. મેં છીંકણી રંગનું પેન્ટ અને ચોકડીવાળો બુશકોટ પહેર્યાં નથી. મને કપાળે વાગ્યાનું નિશાન નથી. મને ગુજરાતી વાંચતાં, લખતાં આવડે છે. હું વાંચતી વખતે ચશ્માં પહેરું છું. મને ડાબા હાથે કામ કરવાની આદત નથી. મારા માનવા પ્રમાણે… હું અસ્થિર મગજનો નથી. મારા માતા-પિતાની તબિયત સારી છે. મારી પત્નીએ જમવાનું છોડી દીધું નથી. મારો પુત્ર નિશાળે…

. સોયના આ ઘા સહી શકીશ ? તો ચાલ, જોડાઈએ આપણે.  . અવિરત ગતિએ ચાલતા ટાંકા તણી ભ્રમજાળમાં અટવાતી જતી સ્વાધીનતાને જોઈ શકીશ શું શાંત ભાવે ? તો ચાલ, જોડાઈએ આપણે.  . દ્વૈતના રણથી મૂકેલી દોટ અદ્વૈત પામવા અટકે નહીં કદીય ને ચરણ જો લડખડે રેતી ઊડે ચોમેર તે ખાળી શકીશ શું પાંપણે ? તો…

. ઉછીનાં વસ્ત્ર-આભૂષણ-મહાલય ત્યાગવા માંડુ, દશા બદલે દિશા જે, એ દિશામાં ભાગવા માંડુ.  . ચઢી ગ્યા કેટલા ચહેરા અસલ ચહેરા ઉપર આ તો ! કરું શું તો, હતો એવો હું માણસ લાગવા માંડું ?  . તમારી આ દવાઓથી દરદ તો ઓર વકરે છે ! હવે બસ બહુ થયું, છોડો; દુવા હું માગવા માંડું.  . ખરું,…

. શબ્દરૂપે અવતરે કેવળ કૃપા શ્વાસમાં છાને પગે પણ સંચરે કેવળ કૃપા.  . ઝાડ ને ઝરણાં બધાં વ્હેતાં રહે છે આંખમાં. સામટું આકાશ પણ ટોળે વળે છે પાંખમાં.  . ભીતરે ભગવી ધજા થૈ ફરફરે કેવળ કૃપા  શબ્દરૂપે અવતરે કેવળ કૃપા  . એક પંખી ડાળ પર બેસી સતત ગાતું રહે. પોત ટહુકાનું સહજ રીતે જ બંધાતું…

(૧) એણે જ્યારે જાણ્યું કે માણસ પાસે સિંહ વાઘ દીપડા ચિત્તા અજગરની તાકાત નથી નથી બિલ્લી ઘુવડ વરુ ઝરખની ચાલ છાનીછપની એરુ ને કાનખજૂરા વીંછી મધમાખીના ડંખ પણ નથી ત્યારે એને થયું માણસ પાસે આ નથી ને તે નથી-ની વાત જો હોય સાચી તો એ કેવી સારી વાત છે બસ, ‘માણસ’ હોવું એ જ મોટી…

. કઠેરા પર આ માટીના કુંડામાં પણ બગીચો છે, સવારે જોઉં છું ઝાકળનો પર્ણો પર પસીનો છે.  . તમારા ઘરમાં અજવાળું વધારે હોય તો શું છે ? બધાના ઘરમાં ફાનસ ને ખૂણામાં એક દીવો છે. .  હવે વરસાદ રોકાઈ ગયો ને નીકળ્યો તડકો, મને સમજાવ આવીને હજી તું કેમ ભીનો છે ?  . સૂરજ આકાશે…

મારી મમ્મી ગઈ કાલે એક માટલું લાવી; ટકોરા મારીને તપાસ્યું.  . આજે તે શ્રીફળ લાવી; ટકોરા મારીને તપાસ્યું.  . આવતી કાલે- તે મારા માટે છોકરો જોવા જવાની છે….  . ( જિજ્ઞાસુ દક્ષિણી ‘પેસિફિક’ )

. અમારી કથા તો નદી જેમ વહેતી, સતત બે કિનારાની વચ્ચે જ રહેતી.  . સમય જો કે સંકેત આપી ગયો’તો નથી તોયે રાખી અમે સાવચેતી. . ઘડી બે ઘડીની આ તો રમત છે, પછી હાથમાંથી સરી જાય રેતી.  . અમારી કરણી ને કથની છે એક જ, જમાનો શું કરશે અમારી ફજેતી ?  . પ્રથમ રાજ…

. મારા ઝૂડામાં ચાર ચાર ચાવીનું ઝૂમખું ને ઝૂમખે વાગે રે ઝીણી ઝાંઝરી રે લોલ  . પહેલી તે ચાવીથી પાણિયારું ખૂલે ને ખૂલે કંઈ પાંપણનો ભાર માટલાને વીંછળતી હું રે વીંછળાઈ જાઉં; ધોઉં જ્યાં નિજનો આકાર નિજને ફંફોસતી હું રે ભીંજાઈ જાઉં- ને કમખે વાગે રે ઝીણી ઝાંઝરી રે લોલ  . બીજી તે ચાવીથી દેવળિયું…