. દિવસ ઉથલાવતાં રહેવું, ખરેખર ખૂબ અઘરું છે, ને રાતો વાંચતા રહેવું, ખરેખર ખૂબ અઘરું છે.  . ઉપરથી લાગતું સ્હેલું ! ખરેખર ખૂબ અઘરું છે, ભીતરથી જાગતાં રહેવું, ખરેખર ખૂબ અઘરું છે.  . કોઈ માગે ને આપો કંઈ એ જુદી વાત છે, કિન્તુ પ્રથમથી આપતા રહેવું, ખરેખર ખૂબ અઘરું છે.  . સમય ધક્કા લગાવે, પૂર્વગ્રહ…

. હરકદમ પર અવનવા રૂપે સતત પડકાર સાધુ, માત્ર દ્રઢ સંકલ્પ ઉપારી ગયો છે પાર સાધુ.  . ક્યાંય કિનારો નથી સરખી બધે મઝધાર સાધુ, હોય છે કેવળ સ્મરણનો એકલો આધાર સાધુ.  . કલ્પનામાં-માન્યતામાં ક્યાંક શ્રદ્ધામાં ઊભેલો, આપણા જેવો જ કાયમ આપણો કિરતાર સાધુ.  . કોઈની પાસે જરા બેઠા ને આપોઆપ પ્રગટ્યું, કોઈએ આમ જ કર્યો…

. ધૂપ… ધૂમ્ર.. ધ્વનિએ… બળી રહ્યું લૂ-નું નગર; સ્વપ્નવત થઈ ગયું એ ધૂળનું જૂનું નગર.  . આ ઉત્તુંગ પથ્થરી હુજુમમાં ક્યાં શોધવું; ભાવથી ભર્યું ભર્યું કુમાશથી કૂણું નગર ?  . એક વ્યક્તિનો અભાવ વિસ્તર્યો છે ચોતરફ; આ અસહ્ય ભીડમાંય એકલું, સૂનું નગર !  . ક્યાંક કોઈ અધબળ્યું બીડીનું ઠૂંઠૂં ફેંકતું; ભડભડી ઊઠે તરત કપાસનું, રૂનું…

. (૧) જળપરીની વાર્તાઓ અટવાઈ ગઈ નદીઓનાં મહાપૂરમાં એકલવાયું બાળક ઊભું છે ઝાડના ઠૂંઠાને વળગીને.  . ( જયા મહેતા ) . (૨) નિંદાથી જીભ મોચવાઈ જતી હોય અને કાન કરમાઈ જતા હોય એવી અવસ્થા જો ઈશ્વરે કરી હોત તો જગત વિશેષ જીવવા લાયક હોત.   ( સુરેશ દલાલ )   (૩) મારી ટચલી આંગળી તરણુંય…

. એમણે પૂછ્યું : ‘થયો શું લાભ મુજ સહવાસથી ?’ મેં કહ્યું : ‘જાણી શકો પ્રસરેલી આ સુવાસથી.’ . ‘રાહ જોશો ક્યાં લગી’ જ્યાં એમણે પૂછ્યું મને ‘જ્યાં લગી ધબકાર ચાલે’ હું વદ્યો વિશ્વાસથી.  . એ કહે : સંબંધ છે આ આપણો કેવો ? કહે’ ‘આના જેવો’ મેં કહ્યું લઈ ઓસબિંદુ ઘાસથી.  . એ પૂછે…

. ગુરુ ગોવિંદ ગુણ ગાવું રે, મારે જોગણ બની બની જાવું રે મારે સામે કિનારે જાવું, મારે જોગણ બની બની જાવું રે. …મારે  . નાભિ-કમળથી ચક્કર જાવું બ્રહ્મમેં ધૂન મચાવું; બંકનાળ ત્રવેણી તરી જાવું, સુક્ષમણામાં સેજ બિછાવું …મારે  . સૂન શિખરમેં સુરતા સાધુ, અલખ પુરુષ જગાવું; ઓહંગ સોહંમ શ્વાસા ત્યાગી શૂન્યમાં તે સમાવું. …મારે  .…

. લ્યે, બોલ્ય સખીરી… જીવતર એટલે…? હળવું-મળવું, બળવું-ઝળવું, છૂટા-પડવું, ને હારજીતના કૂંડાળામાં, રમત રમ્યાની સંતાકૂકડી. કે બીજું કાંઈ…!  . લ્યે, બોલ્ય સખીરી… જીવતર એટલે…? લીલીસૂકી લાગણીયું ને પાર વગરની પીડાઓ ને, સાચા ખોટા સંબંધોની અમથી અમથી ધમાચકડી. કે બીજું કાંઈ…!  . લ્યે, બોલ્ય સખીરી… જીવતર એટલે…? તારી મારી આંગળિયુમાં દશ-દશ હારે શમણાના આંકડિયા ભીડી, ફરવી…

. રોજની અફવા વિશે મારે કશું કહેવું નથી, કોઈ પણ ઘટના વિશે મારે કશું કહેવું નથી.  . હોય જો દ્રષ્ટિ રજે રજમાં ખુદા દેખાય છે, નામ સરનામા વિશે મારે કશું કહેવું નથી.  . કોણ જાણે ક્યાં પૂરો થાતો હશે કોને ખબર, કોઈ પણ રસ્તા વિશે મારે કશું કહેવું નથી.  . પોત મારું ક્યાં સુધી પ્રગટી…

. એક આંખમાં આવ્યું સપનું એક આંખમાં આંસુ, કયું બારણું ખોલું હું તો કયું બારણું વાસું.  . લમણે હાથ ધરીને બેઠાં નદીયું, નાળાં, ઝરણાં, ક્યારે એની ઊરે ઊભરે ભાવભીનું ચોમાસું ?  . નથી માગતો સૂરજ પૂરો માગું એક જ દીવો, મારા મનના અંધારાનું બદલું થોડું પાસું.  . આંગળીઓને લાગ્યો કેવો ‘સમય જતા’નો લકવો, નામ તમારું…