જિંદગીના ખયાલમાં ગુમ છે તારા હિજ્રો-વિસાલમાં ગુમ છે  . કોણ વાંચે એ કિતાબી ચહેરો વાંચનારા જમાલમાં ગુમ છે  . પુષ્પ ખિલ્યા છે શુષ્ક ડાળ ઉપર ગામ આખું અકાલમાં ગુમ છે  . કોઈ બેઠા છે થઈ ઉદાસ અને કોઈ તારા ખયાલમાં ગુમ છે  . કોઈ આપી શક્યું ન એનો જવાબ શર્મથી સૌ સવાલમાં ગુમ છે .…

વાત સાચી જાણવાની ટેવ પાડો થોડી ધીરજ રાખવાની ટેવ પાડો  . આ ઉદાસી દૂર કરવી છે તમારે ? સૌની સાથે ચાલવાની ટેવ પાડો  . સાવ સાચું હું કહું છું, ખૂબ મળશે થોડું થોડું આપવાની ટેવ પાડો  . કેટલું લઈ લીધું એ તમને ખબર છે ? આ સમયને વાંચવાની ટેવ પાડો  . છે હકીકત વાંસળીના છીદ્ર…

હમણાં જ ઊંઘમાંથી ઊઠી, કામિની વૃક્ષની આડશે, શરમાળ આંખે મુંઝાયેલા ચહેરે ઈશ્વર આવીને ઊભા, ઈશ્વર ! હા ઈશ્વર, એમને કઈ રીતે ઓળખ્યા, એ નથી જાણતી. ત્યારે હજુ સૂરજ પણ ઊગ્યો નહોતો, મારા આંગણામાં તડકો ઊતર્યો નહોતો, અજવાળું નહોતું થયું પણ અજવાળું આવું, આવું કરતું હતું પરોઢિયાનો દેહ લજ્જાભર્યો, એવે સમયે ઈશ્વર એકલા જ આવ્યા મારે…

લખતાં લખતાં અચાનક, મારા અક્ષરોને… શબ્દોને… અર્થોને… ઓળખવાનો પ્રયત્ન કરું છું પણ એ તો બધા ધુમ્મસિયા બની હાથને ઈશારે મને બોલાવતા ભાગતા જાય છે બે આંગળીઓ વચ્ચેની ફાંકમાંથી ટપકતું જળ… કેમ કરી સાચવું! અમૃત સંજીવનીનું દમયંતીની હથેળીનું વરદાન દરેક અક્ષરને વરેલું છે આ સત્ય પચાવવું કેટલું અઘરું છે ! ખોબે ખોબે વિરામચિહ્નોને પાથરું છું,  .…

જ્યારે સભામાં તારો ઉલ્લેખ નીકળે છે, બદાલય મનનો મોસમ ને મેઘ નીકળે છે.  . તારા તરફનો રસ્તો જાણે કે જિંદગી હોય, ક્યાંથી શરૂ થયો ને ક્યાં છેક નીકળે છે.  . મ્હેંકી ઊઠે છે શ્વાસો, ઉઘડે કિતાબને જ્યાં, તારો મને લખેલો આલેખ નીકળે છે. . તારો વિચાર જણે, યોદ્ધા ખરેખરો છે, સામાં થયાં ઘણાં પણ, એ…

તમો છો તો નથી ચિંતાનું કારણ પણ હથેલી પર ઉપાડી લેશું પર્વત પણ  . કદી એવાયે ફરકે છે અધર એના કે સૂક્કી ડાળે ફૂટી જાય કૂંપળ પણ . કોઈની યાદ જાણે ભોમિયો કોઈ કે ભટકું ત્યાં મળી જાયે મારગ પણ  . ઉમર-શો કો છબીલો પણ નથી રણમાં સૂનો છે મારવીનો એક પનઘટ પણ  . હવે…

જો જો કે છે ને સત, કવિ ! વ્હેતી મૂકો ગઝલ શું રાખવી સરત, કવિ ! વ્હેતી મૂકો ગઝલ ! . લઈ એક અસલિયત, કવિ ! વ્હેતી મૂકો ગઝલ ! કાગળની શું મમત, કવિ ! વ્હેતી મૂકો ગઝલ !  . શબ્દની હોડલી આ…હલેસાં શું મારવા… ડૂબવાની હો જો મત, કવિ ! વ્હેતી મૂકો ગઝલ !…

જીવું છું જગતમાં ફકીરી અદાથી; લઉં, શ્વાસ છોડું, અમીરી અદાથી.  . હતો, ના હતો હું, ભલે થૈ જવાનો; વહેતો રહું છું સમીરી અદાથી. . જરા શોધશો મળે કૈં નિશાની; ગયો છાપ છોડી લકીરી અદાથી. . ‘ન તેરા, ન મેરા’-જીવું એમ સમજી, ફિકર એ જ ફાકી કબીરી અદાથી. . ( આહમદ મકરાણી )

ટચસ્ક્રીન પરની થીજી ગયેલી આંગળીઓ માટે સારું વદન, સંવેદન ધરાવતાં સ્પર્શને અનુભવી શકે એવા, ભાવથી જડ અને ઉજ્જડ થયેલાં ટેરવાને… ચેતનવંતા અને હરિયાળી કરી શકે તેવા, પ્રેમસભર નિરંતર રક્તસંચાર કરવાનું સામર્થ્ય ધરાવતાં, દ્રવ્યની જરૂર છે. આ જા.ખ. વાંચીને નેટમાંથી સર્ચ થયેલી કેટલીક હાઈડ, કેટલીક અનહાઈડ થયેલી, કેટલીક ફાઈલ, કેટલીક પ્રોફાઈલ થયેલી, કેટલીક મર્જ તો કેટલીક…

પથ્થરે પથ્થર વમળમાં ફેરવાતા જાય છે, પ્હાડ જેવા પ્હાડ જળમાં ફેરવાતા જાય છે.  . એક છે એની નજરનો જાદુ એવો દોસ્ત કે, આંસુ અટકળને અકળમાં ફેરવાતા જાય છે.  . આંગણું મઘમઘ થઈ મ્હેંકી રહ્યું છે એટલે- એમનાં પગલાં કમળમાં ફેરવાતા જાય છે.  . સૂસવાડો મૂકીને ચાલ્યો સમયની રેતનો, શ્વાસ આ કેમેય સળમાં ફેરવાતા જાય છે.…