કેવો તપારો અનુભવાય છે આ પૃષ્ઠો પર શું શબ્દોને પણ આવ્યો હશે તાવ ? * સપનાંઓનો ક્યારેય અંત આવે છે ખરો ? માત્ર થોડીવાર માટે રહે છે મોકૂફ. * એક જ હાથ ચલાવી શકે તલવાર અને હલ્લેસું બંને પસંદગી તમારે કરવાની. * બહાર નીકળતાં વ્હેંત જ વરસાદે પીછો કર્યો ભાગ્યો તો સામે વાવાઝોડું ! *…

આકાશને કહો થોડું સંકુચિત બને, થોડુંક તો માણસ પાસેથી શીખે !   પવનને કહો થોડો પક્ષપાત રાખે, થોડુંક તો માણસ પાસેથી શીખે !   પંખીને કહો ચણતાં પહેલાં દાણા ચાખે, થોડુંક તો માણસ પાસેથી શીખે !   ( જિજ્ઞાસુ દક્ષિણી ‘પેસિફિક’ )

. હું એટલે અધૂરા પત્રો ટેબલ પર ઢોળાઈ ગયેલી ન ગમતી કોઈ ક્ષણની શાહી અગણિત રાતોના મીઠા-કડવા ઉજાગરાઓ અધૂરી સિગારેટોથી લથબથ એસ્ટ્રે અડધોઅડધ સળગાવી દીધેલી ડાયરી ટેરવાની વચ્ચે થીજી ગયેલી રાત જેવી કલમ ટેબલ પર જ્યાં ત્યાં વીખરાઈ પડેલા શબ્દો પીળાશથી ઘેરાયેલો પહાડ ખૂબ જ ગમતી ફોટો-ફ્રેમ પર પડેલી તિરાડ… અરધી રાતે આંખ વચાળે ફફડી…

. આજે ફરી ખુશ છું કેટલે વર્ષે મારી જાળીવાળી બારી પર દૂધધોયો શરદનો ચાંદ ટંકાયો છે. આમ તો જ્યારે નજર થતી ત્યારે હાથમાં આવતું કાળુંધબ્બ અંધારું અથવા અથડાતો કોઈ તોફાની ચહેરો ક્યારેક દેખાતી બારી નીચે બેઠેલી ભૂખી બપોર તડકા નીચે પોતાને સંતાડતી. કોઈ કોઈ વાત તો શૂન્યનાં મીંડાઓ અનેક પ્રશ્નાર્થને ગળી જતાં ! પણ આજે…

ખૂબ ચર્ચાયો હતો, લે વાત કર એક પડછાયો હતો, લે વાત કર . બહાર-ભીતર સૌ દિશામાં વિસ્તરી હું સમેટાયો હતો, લે વાત કર . અપરિચિત એ જ લાગે છે હવે ખૂબ સમઝાયો હતો, લે વાત કર . જલપરીની આંખના ઊંડાણમાં સૂર્ય સંતાયો હતો, લે વાત કર  . પાંગરે છે એ ગઝલ થઈને હવે શબ્દ ધરબાયો…

. મારી પેઢીએ ઝંખના કરી એક મા-ની તેને સાંપડી પત્તાં રમનારી એક પૌઢા !  . સૂતી વેળાએ મારી પેઢી ઝૂરતી’તી એક બાપને માટે પેલા થાકીને ચૂર થયેલા વેપારી માટે નહિ !  . મારી પેઢી તલસતી હતી, એક સરસ ઘર માટે અને તેને મળી હિજરત !  . મારી પેઢીએ શમણાં જોયાં કાવ્ય લખવાનાં, તેને જાહેરખબર લખવાની…

૧. આ સાંજરે ઉદય શો અહીં સૂર્ય કેરો કે એહનાં કિરણના બસ સ્પર્શમાત્રે મારાં વિષાદ, કડવાશ, વિરાગ કેરાં : ઊડી ગયાં ધુમ્મ્સ ! ને ભૂગર્ભમાં ક્યહિંય ડૂકી ગયેલ પેલી સૌએ સજીવ થઈ ગૈ સરવાણી સામટી ! ગાઈ રહ્યું વિહગ ગીત ગળું ભરી ભરી !   ૨. તારી આંખે અજબ ભર્યું આ શું ય કે આ…

સૂરજને જોવાની તાલાવેલીમાં આખી રાત જાગીએ ને પછી સૂરજ વગરનું સવાર પડે ! આખી રાત આકાશના મધપૂડાને નિચોવ્યા કરીએ મધમાખોના ડંખ સહીએ ને પછી સવારમાં કાણો પડિયો ચાટવા મળે ! પંખીને પામવા પહેરેલું વસ્ત્ર નાખીએ ને ભાયગ આગળ ભોંઠા પડીએ ! જિંદગીને ખભે બેસાડીને જાળવી જાળવી ચાલીએ ને ચાલી ચાલી આવીએ આખરે તો એક નાજુક…

. રેતીમાં પગ ખોડવાથી શું થયું ? કે રણોમાં દોડવાથી શું થયું ?  . કાચ તો યે કાચ બસ કેવળ રહ્યો આયનાઓ ફોડવાથી શું થયું ? . તું સમયના સાપનો ફુત્કાર જો કાંચળી તરછોડવાથી શું થયું ?  . રક્તમાં ઘૂમતાં વમળ અટક્યાં નહીં શબ્દ યાદો જોડવાથી શું થયું ? . જો દિશાઓ આભ આ સામે…

. બારીમાંથી રોજ ડોકિયું કરી પાંગરી રહેલા વૃક્ષને હું નિરખ્યા કરું છું  . વીતેલા પ્રસંગોને તપાસવા માટે હું રોજ એક એક પાંદડું તોડી માઈક્રોસ્કોપ હેઠળ તેનું નિરીક્ષણ કરું છું . અને વિચારું છું કે આ વૃક્ષને પાનખર સાથે કંઈ સંબંધ ખરો ?  . ( પ્રકાશ દવે )