. પ્રસુતિની વેદનાને એક બાજુ હડસેલીને જ્યારે માતા હસી પડે છે તે ઈશ્વરનો સૌથી મોટો ચમત્કાર છે. ચમત્કારની પ્રત્યેક પળ જન્માષ્ટમી છે. મા એટલે ચિત્કાર અને ચમત્કાર.  . ( સુરેશ દલાલ )  * મા યુવાન થઈ વૃદ્ધ થાય છે પરંતુ તેનાં સંતાન સદા બાળક રહે છે.  . ( ઈરિચ નોરિશ ) * મા એ સ્વાર્થરહિત…

(૧) પીલુડીના ઝુંડમાં પતંગિયાંની પાંખ તળે નિરાંત પાથરીને બેસેલો તડકો કેવો હરખાતો હોય છે ધોરિયે વહેતા જળમાં થનગનતા આભને જોઈને !  . (૨) પવન સંગે ડોલતા મકાઈના ડૂંડે કાન માંડીને બેઠો હોય છે વહેલી સવારનો તડકો રણકતા શેઢાના માધુર્યને માણવા.  . (૩) રોઢે ખેતર ભાત દઈને ગામ પાછી ફરેલ મીઠ્ઠીની ચૂંદડીનો છેડો જાલીને અરે !…

દર્દ સીનામાં ભરી જીવી ગયો, શ્વાસ તરછોડી, ફરી જીવી ગયો.  . આયનાને પૂછમાં ચ્હેરા વિશે, બિમ્બને મનમાં ભરી જીવી ગયો.  . મેઘલી કાળી મજાની રાતમાં, પ્રેમ-કિસ્સાઓ સ્મરી જીવી ગયો.  . જિંદગી કડવી હતી તો શું થયું, હું કઝાને કરગરી જીવી ગયો.  . હું ‘રફીક’ છું, હું કદી ડરતો નથી, મોતને પણ બથ ભરી જીવી ગયો.…

એક દિવસ તમનેય અમારાં દુ:ખ નક્કી સમજાશે ! કૃષ્ણ જવાથી ગોકુળ જેમ જ મથુરા ઉજ્જડ થાશે !  . કર્યો શ્યામને પ્રેમ; કર્યો કોણે આ અંબર તળે ? પથ્થરને જો કર્યો હોત, આવ્યે ભૂકંપના ચળે ! દૈવજ્ઞો છો માને, એને સતત ભ્રમણના યોગો; ગ્રહો-બ્રહો તો ઠીક, એ હાથે કરી રચે સંજોગો !  . કલહ, કપટ ને…

શું હોઈ શકે એકલતાની પરાકાષ્ઠા ?  . તારી ગેરહાજરીમાં જે અનુભવતી હતી તે ? પણ તેમાં તો એક અર્થ હતો : એક કારણ હતું; એક દુ:ખભર્યું પણ આકર્ષણ હતું  . તો શું હોઈ શકે એકલતાની પરાકાષ્ઠા ? તારી હાજરીમાં આજકાલ જે અનુભવાય છે તે – કદાચ  . ઘટ્ટ ખાલીપણાની ભેંકાર ભીંતો ને શૂન્યતાની ચારે બાજુથી…

અજવાળાની ચોવટ કરવા બેઠો છે, અંધારાનો વહીવટ કરવા બેઠો છે !  . વારાફરતી બંનેને ભંભેરે છે, બંનેમાં સમજાવટ કરવા બેઠો છે !  . મહેફિલમાંથી ધક્કો મારીને કાઢો, આવ્યો ત્યાંથી ખટપટ કરવા બેઠો છે ! . એને ક્યાં તાણાવાણાની સમજણ છે, ખાલી અમથો ઝીણવટ કરવા બેઠો છે !  . વાંચેલું બોલેલું સૌનું શીખીને, એ પોતાને પોપટ…

સૂનકારથી સાદ ન આવ્યો; મને મોર પણ યાદ ન આવ્યો.  . મેલીને મરજાદ ન આવ્યો; આંખોમાં વરસાદ ન આવ્યો.  . પરદો તો વેળાસર ઊઘડ્યો; યાદ મને સંવાદ ન આવ્યો.  . કાસદ થઈ આવ્યાં પારેવાં; પણ અક્ષર એકાદ ન આવ્યો.  . સળંગ સૂત્રતા શી જળવાઈ ! દુ:ખોમાં અપવાદ ન આવ્યો.  . કુરુક્ષેત્ર, સ્વજનો, સ્નેહીઓ; કેમ મને…

ઉદ્ધવજી ! આજે સમજાણું; ચંદનની આશા કરીએ, તો મળે નાગના ડંખ ! ક્યાં જઈને વર્ણવીએ, ઉદ્ધવ ! અહોરાતનાં દુ:ખ ? દીપકની જ્યોતિમાં ઉપસે મોહનવરનું મુખ ! સ્મરણ કરાવે ખીલ્યાં કેસૂ, ખેલ્યા’તા ફાગ; નરદમ જુઠ્ઠી આશ બંધાવે નળિયે બોલી કાગ ! ઘૂઘવે ઉદધિ આખો, જ્યારે કાને ધરીએ શંખ ! ઉદ્ધવજી ! આજે સમજાણું; ચંદનની આશા કરીએ,…

આ પાણી જેવું પાણી મારા મનની વાત સમજતું મારા દુ:ખમાં ભાગ પડાવા આંખો થકી વરસતું  . મારા ઘરનું સરનામું એ જાતે શોધી લાવે ભરચોમાસે ઠઠમાઠથી ઘરમાં રહેવા આવે કદી આંખથી કદી આભથી ભૂસકા મારી હસતું …આ પાણી જેવું પાણી  . તરસ જુદી તો રંગ જુદા ધારણ કરતું એ પબમાં છાનામાના આશિષ દેવા બેઠું હોય પરબમાં…