આંખમાં અનુરાગ જેવું હોય પણ, ના હોય પણ, ચાંદમાં પણ દાગ જેવું હોય પણ, ના હોય પણ.  . લાકડાંને ક્યાં સુધી સંકોરવાં એ તો કહો, તાપણીમાં આગ જેવું હોય પણ, ના હોય પણ.  . સાંજનાં પંખી બધાં ફરે છે ક્યાં જવા ? આ  નગરમાં બાગ જેવું હોય પણ, ના હોય પણ.  . ધૂળનો ઢગલો ગણીને…

એક લસરકે અજવાળું અજવાળું કરતી ચરણકમળની ધૂળ ! ભલે કોઈને હોય નહીં પણ અમને ભલી કબૂલ !  . અંજાતી જ્યાં આંખ જરાશી અંધારું અટવાતું પ્હો ફાટતા, ઝાકળ વચ્ચે મારગ કરતું જાતું કોણ કહે છે : ઝાકળભીની ડાળી સંગે ફૂલ સરીખું ઝૂલ ?!  . અંતર પર અંતરની ભીની પીંછી મઘમઘ ફોરે પૃથ્વી પટ પર ચિત્ર અલૌકિક રોજ…

ખેલવાનું, હારવાનું ખૂબ કપરું હોય છે જાતને સમજાવવાનું ખૂબ કપરું હોય છે  . પોતપોતાનું મળે છે આભ તો સૌ કોઈને પંખી માફક ઊડવાનું ખૂબ કપરું હોય છે  . પૂર્ણમાંથી અલ્પ, પાછું અલ્પમાંથી પૂર્ણ પર ચંદ્રગતિએ ચાલવાનું ખૂબ કપરું હોય છે  . કાળું કાળું ઘટ્ટ અંધારું બધે વ્યાપેલું હો, તે સમય અજવાળવાનું ખૂબ કપરું હોય છે…

ખોટા સરવાળા જેવો હું ગણતાં ગણતાં થાકી જાશો, માણસ નામે પુસ્તક છું હું ભણતાં ભણતાં થાકી જાશો.  . પીડા પાર વગરની થાશે, દર્દોથી ઉબકાઈ જવાના, જખમો લોહીઝાણ મળ્યાછે, ખણતા ખણતા થાકી જાશો.  . ખળભળ થાતી બહુમાળીમાં, ઝાંખો ઝાંખો જીવ બળે છે, ખરવા લાગ્યા કૈંક મિનારા, ચણતા ચણતા થાકી જાશો.  . તાકા રેશમના વણનારા હાથ મશીને…

આપણી વચ્ચે એક એવો મહામાનવ થઇ ગયો, જે પોતાની જાતને છેતરવા તૈયાર ન હતો. જે મનુષ્ય પોતાની જાતને ન છેતરે, તે અન્યને છેતરી શકે ખરો? એ મહામાનવ મરવા તૈયાર હતો, પરંતુ કોઇને મારવા માટે તૈયાર ન હતો. એનું જીવન ખુલ્લી કિતાબ જેવું હતું. એ માણસનો એક્સ-રે આખી દુનિયાને જોવા મળ્યો. ફોટોગ્રાફ છેતરે, પરંતુ એક્સ-રે કદી…

ઝાંઝવા પીતી રહું, રોકી શકે ક્યાં રણ મને ! સાવ સૂકી રેતનું છે તીવ્ર આકર્ષણ મને !  . વૃક્ષના જેવી કફોડી છે દશા મારી જુઓ, ઝંખના આકાશની ને મૂળનું વળગણ મને !  . સૂર્યની સાથે ક્ષિતિજે આથમી જાવું અફર, ને સતત શોધ્યા કરે અજવાસનું પ્રાંગણ મને !  . આયનામાં કેટલાં વર્ષો પછી જોયું અને, મામલો…

હુંય આવી જાઉં અંતે પાઘડીનો વળ બની, ને ભુલાતો જાઉં કોઈ ગતસમયની પળ બની.  . આ સમયના વૃક્ષ પર માનવ ઝૂલે પણ ક્યાં સુધી ? મોત કેરા હાથમાં એ જઈ શકે છે ફળ બની.  . કેટલાં ડગલાં ભરે એની ખબર ક્યાંથી પડે ? આ ધરા પણ છેતરે છે હરઘડી જ્યાં છળ બની.  . હર દશા…

શુષ્કતાની એ વિલક્ષણતા જ અલગારી હતી; રણ વચોવચ છમ્મલીલી એક જે ક્યારી હતી.  . ભરબપોરે ધૂળની પીડાને તેં ઠારી હતી; પાડીને કુમકુમ પગલીઓ કેડી શણગારી હતી.  . હું વિજય પામું હતો એવો જ આશય એટલે તેં જ જાણી જોઈને આખી રમત હારી હતી !  . સ્વપ્ન તારાં આવતાં’તાં મારી આંખોમાં સતત, સાવ ટૂંકી રાતને મેં…

નથી મંઝિલ મળી એનો ચરણને દોષ ના આપો કશું દેખાય ના તો આવરણને દોષ ના આપો  . હકીકત છે તમે એકેય પણ બારી નથી ખોલી  બધે અંધાર છે ઘરમાં કિરણને દોષ ના આપો  . નજર સામે પડેલું સત્ય સમજાતું નથી એને લખ્યું વાંચી નથી શકતો અભણને દોષ ના આપો  . નથી સંભવ હિસાબો રાખવા વીતેલ…