાય કંઈ ?

.

લઈ તરાપો એકલી નીકળી ગઈ છું એ તરફ,

જો તરાપો દે દગો હાંફી જવું પોસાય કંઈ ?

.

હું તને જોવા મથું છું, આભની ઊંચાઈમાં,

આ સપાટી પર તને, પામી જવું પોસાય કંઈ ?

.

આપતી હિંમત પહેલા હાથને લઈ હાથમાં,

આજ ખાલી હાથ લઈ, નાસી જવું પોસાય કંઈ ?

.

છેક પાતાળે હવે પહોંચી ગઈ છું સુખના,

એમ કાચી ઊંઘમાં જાગી જવું પોસાય કંઈ ?

.

એક મૂઠી સ્વપ્ન લઈ મળતાં રહીશું રાતભર,

પણ અચાનક બારણે આવી જવું પોસાય કંઈ ?

.

( જીજ્ઞા મહેતા )

સાંભર્યાઁ તમે-ઈસુભાઈ ગઢવી

આભથી અષાઢનાં ફોરાં ખર્યાં

ને સાંભર્યાઁ તમે.

તરસ્યું વછોયાં કો’કને ઓરાં કર્યાં

ને સાંભર્યાઁ તમે.

.

કો’ક ફાગણ ક્યાંકથી અંગમાં ઊતરી ગયો.

કેસૂડાએ કાળજાં આળાં કર્યાં

ને સાંભર્યાઁ તમે.

.

આંગણામાં એક આંબો એટલો જુવાન થ્યો,

ત્યાં કુંવારી કોયલે માળા કર્યાં

ને સાંભર્યાઁ તમે.

.

ચારે તરફ આભ ઝૂકયું પહાડને આલિંગવા,

વાદળોમાં વહાલના દરિયા ઢળ્યા

ને સાંભર્યાઁ તમે.

.

વૈશાખનો વરણાગીયો લહેરાઈ ગ્યો સાફો,

કંકાવટી એ ટેરવાં રાતાં કર્યાં

ને સાંભર્યાઁ તમે.

.

થઈ વિજોગણ રાત આખી, એટલું રોયા કરી,

સવારમાં તળાવ બે કોરાં ભર્યાં

ને સાંભર્યાઁ તમે.

.

રાખી મલાજો આંખનો વરસ્યાં નહીં જે આંસુઓ,

ઝાકળ બનીને ફૂલના હોઠે ઠર્યાં

ને સાંભર્યાઁ તમે.

.

( ઈસુભાઈ ગઢવી )

જોઉં છું-મનીષ પરમાર

સૂર્યમાંથી રંગ ઢળતા જોઉં છું,

કેટલાં અરમાન બળતાં જોઉં છું !

એ વખત હું યાદ કરતો’તો તને-

જ્યાં ગગનને ધરતી મળતાં જોઉં છું.

કેટલે અટકી ગયાં પગલાં કહો-

એ જ પગલે માર્ગ વળતાં જોઉં છું.

એક ટીપામાં ચડ્યાં તોફાન કૈં-

કેટલા દરિયા ઊછળતા જોઉં છું.

આંસુનો એકેય સિક્કો ના મળ્યો-

-ને ચારુ અંદર ઊકળતા જોઉં છું.

( મનીષ પરમાર )

આ તો કૈં નથી-ભાવેશ ભટ્ટ

આંખનો વધશે હજી ખખડાટ, આ તો કૈં નથી

ખૂબ મચવાનો પછી તરખાટ, આ તો કૈં નથી

તારું ચોમાસું રિસાયે ક્યાં લાંબો થયો !

