. તું માન કે ન માન, હજુ તારામાં, મારામાં અણપ્રીછ્યું ધબકે છે કોઈ.  . હળવેથી હાથોની તાલી મારીને તું પૂછી લે વાત વણપૂછી. જોને જરાક તારી ભીતરા ડોકાઈને ભીની આ આંખોને લૂછી.  . અંતરના ખૂણામાં ઊગેલું હોય તે આપણામાં અદકેરું હોઈ. તું માન કે ન માન, હજુ તારામાં, મારામાં અણપ્રીછ્યું ધબકે છે કોઈ.  . થઈને…

૧. એકાદ મોતી બંધાશેની આશામાં છીપ જેવી મારી આંખ સપનાનાં લાખો બુંદ ઝીલે છે. પણ સપનાં તો સરી જાય છે પાન પરના ઝાકળની જેમ !  . ( વજેસિંહ પારગી )  . ૨. ડાયવોર્સ પેપર પર સહી કરતા કરતા ભૂંસાઈ ગયા સપ્તપદીના સાતેય પગલાં !!! . ( દિનેશ કાનાણી )  . ૩. ખરે  બપોરે ગાડી ખેંચી…

. પૂછશો ના શી રીતે જીવાય છે. શ્વાસ જેવા શ્વાસ હાંફી જાય છે.  . તે છતાં પીંછાં સલામત છે હજી, રોજ આ કાયા સતત પીંખાય છે.  . જે તમે લખતા નહોતા પત્રમાં, એ તમારી આંખમાં વંચાય છે !  . હું હવે મોટા ગજાનો થઈ ગયો છું, પીઠ પાછળ મારી વાતો થાય છે.  . આ બધી…

. જુઓ, ભાઈ ! સાવ એવું નથી કે આપણને મહાન બનવાનું ન ગમે; આપણને ય ગમે ! પણ- આપણી ઝંખનાઓને લિમિટમાં રાખવી સારી ! ધારો કે બોર્ડની પરીક્ષાનો પહેલો જ દિવસ હોય અને- પિતાના આકસ્મિક મૃત્યુના ખબર આવે…. માથે આભ તૂટી પડ્યું હોય… ને પગતળેથી ધરતી સરકી ગઈ હોય… જીવનની અસલ પરીક્ષાનો પ્રારંભ થઈ ગયો…

. ભમરાઓએ ફૂલો પાસે જવાનું માંડી વાળ્યું છે. રેશમી ડંખ એમના ગુંજારવને ઘેરી વળે છે. રૂંધાઈ જાય છે એમનો કંઠ ફૂલોની પાંખડીઓ એમની એમ રહે છે અને ભમરાઓ પળવારમાં ખરી પડે છે. પ્રેમનો જો આવો જ નતીજો હોય તો ફૂલને બદલે કાંટાથી વીંધાઈ મરવું વધારે સારું. ફૂલો પાસે જતી વખતે અપેક્ષા હોય છે, કાંટાઓ કોઈ…

. કોઈ કોઈવાર, હજી કોઈ કોઈ વાર મારાં સ્મરણોમાં આવી તું પજવે ધરાર !  . સરનામું તારું ખોવાઈ ગયું તો કેમ કરી લખવો કાગળ ! સંદેશોય મોકલું કોની સંગાથ ? મારા આભલામાં એક્કે ના વાદળ !  . કોઈ કોઈવાર હજી કોઈ કોઈવાર મારી આંખોથી વરસે છે આંસુની ધાર ! . કોણ જાણે ક્યાં આથમી ગયા…

. કહાન હવે ગોકુળમાં એકલા ફરે છે ગોકુળમાં કોઈ નથી ગોપી ને ગાય હવે ગોકુળમાં એકલી ચરે છે ! કહાન હવે ગોકુળમાં એકલા ફરે છે !  . ગોકુળ છોડીને કહાન નીકળી તો ‘ગ્યા’તા કે આવીશ હું એકવાર પાછો વિરહિણી ગોપીઓ, તો વૈકુંઠ વહી ગઈ હવે ગોકુળથી કાંઈ નથી નાતો, ગોકુળમાં નંદજીનું સૂનું છે ઘર અને…

  . લાગણીઓ માટે તરફડતા એક તરસ્યા માણસનો તલસાટ મેં જોયો. એણે મને કહ્યું કે એણે આંસુના એક જ ટીપાંમાં આખ્ખો દરિયો ખોયો.  . એને પરવાળો પણ પથ્થર લાગ્યો. તો પથ્થર આખો ઈશ્વર લાગ્યો. એણે એવું રેતીનું રણ પીધું કે, પછી જળ પીવાનો ડર લાગ્યો.  . એનો વાંક માત્ર એટલો કે ફૂલોને છોડી કાંટા પાછળ…