. આમ જુઓ તો નગર આ ભીડનો સૈલાબ છે. બેઘડી નવરાશ જાણે એક સુંદર ખ્વાબ છે.  .  માણસો પણ હાથમાં ઘોંઘાટનાં પથ્થર લઈ, મૌનનાં આ શીશમહેલો ફોડવા બેતાબ છે.  . કાફલાને ગુમ કરી ખુદ મંઝિલે પહોંચી ગયા, નાખુદા થઈને ફરે છે એમને આદાબ છે.  .  ફૂલ કાગળનાં અને ખુશ્બૂ બધી અત્તર તણી, આમ જુઓ તો…

. મારા ઘરની બારી બહારનું વૃક્ષ હવે પાનખરનાં એંધાણ આપે છે. એ વૃક્ષનાં અડધાં લીલાં, અડધાં પીળાં ને વધુ તો રતુંબડાં પાંદડાં તડકામાં લહેરાય છે. પવન આવે ત્યારે રતુંબડાં પાંદડાં ચોક્કસ સમયે જ ખરખર ખરે છે. વૃક્ષ પરથી ખરવાના સમયની એમને કેવી રીતે ખબર પડતી હશે ? વૃક્ષથી અળગા થવું એટલે શું ?- એની એમને…

. રિક્તતા સાંજ ને સહરની છે યાદ વેરાન સૂના ઘરની છે  . ઢળતા પડછાયા સારા લાગે છે ને ઋતુ ગમતી પાનખરની છે  . ઝીણી ઝરમરા સી યાદ વરસે છે લાગણી લીલી આ પ્રહરની છે  . કૈફ આ જામની સૂરાનો નથી મેં જે પીધી છે એ અધરની છે  . કોઈ ઘરથી કશું મળે ન મળે આ…

. પરવાળા શી પાનીને હું પાંપણથી પસવારું જી, આંખમાં અજવાળાં આંજી હું ઝાંખપને સંવારું જી, તમે કહો તો રાધાજી હું જનમ જનમ ઓવરું જી.  . બંસીમાં તો છેદ સાત ને સાવ ખાલી ખાલી જી, કરે શ્વાસને કેદ પલકમાં તોય વા’લી વા’લી જી, ખાલીપામાં સૂર સજી હું વાલપને અવતારું જી, તમે કહો તો રાધાજી હું જનમ…

. રણની જ આસપાસ નદી દોડતી રહી છોડી બધી ભીનાશ નદી દોડતી રહી.  . એની તરસનું માપ કદી નીકળે નહીં; લઈ કાળઝાળ પ્યાસ નદી દોડતી રહી.  . પાલવને ઝાલવાનાં પ્રયત્નો ફળ્યા નહીં, કાંઠા થયા ઉદાસ નદી દોડતી રહી.  . જંપીને એક પળમાં નથી બેસતી કદી, જળમાં કરી પ્રવાસ નદી દોડતી રહી.  . તળિયાનો સળવળાટ બની…

. બેઉ હાથે દાન કરતા આવડે છે ને વ્યથાઓ મ્યાન કરતા આવડે છે  . સાંજ પડતા ઘર તરફ પાછો વળું છું એટલી ઉડાન કરતા આવડે છે  . હું નદીની જેમ વ્હેતો રાત-દિવસ એ જ રીતે ધ્યાન કરતા આવડે છે  . એટલે તો પાંદડા ગણતો નથી હું વૃક્ષનું સન્માન કરતા આવડે છે  . એટલો તો મનમાં…

. વૃક્ષ શી લીલાશ જ્યારે રક્તમાં વર્તાય ત્યારે માનવું કે આપણું હોવાપણું જીવંત છે; પાન શી નરમાશ જ્યારે રક્તમાં વર્તાય ત્યારે માનવું કે આપણું હોવાપણું જીવંત છે.  . બે ઘડી વાતો કરી છૂટા પડ્યાની વાત વીતે આજે કૈં વર્ષો થયા હોવા છતાંયે ક્યાંક; એ વાતની ભીનાશ જ્યારે રક્તમાં વર્તાય ત્યારે માનવું કે આપણું હોવાપણું જીવંત…

. મારા માથેથી ન ખેસવો આકાશ પરબારા હે માધવ ગોકુળ મૂકીને ન જાઓ કરી શ્વાસ નોધારા હે માધવ.  . નજરુંને સીમાડે ત્રોફેલી યમુના ભીંજવે લહેરાતો પાલવ, ગોધુલિ પાર ઊડે ઓધાજીનો રથ બાલાપણાનો લઈ વૈભવ, ફરકંતી આંખ કરે દૂરના પ્રવાસ વરતારા હે માધવ,   ગોકુળ મૂકીને ન જાઓ કરી શ્વાસ નોધારા હે માધવ.  . બંસીના સૂર સાવ…

. તું આવે કે ના’વે, હવે બધુંયે વ્યર્થ છે કદાચ તું બોલાવે, હવે બધુંયે વ્યર્થ છે.  . જળમાં મારો ડૂબકી ને જગત થૈ જાય ગુમ કોણ પછી સાંભળશે પાડો તળિયે જઈને બૂમ ?  . મનને શીદ ભરમાવે ? હવે બધુંયે વ્યર્થ છે તું આવે કે ના’વે, હવે બધુંયે વ્યર્થ છે.  . અમે મૂરખ કે ફૂલને…

. શ્વાસ ને ઉચ્છવાસની વચ્ચેનો ગાળો ખાલીખમ, આવ-જા કરતો હવાનો એક થેલો ખાલીખમ.  . ને વ્યથાઓ પ્યાસની હું શું જણાવું આપને? હાથમાં આવ્યો હતો એકાદ પ્યાલો ખાલીખમ.  . થાય છે આભાસ ત્યાં કોઈ ચહેરાનો હજી, જો ઉં છું હું જ્યારે જ્યારે એ ઝરૂખો ખાલીખમ.  . સ્વપ્ન થઈને આવ યા આંસુ થઈને આવ તું, કોઈ પણ…