સાવ કોરા કાગળ જેવી જિંદગી પર સમયે ચીતરી આપેલા તારા નામને કોરા કાગળે ચીતર્યા કરવાનું મને ગમે તારા નામને ઘૂંટી-ઘૂંટીને ઘાટું તો કરું પણ કેમેય કરીને આખું નામ એક સાથે લખાય જ નહીં…! એક જ શ્વાસમાં બોલાઈ જતું તારું નામ કાગળ પર ચીતરતાં યુગો લાગે ? તારું નામ એક પઝલ જેવું., જિંદગીએ દોરી આપેલી ક્રોસવર્ડ…

-રેતના વસ્ત્રો નદી ધોતી હતી, પણ કશું ઊજળું થયું ના એટલે આંખ એની બેતમા રોતી હતી. * -એ સુરા માટેની કાળી દ્રાક્ષ છે, પણ મેં એ ડોકમાં પહેરી લીધી મેં કહ્યું કે શુદ્ધ એ રુદ્રાક્ષ છે. * કાળજું કઠણ કરીને, દિલ લઈને આવ તું, હું અજાણ્યા દ્વીપ પર આવી ચડ્યો છું સ્વપ્નમાં તો અલિફ-લૈલાની જૂની…

કોઈક સુસ્ત સાંજે આકાશમાં અચાનક દેખાઈ જતા મેઘધનુષને જોઈને સહેજ ચીડ ચડે છે. શું હવે આ મેઘધનુષ પર લપસણીની જેમ સરકવાનું ? કે આ રંગોને ઓળખવાનો ઢોંગ કરવાનો ? રંગ સાપેક્ષ કે નિરપેક્ષ, એ વિચાર પણ હવે વ્યર્થ લાગે છે. અત્યારે તો હું માત્ર એટલું જ ઈચ્છું છું કે મારી બારીની બહાર મને દેખાય એક…

મારા ઘરની અગાશી પર હું ખાસ જતી નથી. ગયા વર્ષે પાનખરમાં ખરેલાં પાંદડાં, હજી પડ્યા છે, ત્યાં મેં એમના રંગ બદલતા જોયા હતા. ગયા શિયાળની એ બરછટ ઠંડી પણ પડી છે હજી, કોઈ પ્રેક્ષકની જેમ, મારા ઘરની ભીંતોમાં. મારી શુષ્ક ત્વચા, આ દીવાલો જેવી, પાસે છતાં દૂર દૂર. રાત્રે હું મારી ત્વચાથી બચીને એમ સંકોરાઈને…

તું આધાર છે, એવું નહીં કહું નહીંતર આધારિત થઈ જવાનો ભય લાગશે મને… તું દીવાલ છે એવું પણ નહીં કહું નહીંતર બારી કે દરવાજાની જરૂર ઊભી થશે મને… તું આકાશ છે એવું પણ નહીં કહું આકાશ અનંત છે અને અનંતતાથી નફરત છે મને એક શરૂઆત અને અંત તો હોવો જ જોઈએ એવું સ્પષ્ટપણે માનું છું.…

વરસતી સાંજ વ્હેતી ક્ષણ હૃદય બેબશ, તમે ક્યાં છો ? ભીતર છે આગ એવી કે બની પરવશ, તમે ક્યાં છો ?  . વિરહની ડાળે બેસી એક કોયલ જ્યાં ટહૂકી ત્યાં, ગૂંજે વૈશાખનાં પગરવ બની કર્કશ, તમે ક્યાં છો ?  . હજી તો આગને ના સાંપડ્યો વેરી પવનનો સાથ છતાં તણખો બને છે યાદનો આત્શ, તમે…

રોજ સવારે સાડીની સાથે લપેટાય છે મારા શરીર ફરતે એક આગ ધીમી આંચે ઉકળવા મૂકેલા દૂધની જેમ મારામાં પણ આવે છે ઉભરો ધીમી આંચે સળગતી હું, ઉભરાઈ જવાની અણી પર હોઉં ત્યાં જ બર્નર ઓફ થઈ જાય અને તપેલીમાં શમી જતા દૂધની જેમ જ મારામાં પણ શમી જાય એક ઉભરો…! રાત્રે સાડી બદલું ત્યારે શરીર…

તમે કહો, ઉદ્ધવજી ! અમને આ કેવો છે રોગ ?! મળે શ્યામ તો લડીએ ‘ને ના મળે તો પામીએ સોગ !  . અમે ઓળખી શક્યાં નહીં ‘ને મૃગજળ પાછળ દોડ્યાં; છીપ નીરખતાં રજત ગણીને અઢળક શાને મોહ્યાં ? તૃષ્ણા કીધી ગગનકુસુમની, કેવળ પામ્યાં છલના; સકળ વિશ્વનું છદ્મ લઈ, શું કરી કૃષ્ણની રચના ?  . હશે,…

બધાં મ્હોરાં ફગાવીને હજી હમણાં જ આવી છું ધૂણી ભીતર જલાવીને હજી હમણાં જ આવી છું  . નકામો બોજ સુખનો હું લઈને દોડતી’તી પણ સમયસર એ હટાવીને હજી હમણાં જ આવી છું  . હૃદયથી દૂર ક્યાં એકેય પળ ? હરક્ષણ તમે ધબકો એ ધબકારાં મપાવીને હજી હમણાં જ આવી છું  . તમે છો ગેરહાજર તો…

કેવું અદ્દભુત ધારેલું ! એક ધોધ, એક બગીચો, એક પહાડને મારા તાબામાં રાખીશ, પાળીને રાખીશ નળની ધારમાં, ફૂલદાનીમાં, કાગળની ગોઠવણીમાં કંઈ વાંધો નહીં આવે, બધું સહજ બનશે આવું જ કંઈક ધારેલું, કેવું અદ્દભુત !  . કેવી વાતો ધારેલી ! કંઈ કંઈ વિચારેલું ! એક પુરુષ, કોમળ દ્રષ્ટિ સભર, એક દીકરો, આ બધાને પ્રેમની-ચાહનાની શક્તિએ બાંધીશ…