‘હા’ કહે તો આજ તારા મનમાં આવું, હું રજેરજની કથાઓ કહી બતાવું. ખૂબ છેટું આપણી વચ્ચે પડ્યું છે, છો ને ગાઢું ધુમ્મસ છે, એને હટાવું ? તું હવાની પાતળી છે ભીંત નક્કર, એક નાની અમથી ત્યાં બારી મુકાવું ? ચંદ્ર આવ્યો ને કિનારા ના ભીંજાયા, હું ઉછાળા મારતાં પાણી કરાવું ? આપનો ‘ઈર્શાદ’ કાયમનો ઋણી…

ભીંતો જ ચોતરફ હો તો આરપાર શું છે ? ખડકી પૂછે ગલીને કે બારોબાર શું છે ? અત્તરનાં ફૂલ જ્યારે ડાળી ઉપર ઝૂકે તો, પૂછે પવન તરત કે ખુશબોનો ભાર શું છે ? નફરત કરે છે તેને પજવે છે પ્રશ્ન એક જ, મજનૂની વારતામાં આ પ્યારબ્યાર શું છે ? હું પ્રેમની પછેડી વણતો રહું નિરંતર,…

એક પણ વળગણ નથી ને ? એટલે તો પંખીઓની જેમ ઊડી જઈ શકું છું, સહેજ પણ સમજણ નથી ને ? એટલે તો પંખીઓની જેમ ઊડી જઈ શકું છું. એ જરૂરી છે જ નહીં કે રોજ એની એ જ ડાળી પર ફરી પાછા જવું, ને આમ મારે- કોઈ એક જ ઘર અને આંગણ નથી ને ?…

જેવો જ છે, એવો જ તું દેખાય છે, હું અરીસો છું, તને સમજાય છે ? સાત ઓટે આવતી અચ્છી ગઝલ, જેના તેના હાથમાં સોંપાય છે ? તાળીઓ માંગે ભિખારી બઝ્મમાં, ‘આલજોમા-બાપ’ બહુ પડઘાય છે. હાથ લંબાવ્યો ટકોરા મારવા, આપમેળે દ્વાર ઊઘડી જાય છે. દેહમાં સંચારબંધીનો અમલ, ભીંત પર ‘ઈર્શાદજી’ ટીંગાય છે. ( ચીનુ મોદી )

શિખર પરથી પાછળ વળીને જોયું, અંધકારની રજાઈ ઓઢીને ઘસઘસાટ ઢોલિયે પોઢેલ મારા ગામના પાદરમાં ઝાંખાપાંખા ટમટમતા દીવા વચ્ચે તાપણું કરીને બેઠેલા બે-ચાર પાળિયા સાદ પાડીને મને બરકી રહ્યાં’તાં કે, દીકરા પાછો ફર…. ( પ્રીતમ લખલાણી )

मेरे सामने से बादलों-जैसा वह इन्सान चला जा रहा है उसकी देह को थपकने से लगता है पानी झरने लगेगा मेरे सामने से बादलों-जैसा वह इन्सान जा रहा है उसके पास जाकर बैठने पर लगता है छाया उतर आएगी वह देगा, या कि लेगा ? वह आश्रय है, या कि आश्रय चाहता है ? मेरे…

कोई नहीं है कहीं मुन्तज़िर ! एक वो चिठ्ठी ही गुम नहीं हुई हैं। बहुत कुछ गुम हो गया है चिठ्ठी के साथ-साथ। ढूंढ़ता हूं यहां-वहां। कुछ भी हाथ में नहीं आता है। स्याही, कलम कहाँ चले गये हैं। आंसू … झील-आँखें सूख गयी हैं…. पत्थर फेंकू….धूल उड़ेगी थोड़ी सी और बैठ जायेगी फिर से..…

સવાલ-જવાબની વચ્ચે મૌન પાળીને બેઠી છું, માયા સંકેલી, શબ્દોનું પોટલું, વાળીને બેઠી છું. સ્પર્શનો ગરમાવો હાંફીહાંફી ઠીકરું થતો ગયો, અંગારો ફૂંકવા એમાં, ખુદને બાળીને બેઠી છું. અરીસો અખંડ હોય કે તિરાડવાળો શું ફરક પડે છે ? સપાટીથી તળિયા સુધી તને ભાળીને બેઠી છું. જે ઘટનાઓ બદલવાનું હવે મારું ગજું નથી, મારી કલ્પનાના બીબાંમાં એને ઢાળીને…

એક એહસાસ સાચવી રાખો, મહેકતા શ્વાસ સાચવી રાખો. હાથ આપ્યો છે એણે હાથોમાં, એનો વિશ્વાસ સાચવી રાખો. સાચવી રાખો આંખનો જાદુ, ચહેરે લાલાશ સાચવી રાખો. મહેક આવે છે હજી એમાંથી, પત્ર એ ખાસ સાચવી રાખો. દર્દ પણ દાસ્તાન થઈ જાશે, આર્દ્ર ઈતિહાસ સાચવી રાખો. કાં ઉદાસી ભરી લો આંખોમાં, કાં તો આકાશ સાચવી રાખો. તો…

આખરી આ શ્વાસનું બંધન હતું, છૂટી ગયું, આ જગતની સાથનું અંજળ હતું, છૂટી ગયું. વેંત જેવું હું નમ્યો તો હાથ જેવું એ નમ્યો, ઓગળ્યો દિલનો અહમ અંતર હતું છૂટી ગયું. જ્યારથી પરચો થયો છે પ્રેમની તાકાતનો, લોહી તરસ્યું હાથમાં ખંજર હતું છૂટી ગયું. કર્મ એનું એ જ કર્તા, જ્ઞાન એ લાધ્યા પછી, પુણ્ય શું ને…