ખડક જેવો દેખાતો અચળ, મહાકાય કાચબો હલવા માંડે તેમ ગાડી ચાલી અને અચાનક એને સેંકડો હાથ ફૂટ્યા, જેમાં સચવાયેલો પ્રેમનો તરફરાટ પ્લેટફોર્મ પર હલતા હાથોને સ્પર્શ કરવા માંગતો, આતુર. મેં હળવેકથી મારો હાથ છોડાવ્યો અને અસહાય ઊભો રહ્યો, એને ગાડીને સ્વાધીન કરી, ત્યારે મારો હાથ પણ હલતો હતો. દેહથી વિખૂટા પડેલા તરફડતા માથા જેવો. પછી…

હાથ સામે હાથ નહીં; હાથ સાથે હાથ, હાથમાં જ હાથ : એ જ સ્નેહ! આંખ સામે આંખ નહીં; આંખ સાથે આંખ, આંખમાં જ આંખ : એ જ સ્નેહ! દેહ સામે દેહ નહીં; દેહ સાથે દેહ, દેહમાં જ દેહ : એ જ સ્નેહ! સૂર સામે સૂર નહીં; સૂર સાથે સૂર, સૂરમાં જ સૂર : એ જ…

વહેલી સવારે બગીચામાં એક યુવાન પ્રેમીને તેની પ્રેમિકાને આપવા માટે તાજા ગુલાબનું ફૂલ તોડતો જોઉં છું ત્યારે હું ચૂપ નથી બેસતો. હું તેને તેમ કરતાં જરૂર રોકું છું કારણ…? એક ગરીબ પિતા તેની ઝૂંપડીની બહાર તેનાં કુમળાં બાળકોને સોટીથી મારતો જોઉં છું ત્યારે હું તેને તેમ કરતાં ચોક્કસ અટકાવું છું કારણ…? લાકડીના ટેકે ધીમે ધીમે…

આ તે કઈ રીત છે? સંબંધના ચણતરમાં લાંબી તિરાડ અને પાયામાં શરતોની ઈંટ છે. શબ્દોને હોઠથી અળગા કરું તો મને બોલવાની આપો છો આણ, રણમાં અમથી જ મને એકલી મૂકીને, પછી ચલાવવા આપો છો વ્હાણ! પ્રશ્નોના કિલ્લામાં રોંધીને કો’છો કે આ તો બસ પાણીની ભીંત છે! આ તે કઈ રીત છે? નસનસમાં ધગધગતા ખિલા ઠોકો…

ખુલ્લું ખાલીખમ આકાશ, ફીક્કો પડી ગયેલો ચંદ્ર, એકલાં-અટૂલાં તારાઓ, બાલ્કનીમાં ડોકિયું કરતાં વૃક્ષની ડાળી પરથી ખરું ખરું થતાં પર્ણો, અધખૂલી આંખોનાં કોઈક ખૂણે ચમકવા મથતા અશ્રુઓની મથામણ, મારી કવિતાની ખુલ્લી પડેલી ડાયરી, કોરાં પાનાં, અનેક જનમેદની વચ્ચે તદન એકલો દરિયો, એનાં ઉછાળાં મારતાં મોજાં, ને કૂંડામાં ઉગેલું તને ગમતું ગુલાબનું ફુલ, આ બધાંના સથવારે, રોજ…