ભટકવાનાં મળ્યાં બે-ચાર કારણ જિંદગાનીને, પૂછ્યું છે માર્ગદર્શન માટે જ્યારે કોઈ જ્ઞાનીને.  . દુ:ખી ના થાઉં હું-એ કારણે ચહેરો છુપાવે છે, નથી સમજી શક્યો હું દોસ્તોની ખાનદાનીને.  . તમે પંડિતજી હોવાનો પુરાવો તો દઈ દીધો, ધીરજના લાભ જો સમજાવવા બેઠા જવાનીને.  . તમે હાથે કરીને પગ ઉપર મારો કુહાડો કાં, ન માપો લાગણીના ગજથી ક્યારેય…

રાત દિવસના ફરફર ફરકે કોરા કાગળ બે’ક નાહક લખવું-ભૂંસવું અમથી છેકા છેક  . આમ જુઓ તો સામે સામે આમ જુઓ તો દૂર વળાંક ઊંચા-નીચા-અઘરા પગ થાકીને ચૂર વૃક્ષો-પર્ણો, રસ્તા-ચરણો વચ્ચે કેવા લેખ !  . તડકાના ચાંદરણે ચીતરી ચાંદા કેરી ધૂપ મારામાં કોઈ બડબડતું ને કોઈ કરતું ચૂપ અણઉકલતા અક્ષર વચ્ચે કરવી કપરી ખેપ  . (…

કેસરી આકાશની તું વાત કરમાં, સૂર્યના અજવાસની તું વાત કરમાં.  . ભાગ્યનું ગણિત ગણી લે જિન્દગીમાં, એ હિસાબી શ્વાસની તું વાત કરમાં.  . ચંદ્ર, વાદળની રજાઈ રાતે ઓઢે, રેશમી આભાસની તું વાત કરમાં.  . જે ફકીરી યાદમાં ફરતો રહે છે, એ ખુદાના દાસની તું વત કરમાં.  . પ્યાસ ગંગા, પ્યાસ ઝમઝમ, જળ પવિત્ર છે, એક…

પ્રથમ આભ ઊઘડે પછી સૂર્ય ને તે પછી પુષ્પ ઊઘડે હું એવા સમયની શરૂઆતમાં છું, પ્રથમ શ્વાસ ધબકે પછી સ્મિત ને તે પછી હોઠ ઊપડે હું એવા સમયની શરૂઆતમાં છું.  . મને મોકલો એ પ્રથમ શબ્દને દઈ દીધું જે નિમંત્રણ હું એના જતનની શરૂઆતમાં છું, પછી શબ્દ થઈને હું પાછો ફરું તે પ્રથમ મારામાંથી હું…

રોજ એક મોસમ નવી આવીને પાછી જાય છે, કાલ મળશું, એમ સમજાવીને પાછી જાય છે ! . જાગતી આંખે કર્યા સ્વપ્નાના વાવેતર અમે, વાદળી આવે છે, તરસાવીને પાછી જાય છે !  . હું અજાણી યાદનો પીછો કરું તો શી રીતે, એ મને મારાથી છોડાવીને પાછી જાય છે !  . એક ખુશ્બૂ રોજ આંસુ લૂછવા આવે…

જે કાયમ રહેતો દર્પણમાં એનો પીછો ક્યાંથી કરવો ? અને લુપ્ત થઈ જાતો ક્ષણમાં એનો પીછો ક્યાંથી કરવો ?  . આમ જુઓ તો સાચું છે ને આમ જુઓ તો આભાસી મૃગજળ થઈને રહેતો રણમાં એનો પીછો ક્યાંથી કરવો ?  . એ ગમતીલી પરીકથાઓ વાંચે એવી આંખો ક્યાં રહી ? જે ખોવાયું છે બચપણમાં એનો પીછો…

નદીને પૂછો, ગગનને પૂછો, ધરાને પૂછો શું પૂછવું છે, હજાર પ્રશ્નો છે સૌની પાસે, બધાને પૂછો શું પૂછવું છે.  . નથી અમે કંઈ અમારા ઘરમાં ઉછીનું અજવાળું લઈને બેઠા, અમારા દીવા સળગતા રહેશે હવાને પૂછો શું પૂછવું છે.  . અમારી નેકી-બદીનો આખો હિસાબ મોઢે કરી લીધો છે, ઉઠો ફરીશ્તા, તમે તમારા ખુદાને પૂછો શું પૂછવું…

દરેક પુરુષમાં છૂપાયેલો હોય છે એક સિદ્ધાર્થ… સંસારની જટિલતાથી બહાર નીકળીને ફક્ત પોતા માટે જીવવા ઈચ્છતો સિદ્ધાર્થ ! કેટલું સહેલું છે અર્ધરાત્રિના અંધકારની આડમાં પોતાની કાયરતાને મહાભિનિષ્ક્રમણ માની લેવું ! જાણે છે, મેં પણ જોયો છે તારી આંખોમાં કેટલીય વાર એ સિદ્ધાર્થને ! કદાચ આથી જ સૂઈ નથી શકતી નિશ્ચિંત થઈ તારા સુદ્રઢ ખભા પર…

હું કવિતાની શોધમાં હતી એટલે મેં કાગળ પર આડા ઊભા લીટા ચીતર્યા જીંદગી જેવા.. પણ જીંદગી એટલે કવિતા નહિ આવું તો ક્યારનું સમજાઈ ગયેલું એટલે કાગળ પર ચીતરાયેલી જીંદગીને ડૂચો વાળી બારી બહાર ફેંકી દીધી ફરી પાછું કોરું કાગળ લઈ કવિતા ચીતરવા બેઠી કવિતા વિશે હું સ્પષ્ટ હતી, જીંદગીની જેમ જ.. એક પછી એક ઘણા…