એ દિવસે તું આવજે… અને ખભે હાથ મૂકીને ખાલી એટલું જ કહેજે કે ચિંતા નહીં કરીશ, હું બેઠો છું… અચાનક ક્યાંકથી ઊગી નીકળેલી ગાંઠને ઉકેલવામાં તારી મદદની આમા તો કોઈ જરૂર નથી તો પણ, તું આવજે ખરો અને દસ બાય દસનાં એરકંડિશનિંગ હાઈજીન ઓરડામાં ચાલતું બધું જ જોયે રાખજે ચૂપચાપ પીન ડ્રોપ સાઈલન્સ વચ્ચે ચાલતાં…

ઠીક છે, જવું હોય તો જાઓ પણ તમને નહીં જવા હું દઉં. ફરી ફરીને, રહી રહીને એક વાત હું કહું : -કે તમને નહીં જવા હું દઉં.  . મારો વિરાટ લોભ- એને કોઈ કશો નહીં થોભ અમને ક્યાં છે કોઈ સંકોચ ? અમને નથી કશો કોઈ છોછ. વેલ વૃક્ષને વળગે એમ જ તમને વળગી રહું…

મારી જિંદગી- રસ્તે રઝળતા નક્કામાં કાગળિયાં જેવી… ક્યારેક, કોઈ નાનકડાં બાળકના હાથમાં આવી જાઉં તો બહુ બહુ તો રોકેટ બનીને હવામાં જરાવાર ઊડું ! ને કાં તો હોડકું બનીને તરું પાણીના નાનકડા પ્રવાહમાં થોડીવાર ! પણ તેથી શું ?! આકાશમાં ઊડીને કે પાણીમાં તરીનેય મારી ચાહ ક્યાં પૂરી થવાની ? રખેને હું, તારા હાથમાં આવી…

પ્રથમ મુલાકાતમાં સ્વામી વિવેકાનંદને એક અમેરિકને પૂછ્યું અમારા ઈશુ કહે છે કોઈ તમને એક ગાલ પર તમાચો મારે તો તમે બીજો ગાલ સામો ધરો તો તમારો ધર્મ શું કહે છે ?  . ત્યારે સ્વામી વિવેકાનંદે બે વિકલ્પો બતાવ્યા.  . ૧. અમે ધર્મ સમજીને વર્તન જ એવું કરીએ કે તમાચો ખાવાનો વખત ન આવે.  . ૨.…

ભલભલા લોકો હૃદયનું ચેન હારી જાય છે લાગી શરત એમની ઝુલ્ફો ઉપર તો તુંય વારી જાય છે લાગી શરત  . સૂર તારો કંઠ તારો લોક તારા તે છતાંયે એ સભામાં એ, ગુલાબી સ્મિતથી મેદાન મારી જાય છે લાગી શરત  . એ પૂજારી છે બહુ સોહામણો ને એટલે શ્રદ્ધા લઈ છોકરી દરરોજ મંદિર એકધારી જાય છે…

મળવાનું નામ હવે મૃગજળ રાખો ને નહિ મળવાનું નામ હવે પાણી સાંભળ્યું છે કહાન તમે રાજા થયા છો ને રાજાને સોળસો રાણી  . બહાવરી આ આંખોને સમજાવી થાકી પણ થાય છે જરીય ક્યાં બંધ ? આંખો તો આંખો પણ કાનને હજીય કેમ પજવે છે પગરવની ગંધ ?!  . પરવશતા પ્રેમમાં આટલી હશે એ કેમ લીધું…

પાંપણ ઉપર થીજી ગઈ છે જે ક્ષણો એ યાદ છે જોયાં હતાં જે સોણલાં અકબંધ ને આબાદ છે.  . એના કદમને રોકવા બેડી બનાવી યાદની આંખો મહીં એ કેદ થૈ કેવા ફરે આઝાદ છે ?  . આકાશને બાંધ્યું જરી સંબંધના મેં તાંતણે ભીની થઈ આંખો અહીં ને ત્યાં થયો વરસાદ છે !  . કાચા હશે…

તારી એક એક વાતમાં કમાલ રે, અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે. તું નીરખે ત્યાં ઊડે ગુલાલ રે, અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે. . ઝાકળની પાંદડીમાં હૈયું ગૂંથીને પછી ઝળહળતો દીધો આ દેહ રે ! પાંપણ ખોલીને જરા મધમીઠી જનનીની નજરેથી પીવડાવે નેહ રે ! તારી કીકીમાં ટહુકે છે વ્હાલ રે, અમે પળભરમાં થઈ…

શું કરું ? શું કરવું સમજાયું નહીં એટલે ગણું ગણું ને ભૂલી જાઉં એવું કામ કર્યા કર્યું. પૂનમની રાતે (અમાસે તો સહેલા !) આંખ-મીચકારતા તારા ગણ્યા. પારિજાતની ખુલ્લી-અર્ધખુલ્લી કળીઓ ગણી. બારી બહાર ટપ ટપ ટપકતાં વર્ષાનાં ફોરાં ગણ્યાં. ઘડિયાળના કાંટા ખસે એ ક્ષણ પકડવા પ્રયત્ન કર્યો. મિનિટમાં મારી આંખો કેટલી વાર પલકારે છે એની અરીસામાં…

થઈ ગયા તાર-તાર રમવામાં, લાગણીનો જુગાર રમવામાં. . મન પડ્યું તેમ મોજ માણી છે, જોઈ ના જીત-હાર રમવામાં.  . એક-બે દાવમાં જ ક્યાં થાક્યો ? લઉં અનુભવ હજાર રમવામાં.  . દોસ્ત ! તું ય ઝંપલાવ દિલ ખોલી, જો મજા છે ધરાર રમવામાં.  . જિંદગી ક્યાં વિષય છે ચર્ચાનો, છે ‘જતીન’ ફક્ત સાર રમવામાં.  . (…