તેં નથી જોયો અસલ ઉકળાટ, આ તો કૈં નથી

તેજના વધવાની લાલચને હજી પણ રોકી લો

લાવશે અંધાપો, એ ચળકાટ, આ તો કૈં નથી

હું જો પટકાઉં  શિખરથી તો દિલાસા તું ન દે

આભ પરથી ખાધી છે પછડાટ, આ તો કૈં નથી

આ સજા પડવાની ધ્રુજારી છે, પસ્તાવાની નહિ

તમને સમજાશે પછી ગભરાટ, આ તો કૈં નથી

કદરૂપા સર્જનની ફરિયાદોથી છંછેડો નહીં

દાઝમાં ઘડશે નવો એ ઘાટ, આ તો કૈં નથી

( ભાવેશ ભટ્ટ )

નહોતી કરી-કિરણસિંહ ચૌહાણ

મેં પ્રભુની કોઈ ભક્તિ-સરભરા નહોતી કરી,

તોય એ ખુશ…કેમ કે મેં યાચના નહોતી કરી.

એક પણ વ્યક્તિના હોઠે સ્મિત ના લાવી શક્યો,

આટલા નિષ્ફળ દિવસની કલ્પના નહોતી કરી.

આપણે બદલો તો લેવો જોઈએ પણ આ રીતે ?

તેં કરી એવી તો એણે અવદશા નહોતી કરી !

આ વખત નિર્દોષ છું હું તોય અપરાધી ઠર્યો,

જ્યારે મેં ગુન્હો કર્યો’તો, તેં સજા નહોતી કરી.

મૂંઝવણ ઈશ્વરની છે કે ‘કેવું જીવન દઉં તને ?’

તેં મજાની જિંદગીમાં પણ મજા નહોતી કરી.

( કિરણસિંહ ચૌહાણ )

પરવાનગી દે-ખલીલ ધનતેજવી

તને તારી પાસેથી માગું હું એવી દુવા માગવાની તું પરવાનગી દે,

તને દોસ્તી મારી મંજૂર છે તો તને ચાહવાની તું પરવાનગી દે !

હું દરિયાની લહેરોની માફક નથી કે કિનારાને સ્પર્શીને પાછો વળી જાઉં,

હું આંખોના ઉંબર લગોલગ ઊભો છું હૃદય લગ જવાની તું પરવાનગી દે !

તું મક્તા વગરની કુંવારી ગઝલ છે, તું શીર્ષક વિનાની નવી વાર્તા છે,

હવે બસ તમન્ના તને વાંચવી છે, તને વાંચવાની તું પરવાનગી દે !

બધા અક્ષરો તારી બારાખડીના, હવે મારે મોઢે કરી લેવા પડશે,

કે કક્કાની માફક તને ઘૂંટવી છે, તને ઘૂંટવાની તું પરવાનગી દે !

ભલે તું અછાંદાસ છે તો પણ તું જોજે, તરન્નુમ પ્રગટશે તારા હોઠમાંથી,

ગઝલ જેમ મારે તને છેડવી છે, તને છેડવાની તું પરવાનગી દે !

કદી કલ્પનામાં કદી રૂબરૂમાં કે મધરાતે સ્વપનામાં હું છું રે કોઈ,

ઘણા પ્રશ્નો મારે તને પૂછવા છે, તને પૂછવાની તું પરવાનગી દે !

ખલીલ એ હવે ક્યાંક છટકે ન માટે સરસ પ્રેમપૂર્વક કહી દો કે સાંભળ,

વચન વાયદામાં તને બાંધવી છે, તને બાંધવાની તું પરવાનગી દે !

( ખલીલ ધનતેજવી )

સ્મરવાનું રાખો-રઘુવીર ચૌધરી

જીવતાં જીવતાં એક ઘડી કે આધ ઘડી મરવાનું રાખો,

રાગરંગની સગવડ વચ્ચે અંતરતમ ફરવાનું રાખો.

ભૂતકાળના હિસાબ છેકી, ભવિષ્યની ગણનાઓ રોકી,

વર્તમાનની અવાક પળમાં જાત ભૂલી ભળવાનું રાખો.

ક્યાંક સમયનું પૂર આવશે, વા વાશે વંટોળ લાવશે,

રૂપસાગરે મોજાંની મધ્ય વમળ તરવાનું રાખો.

