જિંદગી ક્યાં જિવાય ચાહ મુજબ ? કે જવાનું વહ્યે…પ્રવાહ મુજબ !  . પુણ્ય મુજબ ન હો જીવન, કિન્તુ- મોત તો હોય છે ગુનાહ મુજબ !  . સ્વપ્ન મારું પડે ન કાં સાચું ? જોઉં છું ખ્વાબ હું નિગાહ મુજબ !  . તો અનોખું જ કંઈ મળે, મિત્રો ! કાશ… રખડાય ગુમરાહ મુજબ !  . હર…

જીવવાનાં આગવા નિયમ સુધી ગયા છીએ સત્ય જેવાં શાશ્વતી ભરમ સુધી ગયા છીએ.  . શબ્દને ઘસી ઘસીને સાવ લીસ્સાલચ કર્યા ક્યાં છતાંય શબ્દનાં મરમ સુધી ગયા છીએ.  . મ્હેક મ્હેક થઈ જવાનું મનને મન થયું ફરી, એટલે રૂઝાયેલાં જખમ સુધી ગયા છીએ.  . જ્યાં ઝૂરાપા ટોડલે જ ઝૂરવાનું હોય છે, હર જનમમાં એ જ તો…

આથમતા સૂરજના અજવાળામાં આવો, વૃક્ષ કહે છે પંખીને, માળામાં આવો.  . પાંગરવા દો આજ વસંતોને મારામાં, તમને ગમતી મૌસમના ગાળામાં આવો !  . મારા તો વૈશાખ અને ચૈતર સોનેરી, ભરબપ્પોરે પીળા ગરમાળામાં આવો.  . કટકે કટકે ક્યાં લગ કરવી કથા આપણી ? ઘટના થઈને સાજણ સરવાળામાં આવો.  . ઇન્દ્રધનુષી રંગો પથરાશે દરિયામાં, શ્વેત સ્વપ્ન સંગાથે…

“પ્લેજરીઝમ” શબ્દથી ગુજરાતી નેટજગત/બ્લોગજગતના લોકો અજાણ નથી. તેમ છતાં ફરી એકવાર પ્લેજરીઝમ અને કોપી-પેસ્ટ અંગે વિનયભાઈ ખત્રીએ ચલાવેલી લડતને સલામ કરીને પ્લેજરીઝમની વ્યાખ્યા જોઈ લઈએ…. “પ્લેજરીઝમ એટલે બીજાના વિચાર કે લખાણની ચોરી કરી તેને પોતાના તરીકે છાપી મારવાનું કૃત્ય.” કોપી-પેસ્ટ અને આવા વિચારોની ઉઠાંતરીના કિસ્સાઓ ઢગલેબંધ નેટ પર જોવા મળી જ રહ્યા છે. મારી નજરમાં…

કંઈ અનુભવ આ સફરના થઈ ગયા, જ્યાં પહોંચ્યા એ નગરના થઈ ગયા.  . હું કશે પણ હક નહીં માગી શક્યો, સૌ કહે છે આપ ઘરના થઈ ગયા.  . એકલા હો ત્યારે વૃક્ષો પૂછશે, કેટલા દિન પાનખરના થઈ ગયા ?  . લોહીનું ટીપુંય જે પાડે નહીં, એ કહે ટુકડા જિગરના થઈ ગયા. . મ્હેક બનવાનું બહુ…

મેં ધાર્યું એવું નો’તું હરિવરને ત્યાં કાંઈ ઘર, આંગણ ને ગાય હતાં; ગઈ એમાં વાત સમાઈ.  . નો’તી દેવસભા કે નો’તા દેવપરીનાં નર્તન, ઝાડ પરે પારેવાં ઘૂ… ઘૂ… કરતાં’તાં બે કીર્તન, હરજી દોડી ભેડ્યાં; રોમે ખીલી ગઈ વનરાઈ.  . મોર ટહુક્યા ભીંતે ભાંગી સરગાપરની ભ્રમણા, લખમીજીએ હરખાતાં ઓસરીએ લીધા દ:ખણા, ખેમ કુશળ જગનાં પૂછ્યાં કંઈ…

તણખલું તોડું, લીલોછમ અકાળ વિસ્તાર કંપે છે, હવા જેવી હવા પણ મોસમોની પાર કંપે છે.  . ગગનમાંથી ખર્યો છે તારલો ઝબકાર કંપે છે, સમયની દોસ્ત મુઠ્ઠીમાં હજી અંધાર કંપે છે.  . નથી એકેય માળામાં ટહુકો પીંછું કે પગરવ, સમીયે સાંજ વેળા પંખીનો ચિત્કાર કંપે છે.  . નદીના સ્થિર જળમાં કાંકરી નાખી તરંગાયો- હજીયે ફીણ-પરપોટા ઉપર…

હું રહેતો હતો તારી આંખોમાં એક અશ્રુની જેમ વહી ગયો એક નિર્બળ ક્ષણે કે વહેવું જ તો અશ્રુનું ભાગ્ય છે તો પણ હું ખુશ છું મને સમાઈ જવા માટે તારું ઓશિકું મળ્યું તું દરરોજ મારા પર માથું ટેકવી સ્વપ્નાં જુએ છે.  . ( મુસ્તફા અરબાબ, અનુ. હનીફ સાહિલ )

બળે છે ક્યારનું ઝાકળ ! ઊલટતપાસ કરો અગનને કેમ વળી કળ ! ઊલટતપાસ કરો  . હજુયે એ જ વિમાસણ છે બન્ને આંખોમાં હજુ કાં શ્વેત છે કાજળ ! ઊલટતપાસ કરો  . ઘણું લખાય છે કિન્તુ કશું જ ના ઉકલે લખે છે કોણ એ કાગળ ! ઊલટતપાસ કરો  . સુખી થશો તો સૂકાઈ જશે બધાં આંસુ…

જીવની સાથે જીવ મળે તો જીવવા જેવું લાગે છે કંઈ સ્વપ્ન અચાનક કોઈ ફળે તો જીવવા જેવું લાગે છે કંઈ  . કંઈક રૂપેરી સમણાંઓ આળસ મરડીને ઊભા છે હાથમાં એનો હાથ મળે તો જીવવા જેવું લાગે છે કંઈ  . આ તમસને સાવ ઉલેચી નાખવાનું તો કામ છે અઘરું ઝાંખું ઝાંખુય ઝળહળે તો જીવવા જેવું લાગે…