. દિવસ, મહિના, સાલ વિશે શું લખું તને ? વહેતા સમયની ચાલ વિશે શું લખું તને ?  . ચાલે છે ઠીક ઠીક ને એ રીતે ચાલશે, જીવનની આજકાલ વિશે શું લખું તને ?  . હે દોસ્ત ! એ તો જાત અનુભવની ચીજ છે, હું પ્રેમના કમાલ વિશે શું લખું તને ?  . તું જાણવા ચહે…

. આ ધરાને આભ સાથે જોડવી પડશે, ભગત કોઈ કૂંપળની સમાધિ તોડવી પડશે, ભગત  . એક પરપોટો ઘણો મગરૂર એની જાત પર એક-બે તોપો અણી પર ફોડવી પડશે, ભગત  . હામાં હા શું કામ ? હૈયે હોય એવું હોઠે હો લત હવે ગાંજા-ચલમની છોડવી પડશે, ભગત  . કોઈ ત્યાં કંકુ ચડાવીને પ્રતીક્ષા-રત રહે ખેર, ખાંભી…

. इस जहाँ में यूँ तो सब आसान है मेरी मुश्किल बस मेरा ईमान है  . जाने कब इस जिस्म से छूटूँगा मैं जाने किस तोते में मेरी जान है  . कर रहा है इक सदी का इंतज़ाम चार दिन का जो यहाँ मेहमान है  . क्या अजब है मौत है राहत का नाम और…

. હરિવર સાથે હેત ખુલ્લેખુલ્લું કહી દઉં છું કે ખપે નહીં સંકેત.  . છાનુંછપનું શાને કરવું ? ક્યાં કરીએ છીએ ચોરી ? રાધાશ્યામના પ્રેમની ઉપર કોની છે શિરજોરી ? હું શ્યામની કુંજગલી છું : મીરાંબાઈનો ભેખ.  હરિવર સાથે હેત.  . સાંવરિયાના સૂરની સાથે હોય અમારો નાતો, શ્યામની સાથે હોય સદાયે શરદપૂનમની રાતો. સૃષ્ટિ આખી તન્વી…

. હવે મૃગજળ મને તો બહુ વહાલ કરે છે હાથ સ્હેજ લંબાવું ભીનો કરવા છતાં રેતીના બાચકા ન્યાલ કરે છે  . તરવા માટે હવે રેતી ને આંખેથી ઝરવા માટેય હવે રેતી ઈચ્છાના સાગરની કોણે કરી હશે આવડી તે મોટી ફજેતી અટકળની લહેરો તો આવી આવીને ચૂંટી ખણીને સવાલ કરે છે આ મૃગજળ તને કેમ વહાલ…

. લાગણીને પાણીમાં પલાળીને ફણગાવી શકાય લાગણીને વાટી શકાય ચીરી શકાય નીચોવી શકાય લાગણીને કચડી-મચડી તોડી શકાય. લાગણીને વાવી શકાય ને વેચી શકાય. લાગણીને ગટરમાં પધરાવી શકાય. ને બાળી પણ શકાય. લાગણીનું બધું જ થઈ શકે એનું કાવ્ય બનાવીને કાન પર લગાડી શકાય ને બામ બનાવીને કપાળ પર લગાડી શકાય. એનો જામ બનાવીને દારુ ભરી…

. આશા-ઈચ્છાથી પર મને લઈ જા, ને નિરાશાથી પર મને લઈ જા.  . હું સમસ્યા છું, બીજું કંઈ જ નથી, આ સમસ્યાથી પર મને લઈ જા.  . તારી સાથે વિતાવું છું ક્ષણ-ક્ષણ, આ ક્ષણીકતાથી પર મને લઈ જા.  . તું બતાવી દે મારું સ્વર્ગ મને, મારી દુનિયાથી પર મને લઈ જા.  . રાહ જોઉં છું,…

. રાતને જ્યારે ઊંઘ નથી આવતી ત્યારે એ વાદળની પથારીમાં પડખાં ઘસે છે. પૃથ્વી એને પારકી લાગે છે અને આકાશ અજાણ્યું.  . પોપચામાં વિચારો પોલાદના ભારની જેમ એવા પડ્યા છે કે બીડ્યાં બિડાતા નથી. આંખ મીંચાય તો સ્વપ્નના દ્વાર ખૂલે પણ ઉજાગરાનો ઓથાર જંપવા દેતો નથી.  . કશું જ કામ નથી આવતું. ડૂબી ગયેલો સૂરજ…