. તાળીઓની ગુંજની કે દાદની આબરૂ લઈ લીધી, સ્ટેજ પર મૌન રહી, સંવાદની આબરૂ લઈ લીધી.  . પથ્થરો તો ઠીક છે લોઢુંય કૂંપળ થાય એ પળમાં, તેં નહીં ભીંજાઈને વરસાદની આબરૂ લઈ લીધી.  . સ્તંભને અડવામાં જો દાઝી ગયો તો દોષ એ કોનો ? કશ્યપે કે ઈશ્વરે પ્રહલાદની આબરૂ લઈ લીધી ?  . આયખું આખુંય…

કેન્વાસ પર એક ઊભી રેખા દોરી હતી. બાકી અવકાશ સામે ઊભેલી વ્યક્તિ કહે, આ તો ગાંધીજી ! આ ગાંધીજીની લાકડી અને ગાંધીજી પડદા પાછળ. પણ લાકડી તો બીજા પણ રાખે કદાચ. તો એ રેખાને ચશ્માંની દાંડી તરીકે પણ તો જોઈ શકાય.  . બીજો માણસ કહે, આમાં તો પૃથ્વીનો આખો ઈતિહાસ આવી જાય. પણ સીધી રેખા…

. સ્વાતિ નક્ષત્રની એ વરસાદી સાંજ ફરી પાછી આ ચોમાસે પંખી માળામાં પાછું ફરે તેમ ઊડતી ઊડતી ઊડતી આવી ચડી મારી ભીતર… કશાય કારણ વિના જ કોઈ જન્મની ઉદાસી ઘેરાવા લાગી ઘનઘોર મારી ભીતર… કોઈ વિરાટકાય પંખી ઈંડું સેવે તેમ મારી ભીતર એ વરસાદી સાંજ સેવવા લાગી કશુંક!!! મરજીવાની જેમ હું ડૂબકી મારું છું મારી…

બાણ વગરની શૈયા પર પોઢેલો માણસ; ભીતરના જખ્મોથી રક્તનીંગળતો માણસ. . યુધિષ્ઠિર તો એને શાના મળવા આવે ? પણ ઈશ્વરનું નામ સતત ઉચ્ચરતો માણસ.  . ભીષ્મપ્રતિજ્ઞા એણે તો ક્યારેય ન લીધી; તોય અડગ નિર્ધારનું પાલન કરતો માણસ.  . દ્યુતસભામાં પાંડવ કેવળ પાંચ નહોતા; ચીર દ્રૌપદીનાં આંખે બાંધેલો માણસ.  . વિષાદ પર અર્જુનનો એકાધિકાર નહોતો; કૃષ્ણ-પ્રતીક્ષાના…

. હવે તમતમારે રમો નિરાંતે ફીલ્ડમાં, હું તો જરાક બેઠો છું, બાઉન્ડરી લાઈનની બહાર, બેન્ચ ઉપર. ના, ના, તમારી સાથે જ છું: પણ હવે જરા ત્યાં. આટલો બધો ટાઈમ ગ્રાઉન્ડમાં રમ્યો છું એટલે રમતની જે મઝા છે એ તો જાણું જ ને, પૂરેપૂરી ? તમે દિલથી રમો, દિમાગ લગાવીને, કૌવત કસીને દેહનું. તમારી એકેએક ખૂબીને…

. કશું ના હતું એ સમયમાંય સરતો સમય, ને બ્રહ્માંડમાં રોમેરોમે ફરકતો સમય !  . કદી પદ્મ સરખો પમરતો સમય ! વખત પર કળિકાળ રૂપે વીફરતો સમય !  . પહેરીને પીળાશ ધીરેથી ખરતો સમય ! કદી રૂપ કૂંપળનું લૈ પાછો ફરતો સમય !  . અગોચર ફરે જ્ઞાન ત્રિકાળનું લૈ ભીતર, પૂછે કોઈ, ઉત્તર બધા લૈ…

ઝરણું કદી, કદી હું નદી હોઉં પણ ખરો તાજા-કલમ લખું ને પછી રોઉં પણ ખરો  . કોઈ કહો મને કે લઘુથીય લઘુ શું ? કીડીની પાદુકા મળે તો ધોઉં પણ ખરો  . મણકાની જેમ હું વીખેરી દઉં મને પ્રથમ ભેગો કરી-કરીને પછી પ્રોઉં પણ ખરો  . મુઠ્ઠીમાં ઉછેરું છું નભોમય નિબિડતા તારકનું તેજ ટીપે-ટીપે ટોઉં…

. ગણિતમાં સાવ છું કાચો – કહો કે એકડો ઘૂંટું ! પડું વે’વારમાં પાછો – કહો કે એકડો ઘૂંટું !  . જનો કાબિલ છે ભાગાકારમાં-શીખું ગુણાકારો, પડે ખોટા ગુણાકારો – કહો કે એકડો ઘૂંટું !  . પઢાવે બાદબાકીના વડીલો દાખલા અઘરા, મથું કરવા હું સરવાળો – કહો કે એકડો ઘૂંટું !  . ભણાવો દોસ્તીના પાઠો…

. ( એક હુસ્નેખયાલ )  . પ્હેલવ્હેલું એક પંખીડું ઊડેલું ત્યારની આ વાત છે… આભલું આખુંય રોમાંચિત થયેલું ત્યારની આ વાત છે…  . સૃષ્ટ પર પ્હેલી વખત એક જ થવા મળતાં’તાં ફૂલો ને પવન પાંખડી પર કિરણનું પગલું પડેલું ત્યારની આ વાત છે…  . પાણીને ખળખળ મળી…કવિતા મળી મરમરની હરએક વૃક્ષને પ્હેલવ્હેલું ગીત જંગલમાં વહેલું…