મેં ધાર્યું એવું નો’તું હરિવરને ત્યાં કાંઈ ઘર, આંગણ ને ગાય હતાં; ગઈ એમાં વાત સમાઈ.  . નો’તી દેવસભા કે નો’તા દેવપરીનાં નર્તન, ઝાડ પરે પારેવાં ઘૂ… ઘૂ… કરતાં’તાં બે કીર્તન, હરજી દોડી ભેડ્યાં; રોમે ખીલી ગઈ વનરાઈ.  . મોર ટહુક્યા ભીંતે ભાંગી સરગાપરની ભ્રમણા, લખમીજીએ હરખાતાં ઓસરીએ લીધા દ:ખણા, ખેમ કુશળ જગનાં પૂછ્યાં કંઈ…

તણખલું તોડું, લીલોછમ અકાળ વિસ્તાર કંપે છે, હવા જેવી હવા પણ મોસમોની પાર કંપે છે.  . ગગનમાંથી ખર્યો છે તારલો ઝબકાર કંપે છે, સમયની દોસ્ત મુઠ્ઠીમાં હજી અંધાર કંપે છે.  . નથી એકેય માળામાં ટહુકો પીંછું કે પગરવ, સમીયે સાંજ વેળા પંખીનો ચિત્કાર કંપે છે.  . નદીના સ્થિર જળમાં કાંકરી નાખી તરંગાયો- હજીયે ફીણ-પરપોટા ઉપર…

હું રહેતો હતો તારી આંખોમાં એક અશ્રુની જેમ વહી ગયો એક નિર્બળ ક્ષણે કે વહેવું જ તો અશ્રુનું ભાગ્ય છે તો પણ હું ખુશ છું મને સમાઈ જવા માટે તારું ઓશિકું મળ્યું તું દરરોજ મારા પર માથું ટેકવી સ્વપ્નાં જુએ છે.  . ( મુસ્તફા અરબાબ, અનુ. હનીફ સાહિલ )

બળે છે ક્યારનું ઝાકળ ! ઊલટતપાસ કરો અગનને કેમ વળી કળ ! ઊલટતપાસ કરો  . હજુયે એ જ વિમાસણ છે બન્ને આંખોમાં હજુ કાં શ્વેત છે કાજળ ! ઊલટતપાસ કરો  . ઘણું લખાય છે કિન્તુ કશું જ ના ઉકલે લખે છે કોણ એ કાગળ ! ઊલટતપાસ કરો  . સુખી થશો તો સૂકાઈ જશે બધાં આંસુ…

જીવની સાથે જીવ મળે તો જીવવા જેવું લાગે છે કંઈ સ્વપ્ન અચાનક કોઈ ફળે તો જીવવા જેવું લાગે છે કંઈ  . કંઈક રૂપેરી સમણાંઓ આળસ મરડીને ઊભા છે હાથમાં એનો હાથ મળે તો જીવવા જેવું લાગે છે કંઈ  . આ તમસને સાવ ઉલેચી નાખવાનું તો કામ છે અઘરું ઝાંખું ઝાંખુય ઝળહળે તો જીવવા જેવું લાગે…

લંબાવું  હાથ, તોય અડકી શકાય નહીં, ભડભડતી આગ – તોય સળગી જવાય નહીં, તારો ને મારો આ કેવો સંબંધ જેમાં સામસામે બેસીને સામે જોવાય નહીં ?  . આંખોમાં ઊછળતા ખારાં પાણીનો હવે ખળખળતો – ધસમસતો ધોધ તારી છાતી પર મારી અટવાતી નજરોમાં નકરા આધારની શોધ.  . અડધી રાતે મારી આંખો ખૂલે ને, ભૂલે સ્વપ્નાંઓ ઈચ્છાની…

ચાલ થોડું હચમચીને વાત નક્કર કર હવે શબ્દ જળમાં ઓગળીને જાત સદ્ધર કર હવે  . ખૂબ અઘરું હોય છે ઘરને સજાવી રાખવું ભારપૂર્વક આપણા સગપણને અવસર કર હવે  . ખાતરીપૂર્વક હસેલું બારસાખે ટાંગવું આપણું હોવું અડીખમ સહેજ પગભર કર હવે  . તું હવા છે રક્તમાં ઘોળાયને મ્હેકી ઉઠે ટીંચવાને ટૂંપવાની વાત પથ્થર કર હવે.  .…

મને હજીયે સંભળાય છે ગરમ ગરમ શ્વાસનું એ લયબદ્ધ સંગીત ! તારા પ્રત્યેક ચૂંબનની સાથે, મારા હાથમાંથી સરકતી ગયેલી… રેશમી મુખવટાની લગામો.  . તારા દરેક આલિંગન સાથે મેં મારી જાતને તારી વધુ ને વધુ નજીક, તદ્દન – નજીક અનુભવી હતી..  . …..ધુમ્મસ બધું જ હટી ગયું હતું ! ને એ ઝાકળભીની સવારના સૂર્યોદય સમયે મેં…

ખાલી ખાલી પ્લેટફોર્મ નિહાળી, કોઈ તારી રાહ જુએ છે એ જ બાંકડે બેસી, ના કંટાળી, કોઈ તારી રાહ જુએ છે  . રોજ સવારે ટ્રેન આવે તે પ્હેલાં સ્ટેશન પર પ્હોંચી જઈને થાંભલીયુંમાં ખુદનું હોવું ઢાળી, કોઈ તારી રાહ જુએ છે  . એક દિશામાં, એક જ સાથે ચાલે પણ ક્યાંયે ના મળતા પાટા બે પાટા વચ્ચે…

સુનિયે સાહિબ ! સુનિયે હઝરાત ! નાના મોઢે મોટી વાત ! સપને આવ્યાં સરસ્વતીમાત, નાના મોઢે મોટી વાત !  . એ જ કરે છે કુમકુમપગલાં એ જ ઓળખે પંખીપગલાં શું કાગળ શું કલમ દવાત, નાના મોઢે મોટી વાત !  . ફૂલો ઊગ્યાં તે ભીનાશ… પંખી ઊડ્યાં તે આકાશ… ને ઋતુઓ મારાં જઝબાત, નાના મોઢે મોટી…