ખોઈ બેઠો છું ચરણ બસ એ જ તો તકલીફ છે
તાગવું છે તપ્ત રણ બસ એ જ તો તકલીફ છે
.
સાવ જે સામે ઊભા એ હાથ ના ઝાલી શકે
ખૂબ ઊંડું છે કળણ બસ એ જ તો તકલીફ છે
.
એક યુગને આંબવાની હોડ માંડી આપણે
છે સિલકમાં એક ક્ષણ બસ એ જ તો તકલીફ છે
.
જન્મની સાથે ખુશી થાતા અહીં પ્રત્યેક, પણ
હોય છે સાથે મરણ બસ એ જ તો તકલીફ છે
.
દ્રશ્ય તો ચોખ્ખાં ચણક ચીતરેલ છે ચારે તરફ
આંખ પર છે આવરણ બસ એ જ તો તકલીફ છે
.
હોય ના સુખ જે કદી એ શોધવા દોડ્યા કરે
દોસ્ત અહીં પ્રત્યેક જણ એ જ તો તકલીફ છે
.
( ઉર્વીશ વસાવડા )