(૧) પંખીના ટહુકાથી ઊઘડે એવું વહેલી સવારનું મૌન મને આપો.  . દિવસની ડાળ પર ઝૂલ્યા કરું શબ્દોને અર્થોને ભૂલ્યા કરું ભીતર ને ભીતર હું ખૂલ્યા કરું ફૂલની સુવાસથી છલકે એવું ઊજળી સવારનું મૌન મને આપો.  . મનની મિરાતનો હોય એક પ્રાંત સરોવર જેવો હોય રસ્તો પણ શાંત ચાલું પણ પગલાંમાં નીરવ એકાન્ત પોતાના આભથી પ્રકટે…

આ તરફ ને એ તરફ બસ બૂમ પાડો આવશે પાછી પરત બસ બૂમ પાડો.  . સાથ ને સંગાથ ગમતા હો ભલે પણ વાત ખૂટે કે તરત બસ બૂમ પાડો.  . આમ તો ટહુકા જ ગમતા હોય સૌને પણ પહેલી છે શરત બસ બૂમ પાડો.  . અર્થ એના ક્યાં કરે છે કોઈ સાચા છોડી શબ્દોની મમત…

(૧) માણસ માણસને શોધે છે, માણસમાં ક્યારનો ? છે ત્યારનો.  . (૨) અર્થની દીવાલો અભેદ્ય છે ? હુ નોઝ ? ભાવાત્મક પ્રજ્ઞા. તે ક્યાં છે ? ધારણામાં. ધારણા ક્યાં છે ? સોનાના પારણામાં- ઘસઘસાટ ઊંઘતી. તું ક્યાં છે ? પારણાના પડછાયામાં જાગતો.  . (૩) ભવિષ્યનાં અવિરત બગાસાં વર્તમાનને સંભળાય છે. ક્યાં ? પગથિયાં વગરના દાદરને…

અમે તો આંખના આકાશમાં વાદળ ઉછેર્યાં છે, કદી ગાજે, કદી વરસે, અમે અંજળ ઉછેર્યાં છે.  . સુંવાળા માર્ગમાં તોતિંગ ઊભા પહાડની ભીતર, ઊછળતાં-કૂદતાં ઝરણાં તણાં ખળખળ ઉછેર્યાં છે.  . ભરી હો ચાંચમાં અટકળ અને પરબીડિયું ખાલી, છતાં એ દોસ્ત ! રણમાં વીરડાં શા જળ ઉછેર્યાં છે.  . ફક્ત એકાદ ખોબો પામવા શી યાચના કરવી ?…

એને આવડતું નથી કે દાદ કઈ રીતે કરું, તો પછી શબ્દોને હું બરબાદ કઈ રીતે કરું !  . દિલ હંમેશાથી મગજ સાથે મગજમારી કરે; બંને ખુદ મારાં  છે હું ફરિયાદ કઈ રીતે કરું !  . એનું કહેવું છે કે એને હું યાદ હું કરતો નથી, પણ કદી ભૂલ્યો નથી તો યાદ કઈ રીતે કરું !…

મીણબત્તી હોય તો સળગાવીએ; આ ક્ષણોને કેમ કરતા બાળીએ ?  . લો અમારી  આંખ તો મીંચાઈ ગઈ– પણ બધા સપનાઓને ક્યાં ઢાળીએ?  . તું પ્રગટતો હોય તો આ છાતીએ છુંદણાઓનું નગર ત્રોફાવીએ !! . છેક અંદર છે બધાયે  ઉત્તરો– ખુદને તો શું કહો સમજાવીએ ?  . વીજળી જેવું ચમકશે આભમાં – દીપ સાથે કાંય પણ અથડાવીએ…

તમે તમારા રસ્તે વાલમ અમે અમારા રસ્તે જઈશું ક્યાંક અગર જો થાશું ભેળા બે’ક સ્મરણની વાત કહીશું.  . ફંટાતા રસ્તાઓ જેવી શ્વાસોમાં સચવાઈ ક્ષણો ! નેહ નીતરતી ઘટનાઓમાં આથમતો અણસાર ઘણો ! ઓસ વીંધતા અજવાળાની જેમ નજર ભીંજવતા રહીશું…  . બે પગલાં સાથે ચાલ્યા ત્યાં ઊંડી ઊંડી ખાઈ મળી ! કેવાં કેવાં સ્વપ્ન મઢેલી અણધારેલી…

એમ કાંઈ જીવવાનું હોય ? કેમ છો ? એવું યે પૂછે ન કોઈ એમ કાંઈ જીવવાનું હોય ?  . આઘેરો ઊભો છે બાવળની કાંટ્યમાં ચપ્પ્લ વિનાનો જીવ મારો તરણાંનો ભાર પણ લાગે છે આકરો માથે લીધો છે તોય ભારો.  . ગોતે છે અજવાળે, જાત જે અંધારે ખોઈ એમ કાંઈ જીવવાનું હોય ?  . કુમળા આ…

ઈચ્છા મુજબ કશું ય કાં થાતું નથી ? મારા સુધી હજુય પહોંચાતું નથી !  . રોકી નહીં શકું, ઉથાપી નહીં શકું, આવી ક્ષણે કરું શું ? સમજાતું નથી.  . દાવા કરે છે પ્રેમના મારા વિશે, કે મૌન મારું જેને પરખાતું નથી !  . …બટકી ગયેલ ડાળને જોયા પછી, પંખી એ સ્વપ્નમાં ય ડોકાતું નથી.  .…

(૧) વર્ષોથી ખોવાઈ ગયેલી રાત્રિને શોધવા નિષ્ફળ નીવડેલ છે સૂરજનું પોલીસ તંત્ર  . (૨) બરફ જેવી કૃષ્ણ નગરીમાં હવે મારે ક્યાંથી શોધવો સૂરજ જેવો સુદામો  . (૩) મેડકના પ્રેમપત્રો મેં સાચવી રાખ્યા છે વરસાદના પટારે….  . (૪) સમય, સોઈ દોરથી સીવી રહ્યો છે મને- ને મારી જિન્દગીના ફાટી ગયેલાં વસ્ત્રને  . (૫) દર્દની ભાષા ઉકેલવા…