૨. મારા ફળિયામાં આવ્યા હરિ મને અણથક આંખોથી દેખતી કરી. . મારી ધૂળભરી ઓસરીમાં બેઠા મારે કાજ અસખ કેવાં વેઠ્યાં ! હું તો નઘરોળ લાજી મરી…  . હરિને જોયા આંસુની સોંસરા હરિ બોલ્યા : ‘ના થઈએ અણોસરા કદી ખોઈએ નહીં ખાતરી…’  . ૩. મારા ઓરડામાં આવ્યા હરિ મને આંખોથી ચાખીને એંઠી કરી  . મારાં કુંવારકા…

શ્યામની પાસે તો દરિયામાં દ્વારિકા રાધાની પાસે ગોકુળિયું શ્યામની ઝગમગતી ઝળહળતી નગરી ને રાધાનું ગામ સાવ ધૂળિયું  . શ્યામના તડકાના સોનલ ઉઘાડથી દ્વારિકા સોનાની લાગે આ બાજુ ઝાંખી ને ઝાંખી રાધિકા આવી ગોકુળિયાને ભાગે શ્યામનાં પાન અને ફૂલો દ્વારિકાને : ગોકુળની ધરતીને મૂળિયું….  . આખી વસંત એના ઠાઠમાઠ સાથે જઈ દ્વારિકે કરતી વસવાટ રાધાની આંખમાં…

એક ઉંબરા પર ઝાટકા સાથે તોડીને જે ફેંકી દીધું તેં, એ તારે માટે બંધન હતું… અને, મારે માટે અવલંબન. ભૂલો હોય છે –થાય છે, સૌની, પ્રમણભાન તો હોય ને, સજા આપતી વખતે ? !  . પહેલી વાર પોતાના પગ પર ચાલતાં શિખેલું બાળક કદાચ, પડી જાય..પડી પણ જાય ! એક કે એકથી વધુ વખત, તોય,…

એવું બની શકે કે, હું જે જોઉં એ તું ન ય જોઈ શકે; કારણ કે મારી આંખો તારી આંખો થોડી છે ?  . એવું ય બની શકે કે, હું જે સમજું એ તું ન ય સમજી શકે; કારણ કે મારું મૌન તારું મૌન થોડું છે ?  . એવું ય બની શકે કે, હું જે ગાઉં…

ગઈ કાલે મારી આંખમાં સહેજ આંસુ આવી ગયાં. એક વૃદ્ધ મા મારી સાથે બસસ્ટેન્ડ પર ટોળામાં ઊભાં હતાં. એક ભળતી જ બસ આવી. માજી ખોડંગાતા પગે દોડી બસ આગળ પહોંચી કશું પૂછ્વા લાગ્યાં. કન્ડક્ટર હાથ રોકીને ઊભો રહ્યો. બસ થોભાવી નહિ. કહે ‘લાઈનમાં ઊભા રહો,’ એને ખબર છે અહીં લાઈન નથી, ટોળું છે. ઘંટડી વગાડે…

 સાંજ વીત્યાનો વખત છે લો તમે દીવો કરો રાહ જોતું આ જગત છે લો તમે દીવો કરો  . વાયરા સામે કશું પેટાવવું ફાવે નહીં આપને માટે રમત છે લો તમે દીવો કરો  . ના મને અંધારામાં કશું જ દેખાતું નથી કોક મારામાં સતત છે લો તમે દીવો કરો  . એ મને મળવા હજુ આતુર છે…

ભરતીની જેમ પ્રેમ-છોળે ભીંજાવ, ઓટ જેમ ઓસરવું શ્યામ – તારી ઘેલી આ ગોપીને રઘવાઈ મેલીને દૂર દૂર સરવું શું કામ ?  . ગોપીની આંખેથી ઝરતો વરસાદ હવે પૂર જેમ ધસમસતો વીફરે ગોપીની રગમાં કંઈ એવો અવસાદ : એની કાલિમા ચહેરા પર નીતરે રોમ રોમ જેનું જપે તારા તે જાપ એને દૂરતાના દીધા તે ડામ તારી…

આ અફાટ રણ વચ્ચે, રેતની ટેકરી પર ચડીને દૂર દૂર નજર દોડાવું છું ક્યાંય તારા નામની ધજા ફરકતી જોઈ શકતો નથી. સમગ્ર રણને ઘોળીને પીધાં પછી પણ કહી ના શકું, “હવે મને દર્દ થતું નથી.” મારા આ દર્દની વ્યથાને કણસતો કણસતો સવારે ઊઠું છું ત્યારે સૂરજના કિરણોનું ઈન્જેક્શન કારગત નીવડે છે. ને તારા નામની ધજાને…

ભૂલ્યો હું ત્યાંથી પાછો ગણું, એટલું તો કર, રેતી ઉપર ન ઘર હું ચણું, એટલું તો કર.  . દિલ મારું ગૂંચવાય છે શબ્દોની જાળમાં મુજ દર્દ  મૌનમાં હું વણું, એટલું તો કર.  . મારે ક્યાં કોઈ આંખ તણી કીકી થાવું છે ? કો’આંખનું ન માને કણું, એટલું તો કર.  . ઠંડે કલેજે કીધાં ઘણી લાગણીનાં…

जमीं से पहले खुले आसमान से पहले न जाने क्या था यहाँ इस जहान से पहले  . हमें भी रोज ही मरना पडता है मौत आने तक हमें भी जिन्दगी देनी है जान से पहले  . खयाल आते ही मंजिल से अपनी दूरी का मैं थक सा जाता हूँ अक्सर थकान से पहले . जो…