ગુફ્તગૂ

સુખ એટલે દિલોજાન દોસ્તનો સથવારો – ચાર્લ્સ શુલ્ઝ

By heenaparekh | 2011/03/24 06:51 Posted in ગુફ્તગૂ | Comments (3)

સુસુખ .સુખ એટલે મહામહેનતે પગ ઉપર ઊંચા થઈને ડીંગડોંગ ઘંટડી વગાડવાનો આનહદ આનંદ.

બારણુંબારબારણું ખોલતાં જ તમાર પ્રિય પાત્રને સામે ઊભેલ જુઓ એ પણ સુખ.

સુખ એટલે દિલોજાન દોસ્તનો સથવારો.

એમને વહાલભરી વિદાય પછી હરખની હેડકી આવે એ પણ સુખ.

સુખ એટલે કોઈની રોકટોક વિના છૂટથી કૂદાકૂદ કરવાનો પોચાં પોચાં પાનનો ઢગલો.

રાતના આછા અજવાળામાં સોનેરી સપનાંની સોડમાં નિરાંતે સૂવાની મજા એ પણ સુખ.

સુખ એટલે મોઢામાં પાણી આવે એવા તાજા માખણ ચોપડેલા લહેજતદાર પાઉંના ચોસાલાં.

સુખ એટલે રજાના દિવસે ફિલ્મ જોવાના દસ રૂપિયા પોપકોર્ન માટે એક રૂપિયો મલાઈ-કુલ્ફી માટે પાંચની નોટ વાપરવાની છૂટ.

જીવન સાગરની રેતીના ઢગલામાંથી હળીમળીને ઘરઘરની રમત રમે એનું નામ સુખ.

ભાઈબંધના બૂટામાંથી નાનકડો કાંટો કાઢી આપવાનો સહિયારો આનંદ વિનોદ એ પણ સુખ.

પૈંડાવાળી મોજડી પહેરી જીવનવાટે સરરર સરરર લસરવાની મજાનો લહાવો એ છે સુખ.

મોઢામાં હાથના અંગૂઠાનું અમી અને બીજા હાથમાં શાલની હૂંફ એ પણ સુખ.

હવે હું મૂંગો નથી પણ સરસ બોલી શકું છું એની ખાતરી રૂપે થાય ગાલમાં ગલગલિયાં એ છે સુખ.

મોઢામાંની કાલીઘેલી ભાષાનો નીકળતો પહેલો અક્ષર મા એ પણ સુખ.

સુખની પસંદગી એક બાળક રંગબેરંગી સુગંધી ફૂલોમાં દુનિયા નીરખે તો બીજું ઠંડા આઈસ્કીમના સ્વાદમાં દુનિયા ચગળે.

જીવનસાગરમાં સહેલ કરતી હોડીના છૂટા પડેલા ટુકડાને બંધબેસતાં ગોઠવતાં મહામહેનતે જડેલો પાસો બંધબેસતો કરવાની કરામત એ પણ સુખ.

સુખ એટલે જીવનની ચિત્રપોથીમાં સોળે કળાના રૂપાળા રંગો પૂરવાનું પેંસિલનું પેકેટ.

પરીકથાની કપોલકલ્પિત વાર્તાને પણ પહેલે જ ધડાકે સાચી માની લે તેવું નિર્દોષ જીવન એ પણ સુખ.

સુખ એટલે જિંદગીના વિશાળ વડલા ઉપર ચડીને મોકળાશથી છાનીછપની વાતો કરવાની મજા.

સુખ એટલે જિંદગીના તડકા-છાંયડામાં સંતાકૂકડીની અનેક જન્મારાની લેણદેણની રસભરી રમત.

સુખ એટલે જીવનની પરીક્ષાના સવાલોના એકીક જવાબ શોધી કાઢવાની ભારે ખુમારી ને ખુશાલી.

પોતાના બૂટની સુંવાળી વાઘરી જાતે બાંધવાની કળા આપમેળે શીખી લેવાનો સંતોષ એ સુખ.

સુખ એટલે જીવનની હરિયાળી ગોંદરીમાં કોમળ સુંવાળા ઉઘાડા પગે લટકમટક ચાલવાની મીઠી મજા.

