શ્વાસ ખૂટતા જાય છે આ જાત સંકેલો હવે આ કૈંક સંકોચાય છે આ વાત સંકેલો હવે . ના તમે ઊડી શકો, ના સ્વપ્ન પણ ઊડી શકે આ પાંખ પણ વહેરાય છે આ આભ સંકેલો હવે  . આંખ મીંચી તીર મારીને નિશાનો સાંધતા એ તીર ખાલી જાય છે આ હાથ સંકેલો હવે  . સૂર્યની તો વાટ…

 ઉઘાડે પગે ન અમસ્તો ચમન તરફ દોડ્યો, ઈજન વસંતે દીધું તો સુમન તરફ દોડ્યો !  . બધા મુકામ નકામા થયા જો સાબિત તો, વિહંગ-પાંખ સજી હું ગગન તરફ દોડ્યો !  . પ્રગટતી આગ હતી દિલ મહીં કરુણાની, ભડકતી રાખવા જ્વાળા પવન તરફ દોડ્યો !  . કે મ્યાન કેમ ન તલવાર દુશ્મનોની હો ? કલમ કરે…

દરિયો, પહાડો ભલભલા રસ્તો કરી આપે, મારી પુકારોને હવા રસ્તો કરી આપે.  . ઘરમાં કરીને કેદ નીકળ્યા છો તો જાણી લો; અમને તે ઘરના આયના રસ્તો કરી આપે.  . અટકી પડી છે સાવ અધવચ્ચે ગઝલ મારી; શબ્દોને કહો, આવી જરા રસ્તો કરી આપે.  . ઠોકર પછી પણ માર્ગના સૌંદર્યને નીરખે; એવા જ પગલાને ખુદા રસ્તો…

વેરાન મારા ઘરના આંગણની વાત કર મા ! તૂટેલ-દ્વાર કેરા તોરણની વાત કર મા !  . થંભી જશે કદાચિત દુ:ખતા હૃદયની ધડકન, દે તું દવા, દરદના કારણની વાત કર મા !  . એકાંતના કિનારે બેસી નિહાળ દુનિયા, દીવાના લોકો પાસે સમજણની વાત કર મા !  . આ જિન્દગી કરી દઉં બસ ઓળઘોળ તુ જ પે,…

ખુદ જાતને સુધારવાનું મન થયું; શેતાનને પડકારવાનું મન થયું.  . કોઈ છબી રળિયામણી એવી હતી, એ દિલ મહીં ઉતારવાનું મન થયું.  . લો, રણ વટાવ્યું ને સરોવર સાંપડ્યું; ‘છે’- સાંઢણી ઝોકારવાનું મન થયું.  . આ કાગડો બોલ્યા કરે ઘરઆંગણે, આ આંગણું શણગારવાનું મન થયું.  . કે મૌનને ઘેરી વળી છે શૂન્યતા; કો’ શબ્દને પોકારવાનું મન…

આયના પર ચાલવું મુશ્કેલ છે, બિંબને પડકારવું મુશ્કેલ છે !  . સાવ કોરું છે સરોવર આંખનું, એ જ તો છલકાવવું મુશ્કેલ છે.  . એક વર્તુળમાં તમે જીવી શકો, વૃક્ષની સમ ફાલવું મુશ્કેલ છે.  . વાટ પકડે છે તમસ, પડતાં નજર, તેજથી ટકરાવવું મુશ્કેલ છે.  . નામ એનું ભીંત પર ને ખેસ પર, કાળજે કંડારવું મુશ્કેલ…

વાદળું થૈ જાઉં છું, વરસાદ તારા ઘર સુધી આવ્યો હશે; કેટલા છાંટા બનીને સાદ તારા ઘર સુધી આવ્યો હશે.  . કેમ પથ્થરની બની છાતી અને આ વ્રજ શી સંવેદના- એજ પથ્થર ગાળતો સંવાદ તારા ઘર સુધી આવ્યો હશે.  . મેં અહીં વરસો પછી મારી જ સાથે ગોઠડી માંડી હતી, છેક રોમેરોમમાં ઉન્માદ તારા ઘર સુધી…