આ પૂરવ આ પશ્ચિમ ઉત્તર દેશદેશની દુનિયા નોખી,

હદ અનહદની સરહદ ભૂલી દૂર નજર કરવાનું રાખો.

સત્ય નથી ને પ્રેમ નથી એ માનીને કરુણા નહિ પામો,

હું તું ને તે ત્રણ અક્ષરમાં ઈશ્વરને સ્મરવાનું રાખો.

( રઘુવીર ચૌધરી ) 

( રઘુવીર ચૌધરી ) 

મૈત્રી-ગુણવંત શાહ

એક સાચકલા મૈત્રીસંબંધની

ઝંખના વગરનો આદમી

જડવો મુશ્કેલ છે. માણસનો

તરસધર્મ અંતે હૃદયધર્મ બનીને

સાર્થક થાય છે.

આપણને આપણાં હિતમાં એકાદ

કડવી વાત પણ ન કહી શકે

એવો મિત્ર શા કામનો ?

આપણે બધી રીતે હારી જઈએ અને

ભાંગી પડીએ ત્યારે ઘણાંબધાં

સ્વજનોની કે સ્નેહીઓની

જરૂર નથી હોતી.

ઘોર નિરાશાની પળોમાં

આપણા બેવડ વળી ગયેલા

ખભા પર એક પ્રેમાળ સ્પર્શ,

કોઈ ન સાંભળે એમ

આપણને કહી દેતો હોય છે :

“અરે ! તારો આ દોસ્ત

મરી પરવાર્યો છે શું ? ચાલ,

નિરાશા ખંખેરી નાખ અને

કામે લાગી જા.

હું તારી પડખે છું.

સાથે ડૂબશું ને સાથે તરશું.’

આવો એકાદ મિત્ર હોય

તે માણસ

કદી ગરીબ ન હોઈ શકે.

( ગુણવંત શાહ ) 

Facebook પર શ્રીકૃષ્ણની પધરામણી-શ્રદ્ધા શ્રીધરાણી

“મારા Facebook પર શ્રીકૃષ્ણની પધરામણી”

 

વહેલી સવારે જોઈ મેં મારી Facebook Account ID,
તો ‘કૃષ્ણ યશોદાનંદ’ નામે Friendship Request આવી

Friendship Request આવી કૃષ્ણની! જોઈ હું તો હરખાઈ,
શું કરું? શું ન કરું? કહી મનમાં હું મલકાઈ

Accept કર્યા વધાવ્યા કાનને તુરંત લખ્યું Welcome,
ઊઘડ્યા અહો! ભાગ્ય મારા, તમે! અહીં મનમોહન!

વાહ! તમારો profile pic ને અહો! Cover photo!,
પીળું પીતાંબર, મુખે વાંસળી, મોરપિચ્છ મુગટ મોટો!

ત્યાં તો સળવળ થઈ messengerમાં online થયા ગિરિધારી!,
Send કર્યું મનમોહક smiley, હું તો ગઇ તન, મન, ધન વારી

મેં Message કર્યો ‘જય શ્રીકૃષ્ણ’! એમણે પૂછ્યું ‘Hello! How are you!?’,
‘આશ્ચર્ય મને! તમે તો કૃષ્ણ! English ક્યાંથી આવડ્યું!?’

કહે કૃષ્ણ, ‘સૌ લોકો ભૂલ્યા ‘જય શ્રીકૃષ્ણ ‘ કહેવું,

શીખ્યો છું આ Facebookમાંથી જ ‘ Hello! how are you! કરવું!’

આ અમૂલ્ય તકનો લઇને લ્હાવો, મેં કહ્યું ‘Phone Number આપો’,
Whatsapp number આપી કહે, ‘તમે મને Missed call મારો!’

આશ્ચર્ય ઉપર આશ્ચર્ય સાથે હ્રદયે વધ્યા ધબકારા,
મારા મોહન સાથેની મુલાકાતનાં વાગી રહ્યા ભણકારા…..

 

( શ્રદ્ધા શ્રીધરાણી )

 

Image courtesy : Divya & Jay Soni