સાહિબ, દર્શન ઝટપટ દેજો. નાના-મોટા પટ પછવાડે હવે ન ઝાઝું રહેજો.  . સમરણનાં તંતુને ટેકે ક્યાં લગ ઊભા રહેવું ? જીવ ઝૂરતો અંદર અંદર એ દખ કોને કહેવું ?  . મનના ગુના માફ કરી, પંપાળી પડખે લેજો.  સાહિબ, દર્શન ઝટપટ દેજો.  . મોઢામોઢ થવાની ઈચ્છા રોમેરોમમાં ઊગે, કેદ થયેલો કૂવો દરિયે કેમ કરીને પૂગે ?…

સાહિબ, જરા ઝંખીએ ઝાંખી. ભાંગેલી ભીતરની બારી અમે ઉઘાડી રાખી.  . ક્યાં કહીએ કે અમને આપો સૂરજ આખેઆખો ? એકાદા કિરણની આંગળીએથી ચપટીક ચાખો.  . એક પલકમાં ઓગળશે આ જીવની બધી તુમાખી. સાહિબ, જરા ઝંખીએ ઝાંખી.  . ઝીણો એ ઝબકારો ઉલેચે અઢળક અંધારા, થીજી જાતા અચરજઘેલી આંખોના પલકારા !  . પાર કરાવે પદ નાનકડું,નાની અમથી…

એક કલાકથી એ બસની લાઈનમાં ઉભો હતો. બસ આવતી અને ભરાઈને ચાલી જતી. ને છતાં લાઈન તો એટલી ને એટલી જ હતી. સદનસીબે એક ખાલી બસ આવી. પાછળથી એને ધક્કો વાગ્યો અને એ ધકેલાઈને બસમાં ચઢી ગયો. બારી પાસે જગ્યા ખાલી હતી. ત્યાં જઈને એ બેઠો. બારીની બહાર નિહાળવું તો ક્યારેક આંખો બંધ કરીને વિચારવું…

લે જરા તારામાં સ્થાપી જા મને, સ્હેજ મારામાંથી કાપી જા મને.  . મારી ભીતર ધગધગે છે તાપણું, તું ય જો ઈચ્છે તો તાપી જા મને.  . મારું કદ પહેલેથી જે છે એ જ છે, લે ફરી એકવાર માપી જા મને.  . ઘોર અંધારનો લાવારસ છું હું, મીણબતી ! લે જરા પી જા મને.  . સૂર્ય…

મારી અંદરથી નીકળીને, કોઈક ક્યાંક ચાલ્યું ગયું છે; હવે હું પણ રહ્યો નથી મારામાં ! હવે એકલતા વચ્ચે એક ઊભું છે નામ; બાકી આખી કઠપૂતળી ગઈ ગારામાં!  . હતાં રૂપ અને રંગ એનાં નોખાં-નોખાં; ને આખી દુનિયાની સ્હેલ એણે કીધી ! પાછી સઘળે જઈ આવી અને બેઠીને વાત; એણે ક્યાંય નહીં પહોંચ્યાની કીધી ! મારી…

સુખદુ:ખ છે મનની પાટી પર, જગ્યા જરાય નહિ ભૂંસ્યા વગર તો એક પણ પંક્તિ લખાય નહિ.  . દાવા-દલીલ માટે જરૂરી છે બારીકી, મોટેથી બોલશો તો કંઈ પુરવાર થાય નહિ.  . તરતું મૂકી લખાણ, ખસી જાવ બાજુએ, કાગળની હોડીને કદી ધક્કા મરાય નહિ.  . માપી, ગણી શકો એ બધું કામનું નથી,  જો છે મહત્વનું તો એ…

આંખમાં અનુરાગ જેવું હોય પણ, ના હોય પણ, ચાંદમાં પણ દાગ જેવું હોય પણ, ના હોય પણ.  . લાકડાંને ક્યાં સુધી સંકોરવાં એ તો કહો, તાપણીમાં આગ જેવું હોય પણ, ના હોય પણ.  . સાંજનાં પંખી બધાં ફરે છે ક્યાં જવા ? આ  નગરમાં બાગ જેવું હોય પણ, ના હોય પણ.  . ધૂળનો ઢગલો ગણીને…

એક લસરકે અજવાળું અજવાળું કરતી ચરણકમળની ધૂળ ! ભલે કોઈને હોય નહીં પણ અમને ભલી કબૂલ !  . અંજાતી જ્યાં આંખ જરાશી અંધારું અટવાતું પ્હો ફાટતા, ઝાકળ વચ્ચે મારગ કરતું જાતું કોણ કહે છે : ઝાકળભીની ડાળી સંગે ફૂલ સરીખું ઝૂલ ?!  . અંતર પર અંતરની ભીની પીંછી મઘમઘ ફોરે પૃથ્વી પટ પર ચિત્ર અલૌકિક રોજ…