. (૧) જળપરીની વાર્તાઓ અટવાઈ ગઈ નદીઓનાં મહાપૂરમાં એકલવાયું બાળક ઊભું છે ઝાડના ઠૂંઠાને વળગીને.  . ( જયા મહેતા ) . (૨) નિંદાથી જીભ મોચવાઈ જતી હોય અને કાન કરમાઈ જતા હોય એવી અવસ્થા જો ઈશ્વરે કરી હોત તો જગત વિશેષ જીવવા લાયક હોત.   ( સુરેશ દલાલ )   (૩) મારી ટચલી આંગળી તરણુંય…

. એમણે પૂછ્યું : ‘થયો શું લાભ મુજ સહવાસથી ?’ મેં કહ્યું : ‘જાણી શકો પ્રસરેલી આ સુવાસથી.’ . ‘રાહ જોશો ક્યાં લગી’ જ્યાં એમણે પૂછ્યું મને ‘જ્યાં લગી ધબકાર ચાલે’ હું વદ્યો વિશ્વાસથી.  . એ કહે : સંબંધ છે આ આપણો કેવો ? કહે’ ‘આના જેવો’ મેં કહ્યું લઈ ઓસબિંદુ ઘાસથી.  . એ પૂછે…

. ગુરુ ગોવિંદ ગુણ ગાવું રે, મારે જોગણ બની બની જાવું રે મારે સામે કિનારે જાવું, મારે જોગણ બની બની જાવું રે. …મારે  . નાભિ-કમળથી ચક્કર જાવું બ્રહ્મમેં ધૂન મચાવું; બંકનાળ ત્રવેણી તરી જાવું, સુક્ષમણામાં સેજ બિછાવું …મારે  . સૂન શિખરમેં સુરતા સાધુ, અલખ પુરુષ જગાવું; ઓહંગ સોહંમ શ્વાસા ત્યાગી શૂન્યમાં તે સમાવું. …મારે  .…

. લ્યે, બોલ્ય સખીરી… જીવતર એટલે…? હળવું-મળવું, બળવું-ઝળવું, છૂટા-પડવું, ને હારજીતના કૂંડાળામાં, રમત રમ્યાની સંતાકૂકડી. કે બીજું કાંઈ…!  . લ્યે, બોલ્ય સખીરી… જીવતર એટલે…? લીલીસૂકી લાગણીયું ને પાર વગરની પીડાઓ ને, સાચા ખોટા સંબંધોની અમથી અમથી ધમાચકડી. કે બીજું કાંઈ…!  . લ્યે, બોલ્ય સખીરી… જીવતર એટલે…? તારી મારી આંગળિયુમાં દશ-દશ હારે શમણાના આંકડિયા ભીડી, ફરવી…

. રોજની અફવા વિશે મારે કશું કહેવું નથી, કોઈ પણ ઘટના વિશે મારે કશું કહેવું નથી.  . હોય જો દ્રષ્ટિ રજે રજમાં ખુદા દેખાય છે, નામ સરનામા વિશે મારે કશું કહેવું નથી.  . કોણ જાણે ક્યાં પૂરો થાતો હશે કોને ખબર, કોઈ પણ રસ્તા વિશે મારે કશું કહેવું નથી.  . પોત મારું ક્યાં સુધી પ્રગટી…

. એક આંખમાં આવ્યું સપનું એક આંખમાં આંસુ, કયું બારણું ખોલું હું તો કયું બારણું વાસું.  . લમણે હાથ ધરીને બેઠાં નદીયું, નાળાં, ઝરણાં, ક્યારે એની ઊરે ઊભરે ભાવભીનું ચોમાસું ?  . નથી માગતો સૂરજ પૂરો માગું એક જ દીવો, મારા મનના અંધારાનું બદલું થોડું પાસું.  . આંગળીઓને લાગ્યો કેવો ‘સમય જતા’નો લકવો, નામ તમારું…

. નથી ક્યાંય ઝરમર નથી તો નથી મને એ મયસ્સર નથી તો નથી  . ફક્ત કાંકરાની પ્રવર્તે છે આણ    ભરેલું સરોવર નથી તો નથી  . હવે તીર-તલવાર હેઠા મૂકો અહીં ઘાટ ખૈબર નથી તો નથી  . ખબર છે કે મ્હેકે છે તું માત્ર તું બગીચામાં અત્તર નથી તો નથી . બધો પ્રેમ-ધિક્કાર આપ્યો તને…

. રામ રસાયન સાચું, અવર બધુંયે ઓસડ અમને સાવ લાગતું કાચું. . હાડ અને હૈયાની સાચી એ જ નાડી પારખતા, નિદાનરૂપે જીવતરની પાટીમાં કશુંક લખતા,  . એ અક્ષરને અવાવરુ આંખોથી હું તો વાંચુ ! રામ રસાયન સાચું.  . થીજી ગયેલું લોહી આખરે એમ જ વહેતું થાતું, મુરઝાયેલા મનનું પંખી જીવતું થઈ હરખાતું.  . જંગલને શું…

. પર્સમાંથી ચાવી કાઢી બારણું અનલોક કરી ઘરમાં પ્રવેશવાની સહજ પ્રક્રિયા… કદાચ એક દિવસ ભરઉજાસમાંય એવું બને કે એ જ ચાવી હોય એ જ તાળું હોય એ જ બારણું હોય તોય નકુચામાં ચાવી ન ફરે ને બારણું ન ખૂલે…?  . ( પન્ના નાયક )