હળવેથી ફાગણનો ઘૂંઘટ ખોલો તારણહારા, શ્વેત રંગની અંદર બેઠા જાનીવાલીપીનારા. ગુલાલની મુઠ્ઠીમાં છલકે સ્પર્શ કાજની આશા, કોણ ત્વચા પર રંગો ઘૂંટી ઉકેલશે એ ભાષા, આખી મોસમ તારી આંખે કેફ કસુંબલ પીનારા. કેસૂડાંની ખિસકોલી ત્યાં બેઠી મહુડો ફોલે, વાસંતી વૈભવને કાંઠે કલરવ ટહુકા ડોલે, ગુલમ્હોરી ગીતોમાં પંખી કેમ કરે સિસકારા. કોણ ઋતુમાં રંગ ભરે ને કોણ…

તમે કેમ આ દુ:ખને સિમ્પલિફાઈ કરો છો ? કે રહી રહીને એને ગ્લોરિફાઈ કરો છો ? આંસુથી ધોઈ આંખને ફરી ફરી જુઓ, શું એ રીતે વિષાદને પ્યોરિફાઈ કરો છો ? તમામ રાત શાને જખ્મોને દો હવા ? શું એ રીતે પીડાને આઈડેન્ટિફાઈ કરો છો ? સુખ એમ નહિ ઊતરે કાગળ ઉપર કદાચ, દુ:ખને ઘૂંટી ઘૂંટીને…

તું જ્યારે અચેતન અવસ્થામાં નહોતી ત્યારે કોની સાથે વાતો કરતી હતી, કહે ને ! વાત વાતમાં વચ્ચે વચ્ચે હસતી હતી ! વળી હકારમાં માથું ધુણાવતી કોને જવાબો આપતી હતી ? હું નજીક હોવા છતાંયે પીઠ ફેરવીને તેં વાસી દીધા કમાડ ! તું મારી સાથે જ વાત કરવાની હોય તો હું ઊભો છું, તારી સાવ પાસે.…

સુકાયેલા એ પર્ણની વાતો, લીલીછમ નીકળે; પાનખરની યાદોમાં આખેઆખી વસંત નીકળે ! ધનીઓને લૂંટી, એ ગરીબોમાં સાંજનું જમણ વહેંચે, ગામનો પાક્કો વાણિયો પણ ક્યારેક મહંત નીકળે ! આપીશ તને દીકરો, કે જોઈએ છે નાર ગમતી તને? ઈશે આપેલું ના ગમે તો, લાભ લેવા લેભાગુ સંત નીકળે ! અહીં એકલાનું શું છે ? ભલે રાજ્ય આખું…

દરવાજો અંદર લઈ જાય બહાર પણ. *** સહેજ ધક્કો મારું ને ખૂલી જાય દરવાજો. સહેજ ખેંચું ને બંધ થઈ જાય દરવાજો. ખોલબંધ કરવાની આ રમત હું રમ્યા કરું સતત, અવિરત. *** એક પછી એક દરવાજા ખૂલતા જાય છે સરળતાથી તોયે કેમ ક્યાંય પહોંચાતું નથી ? *** દરવાજો કર્યો છે બંધ ચસોચસ. કોઈ પ્રવેશી નહીં શકે…

[ કોઈ શુભઘડીએ એક પંક્તિ લખાઈ. તરત મેં દિવ્યાને વાંચવા મોકલી. અમારી વચ્ચે કવિતાનું આદાનપ્રદાન સતત થતું હોય છે. એણે વાંચીને પ્રતિભાવ આપ્યો અને એ સાથે મને સૂઝ્યું કે આ કવિતા આપણે સાથે મળીને પૂરી કરીએ તો કેવું રહેશે ? દિવ્યાનો જવાબ આવ્યો કે ‘સારું માસી આપણે ટ્રાય કરીએ.’ પ્રથમ પંક્તિ મારી છે તો બીજી…

मेरी रश्के-कमर, तूने पहली नजर, जब नजर से मिलायी मज़ा आ गया | बर्क़ सी गिर गयी, काम ही कर गयी, आग ऐसी लगायी मज़ा आ गया || जाम में घोलकर हुस्न कि मस्तियाँ, चांदनी मुस्कुरायी मज़ा आ गया | चाँद के साये में ऐ मेरे साक़िया, तूने ऐसी पिलायी मज़ा आ गया || नशा…

એનું ય દિલ દુખાય, મને લાગતું નથી, કરશે એ કંઈ ઉપાય, મને લાગતું નથી. વચમાં સમયના કેટલા અવરોધ છે પ્રભુ ! તારા સુધી અવાય, મને લાગતું નથી ! એનો પ્રભાવ જોઈને ચૂપ થૈ ગયા બધા ! એક પ્રશ્ન પણ પૂછાય, મને લાગતું નથી. સુખ પણ ફરીથી આવશે, વિશ્વાસ છે મને, પણ દુ:ખ હવે ભૂલાય, મને…

રણઝણ રણઝણ રણકે આજે હૈયાની સિતાર રૂમઝુમ રૂમઝુમ નર્તન કરતાં લાગણીઓના તાર જેમ ફૂલથી સુગંધ પ્રસરે એમ સંબંધો મહેકે સ્નેહ તણી બંસીની ધૂનમાં આનંદ સૌ લહેકે પ્રીતભર્યા એ નેણવેણથી છલકે પ્રેમ અપાર રણઝણ રણઝણ રણકે આજે હૈયાની સિતાર સમજણનું અજવાળું એવું ક્યાંયે નહીં અટવાયા એકબીજાનો હાથ ઝાલીને પરમ સુખને પામ્યા સહજતાને પંથે માણ્યો આનંદ અપરંપાર…

નિરાશાને ખંખેરી નાખે છે મારી અને ક્યાંકથી ખોલી આપે છે બારી વહે લ્હેરખી એક એવી હવાની ઉગાડી દે સૂરજ ને ફાનસ દે ઠારી ! દરદ એનું મીઠું છે અમૃત સરીખું કદી ચાખી છે એની પ્રેમળ કટારી ? તમે ફાળવ્યો થોડો ફાજલ સમય તો કરી ગ્રંથ ગરબડ, મેં પીડા વધારી ધરી જન્મ કેવા કર્યા મેં પરાક્રમ…