. કહાન હવે ગોકુળમાં એકલા ફરે છે ગોકુળમાં કોઈ નથી ગોપી ને ગાય હવે ગોકુળમાં એકલી ચરે છે ! કહાન હવે ગોકુળમાં એકલા ફરે છે !  . ગોકુળ છોડીને કહાન નીકળી તો ‘ગ્યા’તા કે આવીશ હું એકવાર પાછો વિરહિણી ગોપીઓ, તો વૈકુંઠ વહી ગઈ હવે ગોકુળથી કાંઈ નથી નાતો, ગોકુળમાં નંદજીનું સૂનું છે ઘર અને…

  . લાગણીઓ માટે તરફડતા એક તરસ્યા માણસનો તલસાટ મેં જોયો. એણે મને કહ્યું કે એણે આંસુના એક જ ટીપાંમાં આખ્ખો દરિયો ખોયો.  . એને પરવાળો પણ પથ્થર લાગ્યો. તો પથ્થર આખો ઈશ્વર લાગ્યો. એણે એવું રેતીનું રણ પીધું કે, પછી જળ પીવાનો ડર લાગ્યો.  . એનો વાંક માત્ર એટલો કે ફૂલોને છોડી કાંટા પાછળ…

. મને પણ ખબર નથી અને અહીંથી ગયો તો પણ આ બધાંની વચ્ચે વળી પાછો ક્યાંક તો હું ઊભો હોઈશ ક્યાંક તો હું બેઠો હોઈશ ક્યાંક તો હું સૂતો હોઈશ પણ આ બધામાં હું હું જ હોઈશ ? મને કંઈ ખબર નથી ! અહીંથી હું જઈશ ઈશ્વર પાસે. એ કદાચ મને ન પણ ઓળખે. કોઈ…

. કાળી રાતે આછેરો અજવાસ કરે એ કોણ હશે, પડછાયો થૈ કાયમ જે સહવાસ કરે એ કોણ હશે.  . સૂનાં ઘરમાં એકલતા બેફામ ચટકતી ઉરને જો, છાનામાના આવી ખૂણે વાસ કરે એ કોણ હશે. . ભરચક નગરે અણગમતાં દ્રશ્યો ખૂંચે જો આંખોમાં, અમરત જળથી ભીના ઉરની ચાસ કરે એ કોણ હશે.  . અંગે અંગે ઘાવ…

. હૃદયની તૂટતી સરગમ તને હું કેમ સમજાવું ? મુઠીમાં સાચવી મોઘમ તને હું કેમ સમજાવું ? . અમારા જીવને તો જિંદગીના દ્વાર ખુલ્લાં છે, નહિ સમજી શકે હમદમ તને હું કેમ સમજાવું ?  . અમારે તો સદાનું એક હસવું થઈ પડ્યું જીવન, સહીને પ્રાણનાં જોખમ તને હું કેમ સમજાવું ?  . સિતારા રોજ આકાશે…

. હરિ, તમે કપાળ પરનું ચંદન, હરિ, અમે આંખોમાંનું પાણી. હરિ, તમે સુગંધનું નંદનવન, હરિ, અમે ઝાકળની સરવાણી…  . હરિ, અમે કાળોભમ્મર પથરો, હરિ, તમે ઝળહળ શાલિગ્રામ. હરિ, અમે કૂવે પડેલો ચાંદો, હરિ, તમે અનહદ અક્ષરધામ.  . હરિ, તમે વહાલનું પરબીડિયું: હરિ, અમે ચિઠ્ઠી સાવ અજાણી…  . હરિ, તમે વાંસલડી ઘેઘૂર હરિ, અમે પડ્યા પવનનો…

. ૧. તમે ઘાસને શું આપશો ? કાપેલા નખ ? પ્લાસ્ટિકની કોથળીઓ ? ફાટેલા જોડા ? કે દાટેલાં સપનાં ? આ બધાંનું ઘાસ શું કરશે ? એને વધવું નથી કશું વધારવું નથી સપનાની ઈંટો નથી બનાવવી જોડા નથી રાંધવા સમય નથી કાપવો  . એને કદાચ વાઘની આંખમાં ઝબકવું હશે દરજીડાના માળામાં ખૂણો બનવું હશે સપનાંની…

. ગલીના થોડાક કુત્તાઓને હું જાણું છું- થાક્યા વિના બસની પાછળ દોડતા હું એમને હંમેશાં જોઉં છું, છેવટે હાંફતા, લાળ પાડતા અને લોથપોથ થઈ જતા. મને પણ અદમ્ય ઈચ્છા થઈ આવે છે આવું જ કરવાની- એકાદ વાર બસની પાછળ પાગલ થઈને દોડું અને હૃદયને સંતોષ થાય ત્યાં સુધી ભસ્યા કરું. પણ મારા નસીબમાં કૈંક જુદું…

. સવારે નિહાળો તો ઝાકળ શી તાજી બની જાય સાંજે ગુલાબી ગુલાબી ભરે રાતરાણી મહેકદાર પહેરો મને જિંદગીનો ગમે ખૂબ ચહેરો  . કદી ઉલઝનોથી દુણાયેલી રાતો કદી જિસ્મ સળગી ઊઠે એવી વાતો કદી તો હવાના ફૂંફાડાઓ ધરખમ કદી તાલ તૂટે ડૂબી જાય સરગમ છતાં સૂર ગમતો ઊઠે ક્યાંક ગહેરો મને જિંદગીનો ગમે ખૂબ ચહેરો  .…