. મારે, રમકડું બની ગયેલા સમંદરમાં, ફરી ઘૂઘવાટની ચાવી ભરવી છે અને કાંઠે પડેલી જાળને, માછલી સાથે પ્રેમ થઈ જાય ત્યાં સુધી એક પગે ઊભા રહેવું છે મારે, ધમણમાં ટીપાતાં કુહાડના શિશુ સાથે દાણાના ગર્ભમાં ઊછરતા છોડનું સગપણ કરાવવું છે. મારે, તલવારો મ્યાન નથી કરવી, પરંતુ એ ખુલ્લી તલવાર પર, બાળક એકડો ઘૂંટે, તે જોવું…

. આમ જુઓ તો નગર આ ભીડનો સૈલાબ છે. બેઘડી નવરાશ જાણે એક સુંદર ખ્વાબ છે.  .  માણસો પણ હાથમાં ઘોંઘાટનાં પથ્થર લઈ, મૌનનાં આ શીશમહેલો ફોડવા બેતાબ છે.  . કાફલાને ગુમ કરી ખુદ મંઝિલે પહોંચી ગયા, નાખુદા થઈને ફરે છે એમને આદાબ છે.  .  ફૂલ કાગળનાં અને ખુશ્બૂ બધી અત્તર તણી, આમ જુઓ તો…

. મારા ઘરની બારી બહારનું વૃક્ષ હવે પાનખરનાં એંધાણ આપે છે. એ વૃક્ષનાં અડધાં લીલાં, અડધાં પીળાં ને વધુ તો રતુંબડાં પાંદડાં તડકામાં લહેરાય છે. પવન આવે ત્યારે રતુંબડાં પાંદડાં ચોક્કસ સમયે જ ખરખર ખરે છે. વૃક્ષ પરથી ખરવાના સમયની એમને કેવી રીતે ખબર પડતી હશે ? વૃક્ષથી અળગા થવું એટલે શું ?- એની એમને…

. રિક્તતા સાંજ ને સહરની છે યાદ વેરાન સૂના ઘરની છે  . ઢળતા પડછાયા સારા લાગે છે ને ઋતુ ગમતી પાનખરની છે  . ઝીણી ઝરમરા સી યાદ વરસે છે લાગણી લીલી આ પ્રહરની છે  . કૈફ આ જામની સૂરાનો નથી મેં જે પીધી છે એ અધરની છે  . કોઈ ઘરથી કશું મળે ન મળે આ…

. પરવાળા શી પાનીને હું પાંપણથી પસવારું જી, આંખમાં અજવાળાં આંજી હું ઝાંખપને સંવારું જી, તમે કહો તો રાધાજી હું જનમ જનમ ઓવરું જી.  . બંસીમાં તો છેદ સાત ને સાવ ખાલી ખાલી જી, કરે શ્વાસને કેદ પલકમાં તોય વા’લી વા’લી જી, ખાલીપામાં સૂર સજી હું વાલપને અવતારું જી, તમે કહો તો રાધાજી હું જનમ…

. રણની જ આસપાસ નદી દોડતી રહી છોડી બધી ભીનાશ નદી દોડતી રહી.  . એની તરસનું માપ કદી નીકળે નહીં; લઈ કાળઝાળ પ્યાસ નદી દોડતી રહી.  . પાલવને ઝાલવાનાં પ્રયત્નો ફળ્યા નહીં, કાંઠા થયા ઉદાસ નદી દોડતી રહી.  . જંપીને એક પળમાં નથી બેસતી કદી, જળમાં કરી પ્રવાસ નદી દોડતી રહી.  . તળિયાનો સળવળાટ બની…

. બેઉ હાથે દાન કરતા આવડે છે ને વ્યથાઓ મ્યાન કરતા આવડે છે  . સાંજ પડતા ઘર તરફ પાછો વળું છું એટલી ઉડાન કરતા આવડે છે  . હું નદીની જેમ વ્હેતો રાત-દિવસ એ જ રીતે ધ્યાન કરતા આવડે છે  . એટલે તો પાંદડા ગણતો નથી હું વૃક્ષનું સન્માન કરતા આવડે છે  . એટલો તો મનમાં…

. વૃક્ષ શી લીલાશ જ્યારે રક્તમાં વર્તાય ત્યારે માનવું કે આપણું હોવાપણું જીવંત છે; પાન શી નરમાશ જ્યારે રક્તમાં વર્તાય ત્યારે માનવું કે આપણું હોવાપણું જીવંત છે.  . બે ઘડી વાતો કરી છૂટા પડ્યાની વાત વીતે આજે કૈં વર્ષો થયા હોવા છતાંયે ક્યાંક; એ વાતની ભીનાશ જ્યારે રક્તમાં વર્તાય ત્યારે માનવું કે આપણું હોવાપણું જીવંત…

. મારા માથેથી ન ખેસવો આકાશ પરબારા હે માધવ ગોકુળ મૂકીને ન જાઓ કરી શ્વાસ નોધારા હે માધવ.  . નજરુંને સીમાડે ત્રોફેલી યમુના ભીંજવે લહેરાતો પાલવ, ગોધુલિ પાર ઊડે ઓધાજીનો રથ બાલાપણાનો લઈ વૈભવ, ફરકંતી આંખ કરે દૂરના પ્રવાસ વરતારા હે માધવ,   ગોકુળ મૂકીને ન જાઓ કરી શ્વાસ નોધારા હે માધવ.  . બંસીના સૂર સાવ…

. તું આવે કે ના’વે, હવે બધુંયે વ્યર્થ છે કદાચ તું બોલાવે, હવે બધુંયે વ્યર્થ છે.  . જળમાં મારો ડૂબકી ને જગત થૈ જાય ગુમ કોણ પછી સાંભળશે પાડો તળિયે જઈને બૂમ ?  . મનને શીદ ભરમાવે ? હવે બધુંયે વ્યર્થ છે તું આવે કે ના’વે, હવે બધુંયે વ્યર્થ છે.  . અમે મૂરખ કે ફૂલને…