સુખ એટલે દુખના વરસાદમંય સમજણ ને સમતાની છત્રી અને આકાશી રંગના ઓવરકોટનું હૈયાઢાંકણ.

ગુલાબી ઠંડીમાં ઉષ્માસભર ઊનનું નકશીદાર મનપસંદ ગંજીફરાક એ પણ સુખ.

તમારી મનપસંદ પોચી પથારીમાં ઘસઘસાટ ઊંઘ એ પણ સુખ.

સુખ એટલે પરસ્પરની ગેરસમજનો અનંત આનંદ માણવાની શક્તિ.

જન્મદિવસે મીણબત્તીની રોશનીમાં નસીબના પાસા નીરખવા એ પણ સુખ.

સુખ એટલે વિશ્વમૈત્રી, ભેદભાવ વિના અરસપરસના સ્નેહમિલનની ઊજળી તક.

( ચાર્લ્સ શુલ્ઝ )

પ્રેમ એટલે સહજીવન યાત્રા

By heenaparekh | 2011/03/23 06:00 Posted in ગુફ્તગૂ | Comments (5)

પ્રેમ એટલે સહિયારી સફર.

છૂટા પડતી વેળાએ ‘આવજે !’ કહેવાનું ગમે નહીં એ છે પ્રેમ.

પ્રિય પાત્રની વાટ જોઈ તેને બારણેથી પસાર થતા જોવું એ છે પ્રેમ.

ગાલે હાથ ટેકવીને કલ્પનાની પાંખે વિચારે છે કે અત્યારે મારો દોસ્ત શું કરતો હશે ? આ પણ છે પ્રેમ.

ફોનની ઘંટડી વાગે… ને હડી કાઢીને ફોન પર વાત કરવી એનું નામ પ્રેમ.

દિલોજાન દોસ્તને ગુલાબી કાગળમાં લખાતી કાલીઘેલી વાતોમાં છતો થાય એ પ્રેમ.

પ્રેમ એટલે ગુલાબી મીઠી મજાક. એ દ્વારા કરીએ બીજાને ખુશખુશાલ.

મળેલો ભાગ અરસપરસ વહેંચીને ખાવો એનું નામ દિલની દિલાવરી.

સોનેરી વાળવાળી ગમતી નાનકડી છોકરી સાથે વાતો કરવાની અને હરવા-ફરવાની છૂટ બીજાને આપવાની શુભેચ્છા પાઠવવામાં છુપાયો છે પ્રેમ.

બીજાનું સુખ જોઈ રાજી થઈ જિગરમાંય જીરવવું, આ છે પ્રેમ.

પ્રેમ એટલે માંદા મિત્રની મુલાકાત વેળાએ તાજગી અને ખુશબૂભરી હાજરી.

ભરત ભરેલો રેશમી કિનારવાળો ટચુકડો રૂમાલ હોય તોય તેમાં પ્રેમના ટેભા ભરાય.

પ્રેમ એટલે સહકારની ભાવના. લાવ, તારી પેન્સિલને સરસ મજાની અણી કાઢી દઉં?

સોગઠાબાજી જીતી જવાની પળે પણ સામાને જીતવાની તક આપવામાં છે મૈત્રી.

પ્રેમની ઝંડી ચાહે તેવી લાલ કેમ ન હોય, તેમાં જુદાઈની ભાવના નથી.

ભાઈબંધના આળા હૈયાને હૂંફ ન અપાયા બદલ અફસોસ થવો એ પણ પ્રેમ.

છાનું વહાલ કરીને દોસ્તનું દિલ ખોલવા બે અક્ષરના પત્રમાં જે જાદુ લખેલ તે પ્રેમ.

શાળા-જીવનમાં છૂપી ચબરખીઓની આપ-લે એ છે : નિર્દોષ પ્રેમ.

પ્રેમ એટલે કાલાંઘેલાં અડપલાં : ક્યારેક વાળ વીંખીને, તો ક્યારેક ચૂંટી ખણીને.

પ્રેમ એટલે હળવી ધીંગામસ્તી, બાલમસ્તીનાં અડપલાં, કિલકિલાટ હાસ્ય.

રસોડામાં બેસીને નવીન વાનગી બનાવવાની મજા એ પ્રેમ.

એકાએક દુ:ખરૂપી વરસાદ વરસે ત્યારે સાથે રહી જેની ઓથે સહન કરે એ પ્રેમની છત્રી.

