. (૨)  . આ જગતને સાંભળી લો કાનથી; સાવ બેઠા સંચરી લો કાનથી.  . શબ્દ વેરાતા રહે છે હરઘડી; અધવચાળે આંતરી લો કાનથી.  . ફરફરે છે મૌન પીળું ચોતરફ- શબ્દ સઘળા વેતરી લો કાનથી.  . લો, ગઝલના કાફલા ચાલ્યા કરે; રાહ એનો આંતરી લો કાનથી.  . યાદ વર્ષોની પછી ભીતર મળે; ગત સમયને કોતરી લો…

. (૧) . એ ન આવ્યા, ના જગાયું આંખથી; દર્દ એવું- ના ખમાયું આંખથી.  . ચીતરેલું દ્રશ્ય જાણે આ જગત; ના કદી થાતું સવાયું આંખથી.  . વ્યર્થ વિરહનો હિમાલય પીગળે, એક અશ્રુ ના જમાવ્યું આંખથી.  . મૌન પોતે જીભ પર આવી રમે; શબ્દફળ કેવું ખવાયું આંખથી !  . આ ચરણ તો કેટલુંયે કરગરે ! મયકદામાં…

સતત કેમ એના વિચારો કરું છું ? અને એમ ભીતર પ્રહારો કરું છું.  . કરું હું ખબર કેમ, એ બેખબર ને ? હવે એક હળવો ઈશારો કરું છું.  . કે ભ્રમણા મળે પ્રેમની તોય ઘણું છે, પ્રણયની કથામાં વધારો કરું છું.  . તને યાદ કરતાં વહ્યે જાય આંખો, અને એમ સાગર હું ખારો કરું છું.…

૧. સવારનો સમય * સવારનો સમય બારીમાંથી કૂદતોક આવી ચડ્યો લખવા ધારેલી કવિતાના કોરા કાગળ પર અને લખ્યા વગર જ લખાઈ ગઈ, કવિતા. * એ રાતના અંધારની પૂંઠે પડ્યો હોય એમ બિલાડીની પીઠ પર બેસી પાછળ પાછળ ઘરમાં ઘૂસ્યો ઉદાસ દર્પણ અચાનક ખીલી ઊઠ્યું. * કામવાળીના પગલે પગલે એ ફરી વળ્યો બધે બેઠકરૂમમાંથી બેડરૂમ સુધી…

આંસુની ભીનાશમાં થોડાક શબ્દો નીકળ્યા છે, આ સમયના શ્વાસમાં થોડાક શબ્દો નીકળ્યા છે. . ફૂલ મારા હાથમાં ચોળાયલું આવી પડ્યું છે, તરફડી સુવાસમાં થોડાક શબ્દો નીકળ્યા છે.  . દૂર શેઢે સાવ કોરી ડાયરી સમ ફરફરું, ચાસની લીલાશમાં થોડાક શબ્દો નીકળ્યા છે.  . પંખીઓ ઊડી ગયાં છે ડાળ મૂકીને અગોચર, ડૂબતા અજવાસમાં થોડાક શબ્દો નીકળ્યા છે.…

શૂન્યતા પડઘાય છે એવી ખબર અફવા હશે; તો નસેનસમાં છવાયેલું નગર અફવા હશે. . વિશ્વ આખાનો જિગરમાં સળવળે છે વસવસો; રિક્તતાના વ્યાપથી મારું જિગર અફવા હશે.  . મૌન મલકાતી બધીયે મંઝિલો પડઘાય છે; ધૂળમાં રઝળી પડી સઘળી ડગર અફવા હશે.  . લાગણી ને છળ કપટના નામ પર રાવણ બન્યો; રામ કેરા રાજ્યમાં એની નજર અફવા…

. થાય, ભાઈ, એવું તો થાય ! આજે ઊગેલા આ શબ્દોનો અર્થ ક્યાંક કાલે સમજાય !  . ઊછળતા-ઘૂઘવતા દરિયાની હોડમાંય ઊતરતી સગમગતી હોડી ! મનસૂબા મોતીના હોય તોય ખોબામાં આવે છે શંખલા ને કોડી !  . આપણને મોટા દેખાડવા આપણો જ પડછાયો કેવો લંબાય ! થાય, ભાઈ, એવું તો થાય !  . માળામાં બેસીને નાનકડી…

. પોપચાંને ચૂમી જગાડ તું આંખો રેતાળ, એમાં મોગરાનું ફૂલ ઉગાડ તું  . રાત ઓછાડની ન ઊકલેલી ગડી સવાર હુલાવે એલાર્મની ઘંટડી બંધ હોઠથી બંસરી જગાડ તું પોપચાંને ચૂમી જગાડ તું  . ખાલી ફૂલદાન ખાલી આઈનો હોઉં છું સપનામાં પોતાને તૂટી જતો જોઉં છું મને જીવવાનો ચસ્કો લગાડ તું પોપચાંને ચૂમી જગાડ તું  . (…

કોઈકની મને યાદ આવે છે, જળનો ઝીણો સાદ આવે છે.  . દરિયા-કાંઠે ફરતો રહું મોજાં ઊછળે, શમે. સાંજને સમે તારા વિના કઈ રીતે મને ગમે ? હવા નહીં, વિષાદ આવે છે. જળનો ઝીણો સાદ આવે છે.  . હલેસાં વિના એકલી હોડી કોણે મારા જળમાં છોડી ? રાતની ઘૂઘવે શાંતિ, મને કોણ ગયું તરછોડી ? ખારો…

અંધકારમાં દીપ પેટાવું છું છતાં મને કેમ દેખાતો નથી ? કોણ ? હું. તું નથી ? મારે એ જ જાણવું છે કે- હું છું કે નહિ ? આ કોણે આપ્યો જવાબ ? મેં. તેં ? હા, તારા નિત્ય નકારે. તો મારો હકાર ક્યાં છે ? તે નથી. એટલે ? તું નથી. તો આ ભીતરની ભીતરમાં…