. ( એક હુસ્નેખયાલ )  . પ્હેલવ્હેલું એક પંખીડું ઊડેલું ત્યારની આ વાત છે… આભલું આખુંય રોમાંચિત થયેલું ત્યારની આ વાત છે…  . સૃષ્ટ પર પ્હેલી વખત એક જ થવા મળતાં’તાં ફૂલો ને પવન પાંખડી પર કિરણનું પગલું પડેલું ત્યારની આ વાત છે…  . પાણીને ખળખળ મળી…કવિતા મળી મરમરની હરએક વૃક્ષને પ્હેલવ્હેલું ગીત જંગલમાં વહેલું…

. એક સપનું રોજ સાંજે આંખમાં આવી ચડે છે, ને ભૂલાયેલી દિશામાં સ્મૃતિઓ ટોળે વળે છે.  . શિલ્પ કોતરવાની ઘટના તો અનુસંધાન કેવળ, સૌ પ્રથમ તો શિલ્પી એને પોતાના મનમાં ઘડે છે.  . આપણો વારો હવે આવ્યો જ સમજો એમ ધારી, બોલવા તૈયાર થઈએ એ ક્ષણે પડદો પડે છે.  . હોય વીંટી કે પછી તાવિજ…

માનવીની જાતનો ઈતિહાસ મેં જોયો નથી, જિંદગી જોઈ નથી કે શ્વાસ મેં જોયો નથી.  . તું મને મંદિર કે મસ્જિદને બતાવી પૂછમાં, ત્યાં નહીં મસ્તક નમે, વિશ્વાસ મેં જોયો નથી.  . તું કહે છે રોજ ઊગે સૂર્ય તારા શ્હેરમાં, કોઈ પણ ચ્હેરા ઉપર અજવાસ મેં જોયો નથી.  . સાવ ખોટી ઓળખાણો આપશો ના શેખજી, સર્વવ્યાપી…

. આંખમાં તસવીર તારી તરવરે છે આજ પણ; ભીતરે લાગેલ અગ્નિ ક્યાં ઠરે છે આજ પણ ? . ઝૂરવાનું ભાગ્યમાં મારા લખેલું છે સદા; આંખમાં ઉજાગરા હીબકા ભરે છે આજ પણ.  . પામવાની ઝંખના પણ ક્યાં સુધી લઈ ગઈ મને; શબ્દ જ્યાં એરણ પરેથી અવતરે છે આજ પણ.  . એ જ છે રસ્તા અને છે…

. મેં છીંકણી રંગનું પેન્ટ અને ચોકડીવાળો બુશકોટ પહેર્યાં નથી. મને કપાળે વાગ્યાનું નિશાન નથી. મને ગુજરાતી વાંચતાં, લખતાં આવડે છે. હું વાંચતી વખતે ચશ્માં પહેરું છું. મને ડાબા હાથે કામ કરવાની આદત નથી. મારા માનવા પ્રમાણે… હું અસ્થિર મગજનો નથી. મારા માતા-પિતાની તબિયત સારી છે. મારી પત્નીએ જમવાનું છોડી દીધું નથી. મારો પુત્ર નિશાળે…

. સોયના આ ઘા સહી શકીશ ? તો ચાલ, જોડાઈએ આપણે.  . અવિરત ગતિએ ચાલતા ટાંકા તણી ભ્રમજાળમાં અટવાતી જતી સ્વાધીનતાને જોઈ શકીશ શું શાંત ભાવે ? તો ચાલ, જોડાઈએ આપણે.  . દ્વૈતના રણથી મૂકેલી દોટ અદ્વૈત પામવા અટકે નહીં કદીય ને ચરણ જો લડખડે રેતી ઊડે ચોમેર તે ખાળી શકીશ શું પાંપણે ? તો…

. ઉછીનાં વસ્ત્ર-આભૂષણ-મહાલય ત્યાગવા માંડુ, દશા બદલે દિશા જે, એ દિશામાં ભાગવા માંડુ.  . ચઢી ગ્યા કેટલા ચહેરા અસલ ચહેરા ઉપર આ તો ! કરું શું તો, હતો એવો હું માણસ લાગવા માંડું ?  . તમારી આ દવાઓથી દરદ તો ઓર વકરે છે ! હવે બસ બહુ થયું, છોડો; દુવા હું માગવા માંડું.  . ખરું,…

. શબ્દરૂપે અવતરે કેવળ કૃપા શ્વાસમાં છાને પગે પણ સંચરે કેવળ કૃપા.  . ઝાડ ને ઝરણાં બધાં વ્હેતાં રહે છે આંખમાં. સામટું આકાશ પણ ટોળે વળે છે પાંખમાં.  . ભીતરે ભગવી ધજા થૈ ફરફરે કેવળ કૃપા  શબ્દરૂપે અવતરે કેવળ કૃપા  . એક પંખી ડાળ પર બેસી સતત ગાતું રહે. પોત ટહુકાનું સહજ રીતે જ બંધાતું…