આપકમાઈમાંથી ખરીદીને અપાયેલી ભેટમાં છુપાયો છે પ્રેમ.

રમતના મેદાન પર પાર વિનાનાં લોક વચ્ચે મીટ મંડાઈ છે જિગરજાન દોસ્ત પર. આ પણ છે પ્રેમ.

ઘર પરિવાર સાથે જમતી વખતે કિલકિલાટ ને કાલીઘેલી વાતોની મિજલસ એ પ્રેમ.

પ્રેમ એટલે પોતાના મનપસંદ ગીતની લ્હાણી.

અનોખી મસ્તી ભરી છે માનવી અને પ્રાણીની મૈત્રીમાં પણ.

ઊંઘમાંથી ઊઠીને અડધી રાત્રે કોઈને પાણીનો પ્યાલો ધરવો એ પણ પ્રેમ.

પ્રેમ એટલે વિશ્વબંધુત્વની હાકલ.

( ચાર્લ્સ શુલ્ઝ )

પ્લાસ્ટર સ્ટોરી

By heenaparekh | 2010/07/25 17:16 Posted in ગુફ્તગૂ | Comments (3)

શનિવારે સવારે વિચાર્યું કે આવતી કાલે ગુરુપૂર્ણિમા છે તો એ નિમિત્તે એક ખાસ લેખ સાઈટ પર મૂકવો. અને જે સાંજે ઘરે જઈને ટાઈપ કરવો. પણ બપોરે ઓફિસમાં ખુરશી પર બેસીને મારું કામ કરતી હતી. ઊભી થઈ તો પગ વાંકો થઈ ગયો અને પડી જ જવાયું. પરિણામ સ્વરૂપ પગમાં ફ્રેક્ચર થયું અને પ્લાસ્ટર લગાવ્યું છે.

આપણા બનાવેલા પ્લાન, આપણી ઈચ્છાઓ ભગવાનની ઈચ્છા કરતાં કદી પણ પર નથી હોતાં. આખરે તો એજ થાય છે જે ભગવાન ઈચ્છે છે. ભગવાનની ઈચ્છાને જ આપણી ઈચ્છા માનીને સ્વીકારી લેવી એ જ સાચી શરણાગતિ છે. અને ભક્ત માટે શરણાગતિ એ પ્રથમ પગથિયું કહેવાયું છે.

ભગવાને મને ઘરે રહેવાનો, આરામ કરવાનો જે સમય આપ્યો છે તેનો સદ્દ્ઉપયોગ કરી શકીશ તેવી આશા છે.

સૌને ગુરુપૂર્ણિમાની શુભેચ્છા.

? City

By heenaparekh | 2010/04/27 06:00 Posted in ગુફ્તગૂ | Comments (17)

વડોદરાને “સંસ્કારનગરી” કહેવામાં આવે છે તો વળી સુરતને “નર્મદનગરી”. એક સાહિત્યિક કાર્યક્રમમાં વલસાડને “ઉશનસનગરી” તરીકે ઓળખાવવામાં આવી હતી. આ નામ પણ ખોટું નથી. ઉશનસ જેવા મોટા ગજાના કવિ નોકરી અર્થે વલસાડ આવ્યા અને પછી અહીં જ વસી ગયા. એનું ગૌરવ વલસાડને છે જ. પરંતુ વલસાડ માટે કોઈ નામ પ્રયોજવાનું કહે તો હું “Mango City” કહેવાનું વધારે પસંદ કરું.

ગયા વર્ષે કેરીની સિઝન ખરાબ જતાં પાક ઘણો ઓછો ઉતર્યો હતો. તેથી ગયા વર્ષે મન ભરીને કેરી ખાવા ન્હોતી મળી. આ વર્ષે ભગવાનની કૃપાથી કેરી માટે વાતાવરણ સારું રહ્યું. અને લગભગ ૧૫ માર્ચથી જ બજારમાં કેરી મળવા માંડી હતી. જો કે વલસાડી હાફુસની મોસમ હવે શરૂ થઈ છે. અને બજારમાં બાઅદબ તેનું આગમન થઈ ચૂક્યું છે. વધારે કંઈ લખવાની મારે જરૂર નથી. ફોટોગ્રાફ્સ જ બયાન કરશે.