. છે લાગણીની વાત તો રકઝક નહીં કરું, હકદાવો તારી સામે હું નાહક નહીં કરું.  . શત્રુ જો હોય સામે તો શંકા થઈ શકે, મિત્રોનો મામલો છે તો હું શક નહીં કરું.  . મોઘમમાં જીવવાની મજા હોય છે છતાં, જો વ્યક્ત થઈ શકું તો જતી તક નહીં કરું.  . છે તારી મુન્સફી જુદી, મારો નિયમ…

. બારી કે બારણાંઓ ત્યાં હાજર કશું નથી, બે-ચાર છબીઓ છોડીને અંદર કશું નથી.  . કોણે લખ્યું છે વાક્ય અદાલતની ભીંત પર ? કે ‘ત્રાજવું નથી તો બરાબર કશું નથી’.  . છે રામ ન રહીમ – જગતમાં વિકલ્પ છે, પણ પ્રેમથી વિશેષ ખરેખર કશું નથી.  . એવી સભામાં શક્ય છે સૌને જવું પડે, જ્યાં માનપાન,…

. (૧) પંખી  . મેં એક દિવસ એક પંખીને પૂછ્યું: ‘તને માણસ થવું ગમે ?’ તો પંખી કાંઈ ન બોલ્યું ને ઊડી ગયું આકાશમાં ! . ( મધુકાન્ત જોષી )  . (૨)  . અછત અને પ્રાપ્તિ . પહેલાં હતું કે શું ખાવું ? આજે થતું કે ખાવું શું !  . ( જગન્નાથ રાજગુરુ )  .…

. મારે નથી જોઈતું સ્વર્ગ નથી જોઈતું મુક્તિફળ; મારે તો જોઈએ કેવળ પાણી, મારા તરસ્યા ગામની પરબ ચાલતી રહે માટે.  . મારે નથી જોઈતા નવનિધિ; મારે નથી જોઈતાં અષ્ટસિદ્ધિફળ; મારે તો જોઈએ કેવળ ધાન, મારા ભૂખ્યા ગામની ઘંટી ચાલતી રહે માટે.  . મારે નથી જોઈતી ગાડી, ને નથી જોઈતી લાડી; મારે તો જોઈએ બસ માડી.…

. અંદરનું અંદર આવેલું, અંદરની બાજુનું મારું આંતરિક કદાચ પગથિયાં વગરનું છે. કદી હું એમાં જઈ શક્યો નથી. કોઈ સદી એવી નથી કે મેં ટકોરા ન માર્યા હોય. મને લાગે છે કે અંદર કોઈ હોય તો તે સાંભળતો નથી. એને હાથ હશે ? પગ હશે ? એને નહિ થતું હોય મન બહાર આવીને મને મળવાનું.…

. ક્ષીણ ભલે હોય મારો સ્વર પણ નિર્બળ નથી મારો નિર્ધાર  . મારા માટે હોય એ સ્નેહ વગર વધુ સરળ  . અલૌકિક છે આકાશ વહે છે પર્વતીય પવન અને મારા વિચારો છે પવિત્ર  . મારી રાત્રીની રખેવાળ અનિદ્રા વિહરે અન્યત્ર હું ન સેવું બુઝાયેલા તાપણાં સામે અને ટાવરની ઘડિયાળનો અણિયાણો કાંટો જણાતો નથી મૃત્યુના તીર…

. પહોંચ્યા ન ફરિશ્તાઓ, પયમ્બર નહીં પહોંચે, માણસની આ ઔલાદને ઈશ્વર નહીં પહોંચે !  . તારા સુધી કાગળ અને પત્તર નહીં પહોંચે, આંગળીઓ બરફ થૈ ગઈ, અક્ષર નહીં પહોંચે.  . બપ્પોર ઢળી સાંજ, કવેળાનું અંધારું; ભૂલું પડ્યું બાળક તે ફરી ઘર નહીં પહોંચે.  . બસ, આટલો ઈન્સાફ હું માગું છું જગતમાં: નિર્દોષના માથા સુધી પથ્થર…

. શ્વાસમાં થોડી વાર અમારે ભળવું હતું એક તમારા ધબકારને મળવું હતું…  . મૂંગી મૂંગી કેટલી રાતો પાંપણમાં ટમટમતી રહી, આંખથી ઓલ્યા ભવની ઓળખ ટીપે ટીપે ઝમતી રહી; આજની એક જ પળનું જીવન રળવું હતું ! શ્વાસમાં થોડી વાર અમારે ભળવું હતું…  . રણની તરસ ક્ષણમાં ભળી ઝાંઝવા જેવું વીંધતે રહી, એક બે ટૂંકી યાદની…