લાવ, ખભે ઝોળી ભેરવી નીકળી પડું ક્યાંક. અંતહીન મેદાનોની મોકળાશ આંખોમાં આંજી દઉં. ગીચ જંગલોની ભૂલભુલામણીમાં હરણના બચ્ચાની જેમ અટવાયા કરું. નદીના ખળખળ પ્રવાહમાં વહ્યા કરું માછલીના ચટાપટાળા રંગ પહેરી. સૂર્યનાં કિરણ પીઠ પર બાંધી છમછમ નાચું. પક્ષી બની પહાડો પર ઊડતાં-ઊડતાં આકાશને જરા અડીને કલબલી ઊઠું. વાદળોની આરપાર ઊતરીને ભરી દઉં છાતીમાં તાજી હવા.…

તું ફક્ત ના હાર જો કે જીત જો યુદ્ધ કરવાનીયે એની રીત જો  . દુશ્મનો હથિયાર હેઠાં ફેંકશે મ્યાનમાંથી કાઢશે તું સ્મિત જો  . હું ગઝલના ગામમાં રહેવા ગયો યાદ આવ્યું તોય પાછું ગીત જો  . ભાગ અંદર આ પ્રસિદ્ધિની ક્ષણે કોક બાંધે છે અહમની ભીંત જો  . કામ સહુ પૂરાં કરીને નીકળ્યા યાદ આવ્યું…

શૈય્યા હો ભીષ્મસાત, ખીચોખીચ બાણ હો ઢળતી હવાનો ઢાળ સહજ, સપ્રમાણ હો  . ડૂબે નજર તો કહ્હેક ડૂબે તળ-અતળ સુધી કૂવાના સ્થિર જળમાં ખતરનાક તાણ હો  . કંડારું લાજવાબ ગઝલ-શેર મોજથી વિચાર હો તો ખુદ-બ-ખુદ આરસપહાણ હો  . સામે મળેલ લહેરખીનું નામ-ઠામ શું ? જાણું કશું ન હુંય ને એ પણ અજાણ હો  . કરવી…

(૧) તરસ્યો થા, મારા જીવ સદાય માટે અને સહેજ પણ જંપ વિના તલાશ્યા કર. આ નીરવ ઝુરાપો તારા હૃદયનેતળિયે ભલે લપાઈ રહે. તું તારા ઉચ્ચારાયેલા પ્રત્યેક શબ્દનું બીજ થઈ જા. . (૨) તારા ચહેરા પરનું સ્મિત દ્રશ્ય માટે પૂરતું છે. તારા નામનો ધ્વનિ ગીત માટે પૂરતો છે. તારી ચાબૂકનો પડછાયો જ્યાં પૂરતો હોય ત્યાં શા…

ઈશ્વરની હથેળી જેવા પાંદડા ઉપર હવા કોનું નામ લખે છે એ જાણવાનો વિસ્મય હજી હું જાળવી શક્યો છું એના આનંદથી હું રોજ નવાનકોર ઊગતા સૂર્યનું પૂર્ણ ઉમળકાથી સ્વાગત કરું છું.  . હવે મને વીતી ગયેલી રાત પરાઈ લાગે છે અને દિવસ મને મારો લાગે છે.  . કોઈક આપણું હોય અને આપણે પણ કોઈકના હોઈએ પછી…

  બસ એ જ સંબંધો સાચા, જેની પાસે સ્વયમ ખુલતી હોય હૃદયની વાચા. . લાલચોળ તડકાઓ જયારે જમાનો હાથ ઉગામે, એવે ટાણે છત્રી લઈને મળી જાય છે સામે. સાચવવાની લ્હાય નહીં ને છતાં રહે નાં કાચા. . સમજણનું આકાશ હોય ને હોય સ્મરણની સીડી, બંને પાસે સાકાર તો બંને જાને કીડી. ગમે તા થી સ્પર્શો,…

મને તારી પાસે સતત રાખજે, તું કાંટો બને તો મને વાગજે. . હજી તો હું રૂ છું દીવો થઇ જઈશ, પછી તારી ફૂંક ફૂંકે ચાખજે. . યુગોથી ઉઘાડો જનમ લઇ ફરું, મને તારી પાંપણ વડે ઢાંક્જે. . ભલે તાવ રૂપે તું આવે મને, પ્રથમ ટાઢ વાઈ ખબર આપજે. . મંદિરથી ઘર મારું પાસે પડે, તું…

સાયબાએ લઈ આપી ગુલ્લાબી સાડી, પ્હેરી તો કહે છે કે આખા મલકમાં જોઈ નથી આવી ગુલાબની મેં વાડી. સાયબાએ…  , માખણની કાયા પર શોભે છે સાડી કે શોભે છે કોઈના અભરખા, સાયબાનો પોતીકો રેશમી મિજાજ અને સાડીનું પોત બેય સરખાં સપનાના ક્યારામાં જિંદગી ઊગાડી સાયબાએ…  . અંગો પર વહાલપનું વાવેતર કરવાનાં સપનાંઓ જોવા હું જાગું,…

એમના ઉંબર સુધી જઈને નથી ફાવી શક્યા, અફસોસ છે આંખ કે આંસુનું સરનામું નથી માગી શક્યા, અફસોસ છે  . એકસો ને આઠ મણકા આયખામાં ગોઠવી દીધા પછી એક પગલું એક પગલામાં નથી માંડી શક્યા, અફસોસ છે . આભ, રેતી, મેઘ, ધરતી, કૈંક રૂપે લોક સરખાવ્યા કરે પણ હતા એવા જરીયે પણ નથી લાગી શક્યા, અફસોસ…