દીકરા સાથે રહેવા મા હૃદયમાં હર્ષ રાખે છે, દીકરો બીમાર મા માટે અલગથી નર્સ રાખે છે.  . સહેજ અડતાંમાં જ દુ:ખો સામટાં થઈ જાય છે ગાયબ, મા હથેળીમાં સતત જાદૂઈ એવો સ્પર્શ રાખે છે.  . આપી દે થોડાં પતિને, આપી દે સંતાનને થોડાં, મા સ્વયંને જીવવા તો એક પણ ક્યાં વર્ષ રાખે છે.  . ઠેસ…

એક તું જ છે ને તું અહીં બધેય છે; એમ તું જ ઉપમાન, ઉપમેય છે.  . હું કદીય પારખી શકીશ ના તને; ને કદીય પારખું ન – એ જ ધ્યેય છે.  . સૂર કે શ્રુતિ કશું ન આંબતું તને, તું વિશુદ્ધ ગાન છે ને તું અગેય છે.  . કૈં વિકલ્પ તો નથી છતાં વિકલ્પ છે;…

પ્રિય, ‘તું મારો ને હું તારી’- એમ તો હૃદયની લાગણીઓ પ્રદર્શિત કરવા માટે આવાં વાક્યોની જરૂર પડે ખરી. પણ પછી આ જ વાક્યો લાગવા માંડે છે અનાવશ્યક અને જૂનાં ! અને પછી તો આવાં વાક્યો બોલવાં એટલે જાણે સંબંધોનું અપમાન જ. કારણ જેમ જેમ સંબંધ વિકસે છે તેમ શબ્દો ખરી પડે છે સાવ હળવાશથી. એ…

પૂર્ણના પ્રગટીકરણનો પ્રશ્ન તો ઊભો જ છે, અલ્પનાં આવાગમનનો પ્રશ્ન તો ઊભો જ છે.  . પગ કશે પહોંચી કરી દે હાથ ઊંચા તોય પણ, મનમાં આગામી સફરનો પ્રશ્ન તો ઊભો જ છે. . વાયુ પરપોટો બનીને પાણીમાં બેસી ગયો, પણ હજી શઢમાં પવનનો પ્રશ્ન તો ઊભો જ છે.  . શોભતો’તો જે અલંકારોથીએ ત્યાગ્યા પછી, ચીંથરે…

જીવનથી થાકી હારી મેં ગઝલો લખી નથી ઈચ્છાઓ મારી મારી મેં ગઝલો લખી નથી  . ઈસ્લાહ મેં ગઝલની કરી છે સતત છતાં ઊર્મિઓને મઠારી મેં ગઝલો લખી નથી  . મારી ગઝલના કેન્દ્રમાં મારી જ મોજ છે મહેફિલ વિષે વિચારી મેં ગઝલો લખી નથી  . પેલા સમી; આનાથી સારી; આવી; આવી નૈં- એવી શરત સ્વીકારી મેં…

એ પ્રશ્નમાં ડૂબેલું સદીઓથી મારું ઘર છે હું એકલવ્ય છું કે છું કર્ણ ક્યાં ખબર છે  . નીકળ્યો હતો એ ક્ષણની હળવાશ ક્યાં ગઈ ? બદલાઈ હું ગયો કે રસ્તાની આ અસર છે  . જ્યાં આવતાં હવા પણ ધ્રુજે છે એ જગાએ પગલું પડ્યું આ કોનું? કોની અવર-જવર છે  . અહીંયાં શું લાગણી કે, શું…

आगाज तो होता है अंजाम नहीं होता जब मेरी कहानी में वह नाम नहीं होता  . जब जुल्फ की कालिख में गुम जाए कोई राही बदनाम सही लेकिन गुमनाम नहीं होता . हंस-हंस के जवां दिल के हम क्यों न चुनें टुकडे हर शख्स की किस्मत में ईनाम नहीं होता  . बहते हुए आंसू ने…

 યાર, અનરાધાર, બેસુમાર જાવું રહી ગયું આપણું એકાદ ઈચ્છાપાર જાવું રહી ગયું  . પગરવોના પગરવોની પાર પહોંચી ગ્યા પછી  પગ ઉપાડી સહેજે ડેલી બહાર જાવું રહી ગયું  . ખોખલા, ખાલી અવાજોમાં જ પૂરી થઈ સફર અનહદોની હદમાં પડઘાકાર જાવું રહી ગયું  . પૂર્ણતાનો કેફ જીવનભર ઉતારી ના શક્યા અધ-મધુરા દેશ, અધ્યાહાર જાવું રહી ગયું  .…

કૃપા બસ એટલી ઈશ્વર થવા દે, તું મારા ઘરને મારું ઘર થવા દે.  . નવો કંઈ ખેલ જાદૂગર થવા દે, સઘન અંધકાર છૂમંતર થવા દે.  . પવન, આ જ્યોતની ઉંમર થવા દે, જરા અજવાસ પણ પગભર થવા દે.  . દુવા માંગુ કે મારા કદ પ્રમાણે, કદી તો માપસર ચાદર થવા દે.  . બધાં સુખદુ:ખ મને…

જ્યાં જ્યાં તમે પગલાં કરો એ ભોમ બોલશે, તારા-ગગનની સાથ, સૂરજ-સોમ બોલશે !  . ચૂપકી તમે સાધી ભલે, પણ વાત નહિ બને; છે જેટલાં તન પર, બધાં એ રોમ બોલશે !  . કરશે અવળચંડાઈ શબ્દો જે ઘડી હવે, લૈ હાથ બાજી, નાદ ઊઠશે, ઓમ બોલશે !  . ઊઘડી રહી છે આ ગઝલ પણ જો ધીરે…