. એક હતું ધંગલ ધંગલનો રાજા એક ત્સિંહ હતો ત્સિંહ ધંગલના બધ્ધા પ્લાનીઓને થાઈ ધાય… એટલું બોલતાં બોલતાંમાં તો વૃદ્ધ હાંફી જાય છે ફરી શ્વાસ ભેગો કરી બોલે છે ધંગલના બધ્ધા પ્લાનીઓએ એક સભા કલી ત્સિંહનો હુકમ રોજ એક પ્લાની દોઈએ એક સત્સલું કેય કે હું રાજાને છેતલું બધ્ધા પ્લાનીઓએ એને લોયકો પણ સત્સલું તો…

મોળું નહિ માપે મીરાંબાઈ છે પંથ એનો પરમ વિનાનો નહિ કાપે, મીરાંબાઈ છે.  . ડગલે ને પગલે એનો સાંવરિયો દીસે જે કંઈ કરે તે એના મોહનને મિષે: સંગ એનો શરણ વિનાનો નહિ રાખે, મીરાંબાઈ છે.  . મૂક્યું મેવાડ કર્યું વૃંદાવન વ્હાલું ગોવિંદને ગાતું એવું મંજીરું ઝાલ્યું: રંગ એનો ભગવા વિનાનો નહિ રાખે, મીરાંબાઈ છે.  .…

લાગણીના પૂરને ખાળી શકો એમ દુર્ઘટના તમે ટાળી શકો. . છેક ઊંડે જળ સતત વહેતાં રહે, જો સપાટી શાંત સંભાળી શકો. . આમ ચાલ્યા ઊંચકી વહેતી નદી, વહેણ પાછાં કઈ રીતે વાળી શકો ?  . કંઈક અંદરથી જ ભીનાં થઈ જવું, આંખની ભીતર જરા ભાળી શકો.  . શક્ય છે કે પૂરને ખાળી શકો, પાંપણો નીચે…

દોડાવી હંફાવી મારે એવી દુનિયાદારી છે, દુનિયા પાસે હું શું માગું દુનિયા ખુદ દુ:ખ્યારી છે.  . ચાહો તો અજમાવી જોજો તાકત ને મજબૂરી પણ, એની પાસે પાવર છે પણ એ માણસ સરકારી છે !  . ધીમે ધીમે ઈચ્છઓને ઓછી કરવા બેઠો છું, બે-ત્રણને તો મારી નાખી, ચોથીની તૈયારી છે !  . મારી પાંપણ પલળે ત્યારે…

. કલમ કાગળ લઈ બોલું છું બિસ્મિલ્લાહ, અસદુલ્લાહ ! અકળ આતિશ ઊઠે છે ને વધે છે દાહ, અસદુલ્લાહ !  . કરું છું તરજુમો તો થાઉં છું ગુમરાહ, અસદુલ્લાહ ! તમારી બઝમમાં નહિતર તો છે ઈદગાહ, અસદુલ્લાહ !  . કહી દો અપ્સરાને કે ન પકડે બાંહ, અસદુલ્લાહ ! ઝીણેરી કન્યકા સાથે થયા છે બ્યાહ, અસદુલ્લાહ !…

(૧) નવોઢા  . મધદરિયે મોટાં મોટાં વહાણોય ડૂબી જાય છે એ જાણવા છતાંય દરિયાની છાતી પર નવોઢાની જેમ માથું મૂકવાનું અદમ્ય આકર્ષણ કેમ નહીં રોકી શકતી હોય સઢવાળી નાનકડી હોડી ?  . ( પન્ના નાયક )  . (૨) મારી પ્રતીક્ષા વિસામો ચૂકી ગઈ છે એટલે તો હવે એને તોરણ અને સાંકળ વચ્ચેનો ફર્ક સમજાતો નથી…

વાદળ થઈ હું આવ્યો છું ને તું કે’ છે ‘હું ઘેર નથી’, આ વખતે જો ના પલળ્યો તો તારી સ્હેજે ખેર નથી.  . હશે દીવાલો જૂની ઝર્ઝર, પણ ફળિયાનાં ફૂલ જુઓને ! મારું ઘર છે મારા જેવું, મ્હેલ નથી ખંડેર નથી.  . તારી દીધેલ ઉદાસીઓ પણ દીકરી જેવી વ્હાલી છે, સ્મિત અને આંસુની વચ્ચે મારે…

હું આવું છું…, ને ઘર બારણાના બે બાહુ લંબાવીને મને બાઝી પડે છે. નેવાંનો નેહ (જાણે શ્રાવણી મેહ) મારા પર છલકાઈ જાય છે. ખીંટીએ ખીંટીએ બેઠેલી હવા દોડી આવીને…, આ શરીરને લીલા લસરક ખેતરની જેમ લહેરાતું કરી દે છે. ઘર ઢોલિયો દે છે ઢાળી, હું બેસું પલાંઠી વાળી, ત્યાં તો…, ઘર બની જાયે ઠંડા જળનો…

. ભગવાનનું બીજું નામ મા છે. *. તમારા નિ:શ્વાસોનું સુગંધમાં રૂપાંતર કરતી મા જાદુગરણી છે, તે તમારામાં ઉગાડે છે વિસ્મયની સવાર સત્યનું રૂપાંતર સુંદરમાં કરી આપે છે તાબડતોબ એટલે કે મા સ્વયંનું રૂપાંતર કરે છે સત્યમાંથી સુંદરમાં. મા હંમેશાં સુંદર હોય છે. * એક પલ્લામાં મારી મા મૂકો અને બીજા પલ્લામાં આખું જગત મૂકો તો…

હું તારી સાથે નથી એટલે જ કદાચ હું તારી ખૂબ ખૂબ પાસે છું. વિરહને ઓઢીને હવે ચાલતો નથી. વિરહ તો આકાશ થઈને વ્યાપ્યો છે. એમાં તારી સ્મૃતિના વાદળ બંધાય છે, વીખરાય છે ને ક્યારેક હોય છે વાદળ વિનાનું આકાશ. સ્મૃતિ વિનાનો વિરહ એટલે આકાશ. અનંત આકાશની છાયામાં હું બેઠો છું. દર્પણ થઈને ફેલાયેલો સમય પ્રતિબિંબ…