. તમે આવો તો વાર્તાય માંડીયે, મ્હોરાને હળવેથી સરકાવી દઈએ ને ચહેરાનો ફોટો પાડીએ.  . ભાષાની ભાગોળે શબ્દોના વાડા, ને અર્થોના છીંડા પણ છીંડાને રસ્તે જવાય નહીં, ઊર્મિઓ ઉર્ફે દરિયાના મોજા, મોજામાં મસ્તી, પણ મસ્તી કંઈ મુઠ્ઠીમાં માય નહીં. પગની ભીનાશથી પલળેલા રસ્તા પર ટહુકાનો વરઘોડો કાઢીએ. તમે આવો તો વાર્તાય માંડીયે.  . મારાથી તારી…

. સખી ક્યારેક તો હોંકારો દે ! વિરહણ નારીની જેમ કેમ છો ઉદાસ તારા હૈયામાં શું છે ઈ કે ! સખી, ક્યારેક તો હોંકારો દે !  . કાળા ઉનાળાના દિવસો તો ચાર દી’ એમાં મૂંઝાવાનું હોય ના, એવો ગોરંભાશે ધીંગો અષાઢ, સુખી- આપણાં જેવું તો હશે કોઈ ના  . રમઝટ બોલાવશે રાસે રમાડશે છમ્મલીલા કરી…

. ભીનાશ લઈને નીકળ્યો છું સાવ સુક્કા શહેરમાં, લીલાશ લઈને નીકળ્યો છું સાવ સુક્કા શહેરમાં.  . આબોહવા સંબંધની જ્યાં તંગ કાયમ હોય છે, ઢીલાશ લઈને નીકળ્યો છું સાવ સુક્કા શહેરમાં.  . જ્યાં ધર્મ જેવા ધર્મ નામે રોજ ઘર્ષણ થાય છે, ચીકાશ લઈને નીકળ્યો છું સાવ સુક્કા શહેરમાં.  . અંધાર જ્યાં વરસે સતત ત્યાં આગિયાની હામથી,…

. અત્યારે તું નથી પણ હું તારામય છું. હું તને જોઉં છું, તને વિચારું છું, તને શ્વસું છું…. બસ ! તું જ તું. તું આકાશ અને હું એક વિહંગ મારા ઉડ્ડયનની શક્તિ ઉપરાંત છે તારો વિસ્તાર. તારો વિચાર મને એ રીતે મોહિત કરે છે જેમ પાંખ ખોલીને બેઠેલા પારેવાને પ્રથમ વર્ષાની લ્હેરખીઓ પ્રિયે ! તારા…

. મારી અંદર હું વસું છું બસ એક ખૂણામાં બાકી બધી જગામાં તારો જ વાસ લાગે છે. દેહ ભલે મારો ગણું પ્રાણ તારો જ લાગે છે. મારો શ્વાસ ચાલે છે એવી રીતે સતત તારું જ સ્મરણ ચાલે છે ! ધરતી પર તું પગ મૂકે ત્યારે મને મન થાય છે ધરતી થવાનું જળપાત્ર તું હોઠે ધરે…

. God is gracious and I am wicked – it is ok. God is a cup and I am wine – it is ok.  . God is vacuum without me – it is ok. Godless I am – with a malicious mind – it is ok.  . God is God and I am a man…

. એણે કશુંક તેજભર્યું પી લીધું હશે, અથવા ગુલાબી મુખડાને ચૂમી લીધું હશે.  . તારા નગરમાં તારી ગલી ને ગલીમાં ઘર, સરનામું તારું મહેકને પૂછી લીધું હશે.  . નહિતર ન હોય આટલી આંખો ઉદાસ ઉદાસ, આકાશે તારા શહેર પર વરસી લીધું હશે.  . સહસા ગગનમાં મેઘધનુ આથમી ગયું; દોરી ઉપરથી વસ્ત્ર તેં ખેંચી લીધું હશે…

. બેટા, હું અહીં બેસી રહીશ, આ ખૂણામાં. વચ્ચે નહીં આવું. તમતમારે ગાજો, નાચજો, સમજ્યો કાંઈ. ગુડા ભાંગ્યા છે ને. દુનિયા ને મારા વચ્ચે સાત ગાઉનું છેટું. દુનિયા ને મારા વચ્ચે સાત ગાઉનું છેટું. ઘરમાંય તે, ખાઈ ખોદી હોય તેવું. ખબર છે, બધાંની વચ્ચે ખાઈ. ખવડાવે, પીવડાવે, પહેરાવે, ઓઢાડે. પૈસા ખરચે. દાક્તર આંટો મારી જાય.…

. આ ઝરમર શ્રાવણ માસ ? કશુંય સમજાય નહીં કે જળનો કેવળ ભાસ ? કશુંય સમજાય નહીં.  . કોઈ શમણું થૈને ઊડી જતું, કોઈ લોચન થૈને જાગે છે કોઈ ફૂલ સમા દીધેલા કોલ ધરાર પાછા માગે છે ! . આ મઘમઘતી સુવાસ ? કશુંય સમજાય નહીં કે વસંતનો આ ભાસ ? કશુંય સમજાય નહીં .…