. સૂર્ય લઈ અંધારું કંઈ સંતાડવું સહેલું નથી સૂર્ય થઈ અંધારું છે એ માનવું સહેલું નથી  . મુગ્ધ છું હું વાંસળી પર રૂપ પર કુરબાન છું તે છતાં તારી નજરમાં આવવું સહેલું નથી  . તું ભલેને આપવા તત્પર બનીને ત્યાં ઊભો હાથ જોડી તારી પાસે માગવું સહેલું નથી  . એક સમજણ છે જરૂરી ચાલતા રહેવા…

. ૧. ટોળું  . પ્રત્યેક વૃક્ષ અનાયાસે સ્થિતપ્રજ્ઞ હોય છે. તેથી વૃક્ષોનાં સમૂહને ટોળું ન કહી શકાય.  . ૨. વિમુખ  . સવારે જેનું મુખ સૂરજ તરફ નહોતું, એ સૂરજ્મુખીનું ફૂલ મારાઘરની ફૂલદાનીમાં હતું !  . ૩. મોહતાજ  . રસ્તાની લાચારી તો જુઓ, પોતે ક્યાંય જવા માટે છે, કે પાછા વળવા માટે ? એનો આધાર તેણે…

. હાલક ડોલક પડછાયાની વાત ન કર ! આપણ સૌના ભરમાયાની વાત ન કર !  . સાદ કોઈનો સામેથી આવે તો કે’ ! તારા શબ્દો પડઘાયાની વાત ન કર !  . કોઈ પરીની પાંખો કાપી નાખીને, પતંગિયુંના પકડાયાની વાત ન કર !  . આંખો મીંચી બેસી રે’વું પાલવશે પણ દ્રશ્યોથી ગભરાયાની વાત ન કર !…

. હરિ શબદ છે હોઠવગો, પણ હરિ, સ્વયમ કાં દૂર ? હરિ નિકટ આવી બોલે જીવ, સાંભળવા આતુર હરિ, સ્વયમ કાં દૂર ?  . એના પુનિત પગલે પગલે પંથ, પરિમલ પામે, ઝંખે મન દર્શન એ દૈવી, અખંડ રૂપ, અવિરામે. હરિ થાય જો, આંખવગા તો ઝળહળ ઝળહળ નૂર પણ હરિ, સ્વયમ કાં દૂર ?  . હેત…

. ઝાડ પરથી પાનનું ખરવાપણું કહેતું હતું કે ક્ષણ ગઈ છે આથમી છોડો મમત; હું પણાનું આખરે ઠરવાપણું કહેતું હતું કે ક્ષણ ગઈ છે આથમી છોડો મમત.  . શું મળ્યું છે ખાલી ઘર ફંફોસતા ? ભીંતે મઢેલો ખાલીપો કે એ જ પાછી શૂન્યતા ?  સાંપડેલું એક બસ ડરવાપણું કહેતું હતું કે ક્ષણ ગઈ છે આથમી…

. પ્રેમની બાબતમાં કોઈને સલાહ આપશો નહીં લોહી જ્યારે લયબદ્ધ નર્તન કરતું હોય અને ક્યારેક પ્રલયની જેમ ધસમસતું હોય ત્યારે તમારી વાણી સાંભળવા કોઈ તૈયાર નહીં થાય.  . પ્રત્યેક ઝંખે છે પ્રેમનો અનુભવ. ભલે પછી એમાં વફાઈ—બેવફાઈ, વહેમ, શંકા, શ્રદ્ધા, અંધશ્રદ્ધા હોય કે ન હોય; પણ દરેકને પોતાના હાથમાં ધખધખતો, સળગતો અંગારો મૂકવાની હોંશ હોય…

. ઉમેરી રક્ત મહેંદીમાં વધારે રંગ રાખ્યો છે, અનોખા પ્રેમીએ નોખા પ્રકારે રંગ રાખ્યો છે.  . જગતભરના બધા રસ્તા ઉતારા, મંઝિલો છોડી, ગલીમાં આપની આવી જનારે રંગ રાખ્યો છે.  . થવા દીધો ન અળગો રંગથી, બેરંગ મોસમમાં,  સતત આવીને ફૂલોના વિચારે રંગ રાખ્યો છે.  . નથી રાખ્યો દવાએ, ના દુઆ રાખી શકી એવો, મુલાયમ સ્પર્શની…

. મારે, રમકડું બની ગયેલા સમંદરમાં, ફરી ઘૂઘવાટની ચાવી ભરવી છે અને કાંઠે પડેલી જાળને, માછલી સાથે પ્રેમ થઈ જાય ત્યાં સુધી એક પગે ઊભા રહેવું છે મારે, ધમણમાં ટીપાતાં કુહાડના શિશુ સાથે દાણાના ગર્ભમાં ઊછરતા છોડનું સગપણ કરાવવું છે. મારે, તલવારો મ્યાન નથી કરવી, પરંતુ એ ખુલ્લી તલવાર પર, બાળક એકડો ઘૂંટે, તે જોવું…

. આમ જુઓ તો નગર આ ભીડનો સૈલાબ છે. બેઘડી નવરાશ જાણે એક સુંદર ખ્વાબ છે.  .  માણસો પણ હાથમાં ઘોંઘાટનાં પથ્થર લઈ, મૌનનાં આ શીશમહેલો ફોડવા બેતાબ છે.  . કાફલાને ગુમ કરી ખુદ મંઝિલે પહોંચી ગયા, નાખુદા થઈને ફરે છે એમને આદાબ છે.  .  ફૂલ કાગળનાં અને ખુશ્બૂ બધી અત્તર તણી, આમ જુઓ તો…

. મારા ઘરની બારી બહારનું વૃક્ષ હવે પાનખરનાં એંધાણ આપે છે. એ વૃક્ષનાં અડધાં લીલાં, અડધાં પીળાં ને વધુ તો રતુંબડાં પાંદડાં તડકામાં લહેરાય છે. પવન આવે ત્યારે રતુંબડાં પાંદડાં ચોક્કસ સમયે જ ખરખર ખરે છે. વૃક્ષ પરથી ખરવાના સમયની એમને કેવી રીતે ખબર પડતી હશે ? વૃક્ષથી અળગા થવું એટલે શું ?- એની એમને…